Wednesday, January 19, 2022

அட்டன் நகர் வாழ் மக்களுக்கு சுகாதார சேவைகள் கிடைக்கின்றனவா?

 

 

நுவரெலியா மாவட்டத்தில்   பிரதேச செயலகங்கள் , பிரதேச சபைகள் மட்டுமின்றி இன்னும் சில மக்கள் சேவை வழங்கும்  அரச நிறுவன கட்டமைப்புகளும் அதிகரிக்கப்படல் வேண்டும்  என்பது இந்த மாவட்டத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அனைத்து அரசியல்வாதிகளுக்கும் நன்கு தெரியும்.  ஆனால் மக்களுக்கு எது அவசியமோ அதை செய்யாமலிருப்பது தான் மலையக அரசியலாக உள்ளது.

பெருந்தோட்டப்பகுதிகளின் சுகாதார சேவைகள் எந்தளவுக்கு மந்தமாக இருக்கின்றன என்பதற்கு  பல தோட்டப்பகுதிகளில் வளங்களின்றி இயங்கி வரும் டிஸ்பென்சரிகளே  சாட்சிகளாக இருக்கின்றன. தோட்ட வைத்தியசாலைகளை அரசாங்கம் பொறுப்பேற்கும் திட்டம் வெற்றியளிக்கவில்லை.

தோட்ட உதவி வைத்திய அதிகாரிகள் என்ற பிரிவினர் இல்லாவிட்டால், பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் நிலைமையை நினைத்துப்பார்க்க முடியாது. அதே போன்று பிரதேச செயலக பிரிவுகளில் உள்ள பிரதான நகரங்களில்   சுகாதார வைத்திய அதிகாரி காரியாலயங்கள் (MOH) கடந்த காலங்களில் ஆரம்பிக்கப்பட்டன. நகரங்கள் மற்றும் அதனை  அண்டிய தோட்டப்பகுதி மக்களில் , குறிப்பாக கர்ப்பிணித்தாய்மார்களுக்கான கிளினிக் மற்றும் தடுப்பூசிகள் பெறல், குழந்தைபேறுக்கு பின்னர் தாய்–சேய் பராமரிப்பு ஆலோசனைகள் , குழந்தைகளுக்கான தடுப்பூசிகள் என இன்னோரன்ன சேவைகளை இதன் மூலம் பெற முடிந்தது. எனினும் நுவரெலியா மாவட்டத்தில் அதிக சனத்தொகை கொண்ட பிரதேச செயலகப்பிரிவுகளாக அம்பகமுவையும் நுவரெலியாவும் உள்ளன.  இங்கு  13  சுகாதார வைத்திய அதிகாரி பிரிவுகளே உள்ளன. சுமார்  7 இலட்சத்து 90 ஆயிரம் மக்கள் தொகை கொண்ட நுவரெலியா மாவட்டத்தில் கடந்த காலங்களில் கொவிட் –19 தடுப்பூசிகளை விரைவாக வழங்க தாமதம் நிலவியமைக்கு இதுவும் ஒரு பிரதான காரணமாகும்.

நுவரெலியா மாவட்டம்

குறித்த ஒரு பிரிவில் அமைந்துள்ள  சுகாதார வைத்திய அதிகாரி காரியாலயமே அப்பிரதேசத்தின் பொது சுகாதாரம் தொடர்பான சகல விடயங்களுக்கும் பொறுப்பாக விளங்குகின்றது. பொது சுகாதார பரிசோதகர்கள் மற்றும்  குடும்ப நல உத்தியோகத்தர்களின் சேவைகள்  அளப்பரியன. நுவரெலியா மாவட்டத்தின் மொத்த சனத்தொகையில் 53 வீதத்துக்கும் மேற்பட்டோர் பெருந்தோட்டத்தொழிலாளர்களாவர். மேற்குறிப்பிட்ட  13   சுகாதார வைத்திய அதிகாரி பிரிவிலும் அதிக சனத்தொகையை கொண்ட  சுகாதார பிரிவாக (MOH)   அம்பகமுவ உள்ளது.  இப்பிரிவின் மக்கள் தொகையின் எண்ணிக்கை சுமார்  தற்போது சராசரியாக 1 இலட்சமாகும்.  அதே வேளை மிகக்குறைந்த மக்கள் தொகை கொண்ட சுகாதார வைத்திய பிரிவாக வலப்பனை உள்ளது. இப்பிரிவின் சனத்தொகை  47,978 ஆகும்.  இந்த தரவுகளின் அடிப்படையில் அம்பகமுவ பிரதேசம் இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டு, பிரதான நகரமாக உள்ள அட்டன் நகரத்தின் மையப்பிரதேசத்தில் ஒரு பிரதான   சுகாதார வைத்திய அதிகாரி காரியாலயம் உருவாக்கப்படல் வேண்டும் என ஆரம்பத்திலிருந்தே கோரிக்கைகள் முன் வைக்கப்பட்டு வருகின்றன. ஆனால் அது குறித்து எவரும் அலட்டிக்கொள்ளாத நிலைமைகளே உள்ளன. கொரோனா தடுப்பூசி வழங்கும் திட்டத்தின் கீழ் வயது அடிப்படையில் தடுப்பூசிகள் வழங்கப்பட்ட போது பிரச்சினைகள் வெளிவரவில்லை.

ஆனால் மூன்றாவது தடுப்பூசியான பூஸ்டர் வழங்கும் போது அதிக அம்பகமுவ பிரதேச செயலகப்பிரிவின் பல நகரங்கள் சிக்கல்களை எதிர்நோக்கின. அட்டன்– டிக்கோயா நகரசபை எல்லைக்குட்பட்ட பகுதியில் வாழ்ந்து வரும் 30–60 வயதுக்கிடைப்பட்டவர்களுக்கு பூஸ்டர் தடுப்பூசி வழங்கும் நிகழ்வு கடந்த வாரமளவில் இடம்பெற்றது. சுகாதார வைத்திய அதிகாரி காரியாலயம் கினிகத்தேனை நகரில் உள்ளது.  அங்கிருந்து சுகாதார உத்தியோகத்தர்கள்  அட்டன் நகருக்கு வந்து சேர்வதற்கே 10 மணியாகிவிட்டது. அன்று வியாழக்கிழமையாதலால் பலரும் தமது பிள்ளைகளை பாடசாலைக்கு அனுப்பி விட்டு காலை 7 மணியிலிருந்து தடுப்பூசி வழங்கும் மண்டபத்தின் முன்பாக வரிசையில் நின்று கொண்டிருந்தனர். ஏனென்றால் அதற்கு முதல் நாள் மாலை நகரசபையானது காலை 8 மணியிலிருந்து தடுப்பூசி வழங்கப்படும் என நடமாடும் ஒலிபெருக்கி சேவையை முன்னெடுத்திருந்தது. தடுப்பூசி வழங்க ஆரம்பித்த போது வரிசையில் நிற்பவர்களின் எண்ணிக்கை ஆயிரத்தை அண்மித்து விட்டது. ஒரு கட்டத்தில் நகர சபை லொறியில் சுகாதார உத்தியோகத்தர்கள் வந்திறங்கினர். அட்டன் நகரில் ஒரு சுகாதார வைத்திய அதிகாரி காரியாலயம் இருந்திருந்தால் இந்நிலைமை ஏற்பட்டிருக்காது.

அம்பகமுவ பிரதேச செயலாளர் பிரிவில் அம்பகமுவவை தவிர்த்து பொகவந்தலாவை மற்றும் மஸ்கெலியா ஆகிய இரண்டு சுகாதார வைத்திய அதிகாரி பிரிவுகளே உள்ளன. நுவரெலியா மாவட்டத்தில் உள்ள இரண்டு நகரசபைகளில் அட்டன்– டிக்கோயா நகர சபையும் ஒன்று. ஆனால் இந்த நகரில்  ஒரு பிரதேச வைத்தியசாலை கூட இல்லை.  பண்டாரநாயக்க டவுண் பகுதியில் ஒரு ஆரம்ப மருத்துவ பராமரிப்பு பிரிவு (Primary Medical Care Unit)  மட்டுமே உள்ளது.  இந்த பிரிவானது சுகாதார வைத்தியர் காரியாலயத்தின் நிர்வாகத்தின் கீழேயே வர வேண்டும். ஆனால் அட்டன் நகரில் அக்காரியாலயம் இல்லாததால் நுவரெலியா  பிராந்திய சுகாதார சேவைகள் பணிப்பாளர் காரியாலயம் (RDHS)  இதை நிர்வகிக்கின்றது. இவ்வாறு தான் அட்டன் நகரின் சுகாதார  சேவைகளின் நிலைமைகள் உள்ளன.  அட்டன் நகரில் சுகாதார வைத்திய அதிகாரி காரியாலயம் இல்லாததற்கு பிரதான காரணமே இங்கு வைத்தியசாலை ஒன்று இல்லாததாகும். ஏனென்றால் அட்டன் நகரை விட சனத்தொகையில் குறைந்த கொட்டகலை , லிந்துலை , பொகவந்தலாவை, மஸ்கெலியா, ராகலை ஆகிய  நகரங்களில் பிரதேச வைத்தியசாலைகள் இருக்கின்ற  காரணங்களினாலேயே  அங்கு MOH காரியாலயங்கள் உருவாகின என்றால் மிகையாகாது.     150 வருடங்களுக்கு மேல் பழைமை வாய்ந்த ஒரு நகரத்தில்  அதுவும் உள்ளூராட்சி சபைகளில் நகர சபையாக விளங்கும் அட்டன்– டிக்கோயா பிரதேசத்தில் ஒரு பிரதேச வைத்தியசாலையை உருவாக்குவதற்கு எந்த அரசியல் சக்தியும் ஆர்வம் காட்டவில்லை. இருக்கின்ற ஒரே ஆரம்ப மருத்துவ பராமரிப்பு பிரிவையும் தரம் உயர்த்துவதற்கு எவரும் சிந்திப்பதாக இல்லை. ஆனால்  நகர சபையை மாநகர சபையாக்க வேண்டும் என பல தடவைகள் பிரேரணைகள் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கின்றன.  

இங்கு வாழ்ந்து வரும் மக்களுக்கு முதலில் அடிப்படைத் தேவை என்ன என்பது குறித்து பிரதேச அரசியல் பிரமுகர்களும் அவர்களை வைத்து அரசியல் செய்யும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும் எப்போதும் சிந்திப்பதில்லை. அதன் காரணமாகவே நகர சபை எல்லைக்குட்பட்ட மக்கள் கிளங்கனில் அமைந்துள்ள ஆதார வைத்தியசாலைக்கு படையெடுக்கின்றனர்.  அந்த வைத்தியசாலையை தரமுயர்த்துவதற்குக் கூட இந்தியா தான் நிதியுதவி வழங்கியது.  மாகாண சுகாதார அமைச்சிடமோ அல்லது திணைக்களத்திடமோ சில விடயங்களைக் கேட்டுப்பெறுவதற்கே இங்கு எவருக்கும் தைரியமில்லாத போது யார்  மத்திய அரசாங்கத்திடம் கதைக்கப்போகின்றனர்? உள்ளூராட்சி சபைகளின் ஆயுட்காலம் அடுத்த மார்ச் மாதம் வரை  நீடிக்கப்பட்டுள்ளது. அட்டன் நகரில் ஒரு MOH காரியாலயம் அமைக்கப்படல் வேண்டும் என நகர சபையில் இதற்கு முன்னர் தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளன. ஆனால் அதை அடுத்த கட்டத்துக்கு எடுத்துச்செல்லும் முயற்சிகள் எதுவும் முன்னெடுக்கப்படவில்லை.

  சிறுவர்கள் விளையாடுவதற்கு பூங்காக்கள் தேவைதான், ஆனால் சிறுவர்களும் அவர்களின் பெற்றோர்களும் உரிய சுகாதார வசதிகளைப் பெற்றுக்கொள்வதற்கும் கட்டமைப்புகள் அவசியமல்லவா?

MOH பிரிவு

பொது சுகாதார பரிசோதகர் பிரிவு              

பொது சுகாதார   குடும்ப நல  உத்தியோத்தர்  பிரிவு    

மாவட்ட

ஆதார     வைத்தியசாலை 

பிரதேச               வைத்தியசாலை  

ஆரம்ப மருத்துவ

பராமரிப்பு பிரிவு

1

அம்பகமுவை

6

41

3

3

2

பொகவந்தலாவை

2

20

1

3

ஹங்குரான்கெத்த

3

30

1

3

4

கொட்டகலை

3

25

1

5

கொத்மலை

3

25

2

2

6

லிந்துலை

4

31

3

7

மஸ்கெலியா

3

25

1

1

1


உணவுக்கு இந்தியா – உறவுக்கு சீனா….!

  2500 வருடங்களுக்கு மேலான  இந்தியாவின் பாரம்பரிய வரலாற்று உறவை விட 65 வருட சீனாவின் இராஜதந்திர நட்பில் வீழ்ந்து கிடக்கின்றது இலங்கை அரசாங்கம். இல்லாவிட்டால் ‘சீனா எங்களின் உயிர்த்தோழன் ‘ என விளித்திருப்பாரா பிரதமர் மஹிந்த?  சீனாவின் வெளிவிவகார அமைச்சர் வாங் யீ யின் இலங்கை விஜயத்துக்குப்பிறகு சீன –இலங்கை உறவில் ஏற்பட்டிருக்கும் மாற்றங்களை விட, முன்னதாக இந்த அரசாங்கத்தில் சீனாவுடன் உருவான உர வர்த்தக முரண்பாடும் தீர்த்து வைக்கப்பட்டிருக்கின்றது எனலாம்.

இலங்கைக்கும் சீனாவுக்குமிடையே இராஜதந்திர உறவுகள் ஏற்படுத்தப்பட்ட 65 வருட பூர்த்தி மற்றும் இறப்பருக்குப் பதிலாக அரிசி ஒப்பந்தத்தின் 70 ஆண்டுகால நிறைவு ஆகியவற்றை முன்னிட்டு கொழும்பு துறைமுக நகரில் கடந்த வாரம் இடம்பெற்ற நிகழ்வில், ஜனாதிபதி கோட்டாபய , பிரதமர் மஹிந்த,  சீன வெளிவிவகார அமைச்சர் வாங் யீ ஆகியோர் உட்பட அரசாங்கத்தின் முக்கிய பிரமுகர்களும் பங்கு கொண்டிருந்தனர்.

இங்கு உரையாற்றியிருந்த பிரதமர் மஹிந்த, சீனா எமது உயிர்த்தோழன், வரலாற்றில் எவ்விடத்திலும் எம்மத்தியில் மனக்கசப்புகள் நேர்ந்ததில்லை என்று அழுத்தி உரைத்திருந்தார். வெளிநாடுகளிலிருந்து இலங்கைக்கு வருகை தரும் தலைவர்கள் அல்லது பிரதிநிதிகள் பங்கேற்பு நிகழ்வில், குறித்த நாடுகளுடனான வரலாற்று சம்பவங்கள் மற்றும்  இராஜதந்திர நட்பு, உதவிகள் போன்றவற்றை நினைவு கூர்ந்து அவர்களை உச்சி குளிர செய்வது ஒரு அரசியல் பண்பாடாகும். ஆனால் சீனாவுடனான நட்பு குறித்து பேசுகையில் ராஜபக்ஸ அரசாங்கம் ஒரு படி மேலே சென்று விட்டது.

அதற்குக் காரணம் இருநாடுகளுக்குமான 65 வருடங்களுக்கும் மேற்பட்ட  இராஜதந்திர மற்றும் வர்த்தக உறவில்  முதல் தடவையாக சீனா,  இலங்கையின் அரச வங்கியொன்றை கறுப்புப் பட்டியலில் சேர்த்தமையாகும். அதற்குக் காரணம்  சீனா ஏற்றி வந்த இரசாயன  உரக்கப்பலை  இலங்கை  திருப்பி அனுப்பியமையாகும்.  இது சீனாவுக்கு பெரும் கெளரவ குறைச்சலை ஏற்படுத்திய சம்பவமாகி விட்டது. ஏனென்றால்  ஆசிய வல்லரசான சீனாவின் உதவியை குட்டி நாடான இலங்கை எப்படி மறுக்கலாம்? குறித்த இரசாயன உரத்தில் ஆபத்தான பக்ரீயாக்கள் இருப்பது பரிசோதனைகளில் இருந்து தெரியவந்ததையடுத்து, உள்ளூரில் விவசாயத்துறை சார்ந்த அமைச்சு மற்றும் ஏனையோரின் அழுத்தங்கள் காரணமாக  சீனாவின் இரசாயன உரத்தை இலங்கை பெற்றுக்கொள்ளாது, கப்பலை திருப்பி அனுப்ப வேண்டி.யேற்பட்டது.

இவ்விடயத்தில் விவசாயத்துறை அமைச்சர் மகிந்தானந்த சற்று கண்டிப்புடன் இருந்தார். இதற்கு மறுப்பு கூற முடியாத சங்கடத்தில் ஜனாதிபதி கோட்டாபய இருந்தமைக்குக் காரணம் அவர் தான் இலங்கையில் இரசாய உர பயன்பாட்டை இல்லாதொழிக்கும் தீர்மானத்தை எடுத்திருந்தார். எனினும்  நாடு முழுதும் உள்ள விவசாயிகளிடமிருந்து எழுந்த எதிர்ப்பலைகள் காரணமாகவும் நாட்டில் உணவுத்தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டதும் இரசாயன உரத்தை மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அளவில் இறக்குமதி செய்யும் நிர்பந்தத்துக்கு அவர் தள்ளப்பட்டார். அப்படியான சூழ்நிலைகளிலேயே மேற்படி சீன உரக்கப்பல் இலங்கையை நோக்கி புறப்பட்டிருந்தது. எனினும் அந்த உரத்தில்  ஆபத்தான உள்ளீடுகள் இருப்பது உறுதி செய்யப்பட்டதால் கப்பலை கொழும்பு துறைமுகத்தில் நங்கூரம் இடுவதற்கான அனுமதியைக் கூட துறைமுக அதிகார சபை வழங்கியிருக்கவில்லை.

  மக்கள் வங்கியை கறுப்புப் பட்டியலில் சேர்த்த சீனா

நாம் எதைக்கொடுத்தாலும் இலங்கைப் பெற்றுக்கொள்ளும் என்ற எண்ணத்திலிருந்த  சீனா, உரக் கப்பல் விவகாரத்தில் சீற்றம் கொண்டது. இருநாடுகளுக்குமிடையிலான  வர்த்தக உறவுகளில் இது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.  உர கொடுக்கல் வாங்கல் தொடர்பில் இருநாடுகளுக்குமிடையேயான வர்த்தக ஒப்பந்தத்தின் படி, கடன்சான்று பத்திரத்துக்கான கொடுப்பனவை செலுத்தும்படியும் , உரக்கப்பலுக்கான நட்டஈடை கோரியும் சீனா குறித்த உர நிறுவனங்கள் ஊடாக இலங்கைக்கு நெருக்கடியை வழங்கியது மட்டுமின்றி அவ்வாறு கடன் சான்று பத்திரத்துக்கான கொடுப்பனவை செலுத்தாத அரச வர்த்தக வங்கியான மக்கள் வங்கியை தனது கறுப்புப்பட்டியலிலும் சேர்த்தது. மேற்படி வங்கியூடாக மேற்கொள்ளப்படும்  வர்த்தக ஒப்பந்தத்தை செய்திருக்கும் தனது நாட்டு வர்த்தக நிறுவனங்களையும் அது எச்சரித்திருந்தது.

ஏற்கனவே சீனாவின் தயவில் தலைநகரிலும் அம்பாந்தோட்டையிலும் வர்த்தக முதலீடுகளை செய்திருக்கும் இலங்கைக்கு இது மேலும் தலையிடியை கொடுக்கவே சீனா கோரிய 6.7 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர் நட்டஈடை செலுத்த முன்வந்தது. அதன் பிறகே சீன தூதுவரின் இலங்கை விஜயமும் அமைந்திருந்தது. அவர் வந்த நிகழ்ச்சியில் பிரதமர் மஹிந்த, சீனா எங்கள் உயிர்த்தோழன் என கூறிய பிறகே மக்கள் வங்கியை கறுப்புப் பட்டியலிருந்து நீக்கிய செய்தியும் வந்து சேர்ந்திருக்கின்றது. ஏற்கனவே மக்கள் வங்கி விடுத்திருந்த வேண்டுகோளின் அடிப்படையில் சீனத் தூதரகத்தின் பொருளாதார மற்றும் வர்த்தக செயலகம் இந்த அறிவிப்பை விடுத்திருக்கின்றது.

எனினும் இரு வர்த்தக நீதிமன்றங்களின்  உத்தரவுகளுக்கமையவே இந்த கொடுப்பனவை மக்கள் வங்கி நிறுத்தி வைத்திருந்தமை முக்கிய விடயம். இலங்கையுடன் வர்த்தக உறவுகளை பல ஆண்டுகளாக கொண்டு நடத்தும் எந்த நாடும் இது வரை இவ்வாறானதொரு நடவடிக்கையில் இறங்கியதில்லை. ஆகவே இதை மனக்கசப்பாக ஜனாதிபதியும் பிரதமரும்  ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டாலும், நாட்டு மக்களின் மனதில் அது ஆழப்பதிந்துள்ளமை முக்கிய விடயம்.   வர்த்தக உறவுகளில் உள்ள கொடுக்கல் வாங்கல் நடைமுறைகளில் அண்மைக்காலமாக சீனாவின் இந்த அணுகுமுறை இலங்கைக்கு புதியது. அதே வேளை இலங்கைக்கு விஜயம் செய்திருந்த சீனத் தூதுவர் தனதுரையில், இலங்கை –சீன நட்புறவில் மூன்றாம் தரப்பு தலையிடக்கூடாது என கூறியிருந்தமை முக்கிய விடயம். அந்த மூன்றாம் தரப்பு அருகிலுள்ள இந்தியா தான் என்பதை சிறுபிள்ளையும் அறியும் தானே..!

உணவுத் தேவைக்கு இந்தியா

 இந்தியாவிலிருந்து இலங்கைக்கு இறக்குமதியாகும்  பலதரப்பட்ட பொருட்களில் உணவுப்பொருட்கள் முக்கிய இடத்தை வகிக்கின்றன. 2020 ஆம் ஆண்டு மட்டும் இந்தியாவிலிருந்து இலங்கைக்கு இறக்குமதியாகிய பொருட்களின் பெறுமதி 3.01 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களாகும். நாம் அன்றாடம் பயன்படுத்தும் உணவுப் பொருட்களாகட்டும் , ஆடைகள், போக்குவரத்துக்கு பயன்படுத்தும் பஸ்கள், மருந்து பொருட்கள், ஆபரணங்கள் அனைத்திலும் இந்தியாவின் பங்களிப்பு உள்ளது. இலங்கையின் உணவுத்தேவையை பிரதானமாக நிறைவு செய்யும் நாடு இந்தியாவாகும். தற்போது கூட அரிசி நெருக்கடியில் சிக்கித்தவிக்கும் இலங்கை, ஒரு இலட்சம் தொன் அரிசியை இந்தியாவிலிருந்து இறக்குமதி செய்வதற்கு முடிவு செய்துள்ளது. இலங்கை அரசியலில் பல தலையீடுகளை இந்தியா செய்திருப்பது அனைவரும் அறிந்த ஒரு விடயம். இலங்கையுடன் அது பல ஒப்பந்தங்களை செய்துள்ளது. அரசியலமைப்பில் 13 ஆவது திருத்தச்சட்டம் என ஒன்று ஏற்படவே இந்தியாவே காரணம். இறுதி யுத்தத்தை வெற்றி கொள்ள பங்களிப்பை நல்கியிருந்தது. ஆசிய –பசுபிக் பிராந்தியத்தில் தனது இருப்பை தக்க வைக்க இலங்கையை கேந்திர ஸ்தானமாக பயன்படுத்த நினைக்கும் நாடுகளில் இந்தியாவே முதன்மையானது . எனினும் அண்மைக்காலமாக இலங்கையின் மீதான சீனாவின் தலையீடுகளும் முதலீடுகளும் இந்தியாவை சிந்திக்க வைத்திருக்கின்றன. இந்நிலையில் சீன வெளிவிவகார அமைச்சரின் முன்பாக, சீனா எங்கள் உயிர்த்தோழன் என பூரிப்புடன் கூறியிருக்கிறார் பிரதமர் மகிந்த. இலங்கைக்கு  சீனா நட்பு நாடு ஆனால் இந்தியா உறவு நாடு. இலங்கையில் 15 இலட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட  இந்திய வம்சாவளித்தமிழர்கள் வாழ்ந்து வருகின்றனர். தற்போதைய நிலைமையைப் பார்த்தால் எதிர்காலத்தில் சீனாவும் இலங்கையின் உறவு நாடாக மாறக்கூடும். ஏனென்றால் இப்போது  சீனர்கள் இலங்கையில்  ஆழ கால் பதித்து விட்டனர். ஒரு காலத்தில், இலங்கையிலிருக்கும் சீனர்களின் நலனுக்காக சீன– இலங்கை ஒப்பந்தங்கள்  ஏற்படுத்தப்பட்டாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.

Sunday, January 9, 2022

இந்தியாவையும் 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தையும் மட்டும் நம்பிக்கொண்டிருப்பதா?


 

தமிழீழ விடுதலை இயக்கத்தின் ஏற்பாட்டில் கடந்த நவம்பர் மாதம் 2 ஆம் திகதி யாழ்ப்பாணத்தில் ஒன்று கூடிய தமிழ்க்கட்சிகளின் தலைவர்கள் பின்னர் இரண்டு தடவைகள் தலைநகரிலும் சந்தித்து கலந்துரையாடியுள்ளனர். முதலாவது சந்திப்பின் போது 13ஆவது திருத்தச்சட்டத்தை முழுமையாக அமுல்படுத்தக் கோரியும் மாகாண சபை தேர்தல்களை நடத்தும்படியும் இந்தியாவுக்கு கோரிக்கை முன்வைத்து அனைத்துத் தமிழ் தரப்பினரும் ஒரு பொது ஆவணத்தை தயாரித்து இந்திய பிரதமருக்கு அனுப்பி வைப்பதென்ற முடிவு எடுக்கப்பட்டிருந்தது.

இலங்கையின் வடக்கு ,கிழக்கு மலையகத்தில் செறிவாகவும் ஏனைய பிரதேசங்களிலும் வாழ்ந்து வரக்கூடிய தமிழர்கள் என்று அழைக்கக்கூடிய மக்களில் மூன்று மதங்களையும் சேர்ந்தவர்கள் இருக்கின்றனர். இந்த மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் கட்சித்தலைவர்களே இந்த சந்திப்பில் கலந்து கொண்டனர்.

மூன்று சந்திப்புகளினதும் பின்னர் பொதுவான ஆவணமொன்றை தயாரித்து அனைத்து தமிழ்க்கட்சித் தலைவர்களினதும் கையொப்பங்களுடன் அதை இலங்கைக்கான இந்திய தூதுவர் ஊடாக இந்திய பிரதமருக்கு கையளிப்பது தொடர்பில் இணக்கம் காணப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இலங்கை அரசாங்கத்தின் புதிய அரசியலமைப்பில், 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தை நீக்கும் முயற்சிகள் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருவதாகக் கூறும் இந்த தரப்பினர், அதை தக்க வைத்துக்கொள்ளவும் அதிகார பகிர்வை ஏற்படுத்த இந்தியாவின் தலையீடு வேண்டும் என்றும் கூறுகின்றனர். முதலில் இந்த 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தினால் கடந்த 30 வருடங்களுக்கு மேலாக தமிழ்ப்பேசும் மக்கள் என்ன நன்மைகளைப் பெற்றார்கள் என்பதை அனைத்து கட்சிகளும் தாம் தயாரிக்கும் ஆவணத்தில் உள்ளடக்கியுள்ளனரா ? அதை பாரத பிரதமருக்கு அனுப்புவார்களா என்று கேட்கத்தோன்றுகின்றது. இலங்கையில் வாழ்ந்து வரும் வடக்கு கிழக்கு தமிழ் மக்கள் மற்றும் முஸ்லிம் மக்களுக்கும், ஊவா, மத்திய, சப்ரகமுவ மாகாணங்களில் செறிந்து வாழ்ந்து வரும் இந்திய வம்சாவளி மலையக மக்களுக்கும் இந்த 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தினால் என்ன நன்மைகள் கிடைத்தன அல்லது எதிர்காலத்தில் எவையெல்லாம் கிடைக்கப்போகின்றன என்பது குறித்து இவர்கள் தனியாக ஒரு ஆவணத்தை தயாரிக்க வேண்டும். அதன் பின்னர் தமிழப்பேசும் மக்களுக்கு நிரந்தர அரசியல் தீர்வை பெற்றுத்தருவதில் இந்த திருத்தச்சட்டத்தைப்பற்றி பேசுவதா வேண்டாமா என்ற முடிவுக்கு வரலாம்.

அதிகார பரவலாக்கம் என்ற அம்சத்தில் 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தின் கீழ் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட மாகாண சபைத் தேர்தல்களை மட்டுமே ஏன் இவர்கள் இலக்கு வைத்து வருகின்றனர் என்பது மிக முக்கியமான கேள்வி. மட்டுமின்றி இன்று வடக்கு கிழக்கு தமிழர்களினதும் மலையகத் தமிழர்களினதும் அரசியல் பிரச்சினைகள் வெவ்வேறானவை. வடக்கு கிழக்கு தவிர்ந்த தமிழர்கள் செறிவாக வாழ்ந்து வரும் மத்திய மாகாணத்தில் ஒரு தமிழர் முதலமைச்சராக வரக்கூடிய சாத்தியங்களே இல்லை. தமிழ்க்கல்வி அமைச்சு என்ற விடயத்தையும் தற்போதைய ஜனாதிபதி இல்லாது செய்துள்ளார். முதலமைச்சருக்கு மேலதிகமான அதிகாரத்தைக் கொண்ட ஆளுநர் பதவி மாகாணங்களுக்கு உள்ளது. பொலிஸ்/காணி அதிகாரங்கள் எப்போதும் மாகாணங்களுக்குள் அமுல்படுத்தப்படப் போவதில்லை. இதை எந்த அரசாங்கங்கள் வந்தாலும் அமுல்படுத்தாது.

ஏனென்றால் இந்த நாட்டின் பெரும்பாலான பெளத்த சிங்கள மக்களுக்கு ‘சமஷ்டி’ என்ற அர்த்தமும் ‘அதிகார பரவலாக்கம்’ என்ற விடயத்தைப் பற்றியும் போதிய விளங்கங்கள் இல்லை. அதிகாரங்களை பகிர்வது என்றால் அவர்கள் மனதில் தமிழர்களுக்கு நாட்டை பிரித்து கொடுப்பது என்ற அர்த்தம் மட்டுமே தெரியும். காலாகாலமாக பேரினவாதிகள் அதை மட்டுமே சிங்கள மக்கள் மனதில் விதைத்து வருகின்றனர்.

முதலில் இந்த நாட்டின் சிங்கள மக்களின் மனதை வெல்லும் நிகழ்ச்சி நிரல்களை தமிழப்பேசும் கட்சிகள் முன்னெடுத்தல் அவசியம். அதை எந்த தமிழ்த்தரப்பும் இது வரை முன்னெடுக்கவில்லை.

.தமிழ் மக்களின் நிரந்தர அரசியல் தீர்வு விடயத்தில், இன்னும் எவ்வளவு காலத்துக்குத்தான் இந்த தமிழ்க்கட்சிகள் 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தையும் இந்தியாவையும் நம்பிக்கொண்டிருக்கப்போகின்றன? பொலிஸ் காணி அதிகாரங்கள் இல்லாத மாகாண சபை முறையில் மலையக மக்களுக்கோ அல்லது வடக்கு கிழக்கு மக்களுக்கோ என்ன கிடைத்தது?

உறுப்பினர்களுக்கு வேண்டுமானால் சலுகைகள் கிடைத்திருக்கலாம். 13 ஆவது திருத்தத்தை அமுல்படுத்தி தமிழ் மக்களின் மனங்களை வெல்லுங்கள் என்கிறார் த.மு.கூ தலைவர் மனோ கணேசன். அவர் தலைவராக உள்ள இரண்டு கட்சிகள் நுவரெலியா மாவட்ட மக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துபவை. 3 பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களை அம்மாவட்டம் கொண்டுள்ளது. அவர் கூற்றுப்படி இத்திருத்தச்சட்டத்தை முழுமையாக அமுல்படுத்தினால் பெருந்தோட்ட மக்களுக்கு காணிகள் உரித்தாகுமா? அவை ஏற்கனவே நீண்ட கால குத்தகைக்கு பெருந்தோட்ட கம்பனிகளிடம் அரசாங்கத்தால் வழங்கப்பட்டுள்ளன. சட்டம் அமுல்படுத்தப்பட்டு அதிகாரம் பரவலாக்கப்படும் போது ஏற்கனவே இருக்கும் சட்டங்களையும் ஒப்பந்தங்களையும் எவ்வாறு வலுவிழக்கச்செய்வது போன்ற பல விடயங்களைப்பற்றியும் பேச வேண்டியுள்ளது.

அனைவரும் 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தைப் பற்றி பேசுவதால் கூட்டத்தோடு சேர்ந்து கோவிந்தா போடுவது போன்று கைகளை உயர்த்தி விட்டு வருவதல்ல தீர்வு. முதலில் தாம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மக்களுக்கு இந்த கோரிக்கை தீர்வை தருமா என சிந்திக்க வேண்டும்.

காணி அதிகாரங்களைப் பொறுத்தவரை வடக்கு கிழக்கு வாழ் மக்கள் தமது காணி உரித்தோடு வாழ்கின்றனர். அதன் காரணமாகவே யுத்த காலத்தில் இராணுவத்தினரின் அதிகாரத்துக்குள் இருந்த பிரதேசங்களும் காணிகளும் விடுவிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் மலையக பெருந்தோட்டப்பகுதிகளில் 200 வருட காலமாக காணி உரித்து இல்லாது இருக்கும் தொழிலாளர்களுக்கு இந்த சட்டம் முழுமையாக அமுல்படுத்தப்பட்டவுடன் காணி உரித்து கிடைத்து விடுமா? இதற்கு மனோ கணசேன் உத்தரவாதம் தருவாரா? இந்த திருத்தச்சட்டம் எந்த காலகட்டத்தில் எதற்காக ஏற்படுத்தப்பட்டது என்பது குறித்து இவர்கள் விளங்கிக்கொள்ளல் அவசியம். 87 ஆம் ஆண்டு வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்கள் மற்றும் அப்போது அங்கு உருவான அரசியல் கிளர்ச்சி நிலைகளை அடிப்படையாகக்கொண்டே 13 ஆவது திருத்தச்சட்டம் உருவானது.

இதே வேளை இக்கலந்துரையாடலானது எதிர்த்தரப்பிலுள்ள அனைத்து சிறுபான்மை கட்சிகளின் சங்கமமாகவே காணப்படுகின்றது. ஆளுந்தரப்பிலுள்ள தமிழ்க் கட்சிகளுக்கும் ஏற்பாட்டாளர்கள் அழைப்பு விடுத்திருக்கலாம். தனக்கு அழைப்பு விடுக்கப்படும் பட்சத்தில் தமிழ்க்கட்சிகளின் ஒன்றிணைந்த கூட்டத்தில் இ.தொ.கா பங்கேற்கும் என அதன் பொதுச்செயலாளரும் இராஜாங்க அமைச்சருமான ஜீவன் தெரிவித்துள்ளார்.

தமிழ்ப் பேசும் கட்சிகளின் ஒருங்கிணைவை விரும்பாதவர்கள் ஓதுங்கிக்கொள்ள வேண்டும் என த.மு.கூ தலைவர் மனோ கணேசன் அறிக்கை விடுகிறார். ஆனால் இந்த ஒருங்கிணைவில் கலந்து கொண்ட வேறு எந்த தமிழ்க்கட்சித் தலைவர்களும் அவ்வாறு கூறியிருக்கவில்லை. இவர்கள் எதிர்ப்பார்க்கும் தீர்வுகளும் முன்வைக்கும் ஆலோசனைகளும், இவர்கள் பொறுப்பு கூறவேண்டிய மக்களுக்கு எந்தளவுக்குத் தெரியும் என்பது முக்கிய விடயம். மக்களிடம் எல்லாம் சென்று கேட்டு விட்டு கட்சிகள் கலந்துரையாடலை நடத்த முடியாது என்று கூறுபவர்களும் உள்ளனர். அப்படியானால் மாகாண சபையிலிருந்து உள்ளூராட்சி தேர்தல் வரை மக்களிடம் செல்லும் பிரதிநிதிகள் , என்ன அடிப்படையில் மக்களுக்கு வாக்குறுதிகளை வழங்குகின்றனர்? கட்சிகளின் ஒன்றிணைவை விட இவர்கள் தமக்கு வாக்களிக்கும் மக்கள் மனதை வெல்லக்கூடியவர்களாக இன்னும் மாறவில்லை. எல்லாவற்றையும் விட சிறுபான்மையினரை சூழவுள்ள சிங்கள மக்களின் மனதை தமிழ்கட்சிகள் வெல்ல வேண்டும். அதை விடுத்து தமது தீர்மானங்கள், ஒன்றிணைவுகள் சிங்கள மக்களுக்கு எதிரானதல்ல என அறிக்கை விடும் போதே அது தமக்கு எதிரானது தான் என்ற மாயை அம்மக்களின் மனதில் தோன்றுவதை தவிர்க்க முடியாது. இலங்கை தமிழர்களின் அரசியல் தீர்வுக்கு இந்தியாவின் தலையீடு அவசியம் தான், அதை இவர்கள் மட்டுமே
கூறுகிறார்கள். ஆனால் அது குறித்து இந்தியாவும் அல்லவா நினைக்க வேண்டும்?

தொழிற்றுறையை அடகு வைக்கும் செயற்பாடுகள்…!


பண்டமாற்று முறை ஆதிகால வர்த்தக செலாவணி நடைமுறையாகும். ஒரு பொருளுக்குப் பதிலாக மற்றுமொரு பொருளைப் பெற்றுக்கொள்வது அல்லது வழங்குதல் இதன் செயற்பாடாகும். தற்போதைய நவீன காலத்திலும் இந்த முறையானது கூடுதலாக வறுமை நிலவும் நாடுகளிலும் பொருளாதார தேக்க நிலை உள்ள நாடுகளிலும் பின்பற்றப்படுகின்றது எனலாம்.

ஏனெனில் ஒரு பொருளை இறக்குமதி செய்யுமளவிற்கு அந்நிய செலாவணி இல்லாவிட்டால் பணம் கொடுப்பதற்குப் பதிலாக பொருளை கொடுக்க வேண்டி வரும். இப்போது அந்த நிலைமையில் தான் இலங்கையும் உள்ளது. அதே வேளை உணவுப்பொருட்களுக்கும் அத்தியாவசிய ஏனைய பொருட்களுக்கும் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டாலும் இந்த பண்டமாற்று முறை செயற்படுத்தப்படுகின்றது. காரணம் கையிருப்பில் உள்ள பணத்திற்கு அத்தியாவசிய பொருட்களை குறைந்த அளவாவது இறக்குமதி செய்ய வேண்டி நேரிடும்.

அதே வேளை இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பொருட்களுக்கான நிலுவைத் தொகையை செலுத்துவதற்கு டொலர்கள் இல்லாத பட்சத்தில் அதற்கு மாற்றீடாக அதே பெறுமதிக்கு மாற்று பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்ய வேண்டும்.

ஈரானிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட எண்ணெய்க்கான நிலுவைத்தொகையான சுமார் 251 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களை செலுத்த முடியாது திண்டாடி வரும் இலங்கை, அதற்கு மாற்றீடாக தற்போது தேயிலையை ஏற்றுமதி செய்வதற்கான ஒப்பந்தத்தில் கைச்சாத்திட்டுள்ளது.

ஆனால் இதில் முக்கிய விடயம் ஏற்கனவே இலங்கையில் உணவுப்பொருட்களுக்கான தட்டுப்பாடு நிலவுவதையும் அவற்றை போதுமான அளவுக்கு இறக்குமதி செய்வதற்குரிய அந்நிய செலாவணி இல்லை என்பது குறித்தும் விவசாய அமைச்சின் செயலாளர் பேராசிரியர் உதித்த ஜயசிங்க உறுதிப்படுத்தியுள்ளார். உணவுப்பொருட்களுக்குத் தட்டுப்பாடு ஏற்பட நேரிட்டால் நாம் பண்டமாற்று முறைக்கு செல்ல வேண்டி வரும் என ஏற்கனவே அவர் ஊடகங்களுக்கு தெரிவித்திருந்தார்.

இலங்கை தேயிலை வரலாற்றில் முதல் தடவையாக, நாடு செலுத்த வேண்டிய கடன் பாக்கி தொகைக்கு ஈடாக தேயிலை ஏற்றுமதி செய்யப்படவிருக்கின்றது. இதற்கு முன்னதாக நாட்டிற்கு வருமானம் பெற்றுத்தந்த துறையாக இது பிரதானமாக விளங்கியது. இப்போது நாடு செலுத்த வேண்டிய கடன் நிலுவைக்கு இத்துறை பிணையாளியாக வைக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் படி இந்த கடன் நிலுவையை செலுத்துவதற்கு மாதமொன்றுக்கு 5 மில்லியன் டொலர்கள் பெறுமதியான தேயிலையை ஏற்றுமதி செய்ய வேண்டும். இந்த செயற்பாடு ஜனவரி மாதத்திலிருந்து ஆரம்பிக்கப்படவுள்ளதாக பெருந்தோட்டத்துறை அமைச்சர் ரமேஷ் பத்திரன தெரிவித்துள்ளார்.

ஆகவே அடுத்த 50 மாதங்கள், அதாவது 4 வருடங்களுக்கு இலங்கைத் தேயிலையின் பெரும்பகுதி ஈரானுக்கே ஏற்றுமதியாகப்போகின்றது. எனவே அடுத்த வருடத்திலிருந்து தேயிலை உற்பத்திக்கு அரசாங்கம் முன்னுரிமை வழங்க வேண்டியுள்ளது. ஆனால் பெருந்தோட்டப்பகுதிகளில் தற்போது நிலவும் சூழ்நிலைகள் இந்த செயற்பாடுகளுக்கு எந்தளவு சாதகமான பெறுபேறுகளைத் தரப்போகின்றன என்று தெரியவில்லை. கூறப்போனால் அடுத்த 4 வருடங்களுக்கு இலங்கைத் தேயிலைத்துறையானது அடகு வைக்கப்பட்டுள்ளது என்றே கூற வேண்டியுள்ளது.

வருடந்தோறும் 340 மில்லியன் கிலோ கிராம் தேயிலையை எமது நாடு உற்பத்தி செய்கின்றது. கடந்த வருடம் மட்டும் 265 மில்லியன் கிலோ கிராம் தேயிலை ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டதில் வருமானமாக 1.24 பில்லியன் டொலர்கள் பெறப்பட்டன.

ஆனால் இதைப் பெற்றுத்தரும் தோட்டத்தொழிலாளர்களுக்கு உரிய வேதனம் கிடைக்கின்றதா? அரசாங்கத்தின் சம்பளத் திட்டத்தையே கம்பனிகள் சரிவர அமுல்படுத்தவில்லை. அதை விசாரிக்க ஆணைக்குழுவை தாபிக்க போகிறோம் என்கிறார் தொழில் அமைச்சர். மீண்டும் கூட்டு ஒப்பந்தத்துக்கே செல்ல வேண்டும் என ஆளுந்தரப்பில் அங்கம் வகிக்கும் இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் கூறுகின்றது. அப்படியானால் அடுத்த வருடத்திலிருந்து குறித்த தொகை பெறுமதியான தேயிலையைப் பெற்றுக்கொள்ளவா இந்த ஏற்பாடுகள் எல்லாம் என்ற கேள்வியும் எழுவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை.

இலங்கை, பணமாகவோ பொருளாகவோ ஏனைய நாடுகளிடம் பெற்ற கடன் தொகையை வட்டியுடன் அடுத்த வருடம் செலுத்த வேண்டுமென்றால் அத்தொகையானது 4.5பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களாக உள்ளது.

இவ்வாறான பாரிய தொகையை ஈடு செய்வதற்கு நாட்டில் வேறு என்ன தொழிற்றுறையை அடகு வைக்க முடியும் என அரசாங்கம் நிச்சியம் சிந்திக்கும். ஆனால் இத்துறையோடு இணைந்திருப்பவர்களுக்கு என்ன கிடைக்கின்றது என்பது மிகப்பெரிய கேள்வி. நாட்டின் தேசிய வருமானத்துக்கு கடந்த 150 வருடகாலமாக தொடர்ச்சியான பங்களிப்பு செய்து வரும் தேயிலை தொழிற்றுறையோடு இணைந்திருப்பவர்களின் வாழ்க்கை நிலைமைகள் குறித்து புதிதாக என்ன தான் கூற வேண்டியுள்ளது? அத்துறைக்குப் பிறகு அந்நிய செலாவணியைப் பெற்றுத்தரக்கூடிய துறைகளாக வளர்ச்சியடைந்த ஆடை ஏற்றுதி மற்றும் மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் பணிபுரிவோரின் பங்களிப்பு போன்ற அம்சங்கள் புத்துயிர் பெறுவதற்கு இந்த தேயிலைத்துறையே உயிர்நாடியாக இருந்தது.

ஆரம்பத்தில் பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்துக்கு கீழும் பின்னர் தொழிற்சங்கங்கள் ,அரசியல் கட்சிகளின் கட்டுப்பாட்டிலும் இருந்த தேயிலைத்தொழிற்றுறை இப்போது தற்போதைய அரசாங்கத்தின் பிடிக்குள் நேரடியாகவே சிக்குண்டுள்ளது.இந்த தரப்பினரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தரப்பினர் தொழிற்சங்கவாதிகளாக அரசாங்கத்தின் பக்கம் இருந்தாலும் பெருந்தோட்டத்துறை அமைச்சு அந்த தரப்பினரிடம் இல்லை. இது வரை அந்த அமைச்சுப் பொறுப்பு எந்த மலையக பிரதிநிதிகளின் கைகளுக்கும் செல்லாமல் பார்த்துக்கொள்வதில், மாறி மாறி வந்த அனைத்து அரசாங்கங்களும் மிகவும் எச்சரிக்கையாகவே இருந்துள்ளன.

ஆனால் நாட்டின் பெருங்கடனை அடைப்பதற்கு இவ்வாறானதொரு தொழிற்றுறையும் உயிர்ப்போடு இருப்பதை இந்த அரசாங்கமும் சிந்திப்பதாகத் தெரியவில்லை. அதை எடுத்துக்
கூறும் ஆளுமைகளும் மலையகத்தில் இல்லை என்பது வேதனைக்குரியதே !