Monday, September 6, 2021

சொந்த நாட்டின் அகதிகள்….!

 


 தமிழகத்தின் ஆளும் திராவிட முன்னேற்ற கழகமானது கடந்த 30 வருடங்களுக்கும் மேலாக தனது மாநிலத்திலமைந்துள்ள  முகாம்களில் தங்கி வாழ்ந்து வரும் இலங்கை அகதிகளுக்கு பல நலனோம்பு திட்டங்களை அறிவித்துள்ளது.

ஒரு தலைமுறையை கடந்து வாழ்ந்து வரும் அந்த மக்கள் இன்னும் அகதிகள் என்ற பெயரிலேயே வாழ்க்கையை கடத்துகின்றனர். இதன் காரணமாக மத்திய அரசாங்கத்தின் சட்டரீதியான பல உரிமைகளை அவர்கள் அனுபவிக்க முடியாத சூழ்நிலைகள்  மூன்று தசாப்த காலமாக தொடர்கின்றன. இந்த மக்களுக்கு இந்திய குடியுரிமையைப் பெறுவதற்கு சட்ட சிக்கல்கள் உள்ளன.

மனிதாபிமான ரீதியில் அதைப்பெற்றுக்கொள்ளும் வகையில் கடந்த கால மத்திய அரசாங்கங்கள் எதுவும் நகர்வுகளை மேற்கொண்டிருக்கவில்லை. உண்மையில் தமிழக முகாம்களிலும் மாநிலத்தின் வேறு இடங்களிலும் வாழ்ந்து வரக்கூடிய அகதிகளின் எண்ணிக்கை 90 ஆயிரத்துக்கும் அதிகமாகும். இவர்கள் தமது சொந்த நாட்டுக்கு திரும்புவதற்கு விரும்புகின்றார்களா , அதை இலங்கை அரசாங்கம் எவ்வாறு பார்க்கின்றது போன்ற கேள்விகளுக்கு தெளிவான பதில்கள் இல்லை.

 1983 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு ஆயிரக்கணக்கில் அங்கு சென்றவர்களின் பிள்ளைகள் அங்குள்ளவர்களை மணம் முடித்து தனியார் நிறுவனங்களில் பணி புரிந்து வருகின்றனர். ஆனால் இவர்களின் மீது இன்னும் அகதிகள் என்ற  பரிதாப பார்வையே நிலவி வருகின்றது.

தற்போது தமிழக முதலமைச்சர் மு.க.ஸ்டாலின் இந்த மக்களுக்காக அறிவித்திருக்கும் திட்டங்கள் உண்மையில் வரவேற்கத்தக்கது. ஆனால் அதை இலங்கையிலுள்ள அரசியல் பிரமுகர்கள் எவ்வாறு பார்க்கின்றனர் என்பது முக்கிய விடயம். மிக முக்கியமாக மலையக அரசியல் பிரதிநிதிகள் பலர் நேரடியாக அங்கு சென்று தமிழக முதலமைச்சர் உட்பட தி.மு.க பிரதிநிதிகளை சந்தித்துள்ளனர். தமிழகத்தில் வாழ்ந்து வரும் அகதிகளுக்கு தி.மு.க எடுத்திருக்கும் நடவடிக்கைகள் குறித்து பாராட்டுதல்களை தெரிவித்துள்ளனர்.

ஆனால் தமக்கு  வாக்களித்து அழகு பார்த்த, சொந்த நாட்டின் அகதிகளாக வாழ்ந்து வரும் மலையக பெருந்தோட்ட சமூகம் பற்றி அவர்கள் சிந்திக்கின்றார்களா என்று பார்த்தல் அவசியம். இங்கிருந்து தமிழகத்துக்கு அகதிகளாக சென்றவர்கள் கூட 30 வருடங்களுக்கு மேல் முகாம்களில் வாழ்ந்து வருகின்றனர். ஆனால் அதே தமிழக கிராமங்களிலிருந்து இங்கு வந்த உழைக்கும் வர்க்கத்தினர் கடந்த 200 வருடங்களாக முகாம்களை விட மோசமான லயன் குடியிருப்புகளில் காலத்தை தள்ளுகின்றனர்.

வாக்களிக்கும் உரிமையைப் பெற்றுவிட்டால் இவர்கள் இந்த நாட்டின் பிரஜைகளாகி விடமாட்டார்கள். ஏனென்றால் இன்னும் இவர்கள் இந்நாட்டின் பதிவுபிரஜைகளாகவே சான்றிதழை வைத்துக்கொண்டிருக்கின்றனர். இலங்கை பிரஜைகள் என்ற அந்தஸ்த்து இவர்களுக்கு இன்னும் அரசியலமைப்பில் வழங்கப்படவில்லை.

அவர்களின் தலைமுறையினருக்கும் இதே வேதனை தொடர்கின்றது. இந்த சமூகத்துக்கு நேரடியாக பாராளுமன்ற பிரதிநிதித்துவம் கிடைக்கப்பெற்று அரை  நூற்றாண்டு  நெருங்குகின்றது. அதற்கு இன்னும் 6 வருடங்கள் இருக்கின்றன. இத்தனை வருடங்களாக இந்த மக்களின் வாக்குகளைப் பெற்று அதிகார பீடங்களின் ஆசியுடன் அமைச்சர் ,பிரதி அமைச்சராக வலம் வந்தவர்கள் எவருக்குமே  லயன் குடியிருப்பை முற்றாக ஒழிக்க முடியவில்லை.

இந்த மக்களுக்கு சொந்தம் என்று கூறக் கூடிய சட்ட ரீதியான காணித்துண்டுகள் இல்லை. ஆங்கிலேயர் ஆட்சி காலத்தை விட மிக மோசமான அழுத்தங்களுக்கும் கொடுமைகளுக்கும் முகங்கொடுத்து வரும் சூழ்நிலைக்கு தற்போது இந்த மக்கள் தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.

சில நேரங்களில் தமிழக அரசியல் பிரமுகர்கள் இலங்கையின் பெருந்தோட்ட பகுதிகளுக்கு விஜயம் மேற்கொண்டால் அங்குள்ள அகதி முகாம் மக்கள் நன்றாக வாழ்கின்றனர் என திருப்திபட்டுக்கொள்வர். அதன் காரணமாகத்தான் கடந்த 4 தசாப்த காலமாக இச்சமூக மக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி நாடாளுமன்றை அலங்கரித்து வந்த மலையக பிரதிநிதிகள் எவரும் தமிழக அரசியல்வாதிகளை இலங்கையின் பெருந்தோட்டப் பகுதிகளுக்கு அழைத்துச்சென்றதில்லை.

தமிழகத்தின் சுமார் 108 முகாம்களில் தங்கியுள்ள அகதிகளின் நலன்கள்  மற்றும் அவர்களின் பிள்ளைகளின் கல்வி எதிர்காலத்துக்காக  தமிழக அரசு அறிவித்துள்ள  சில நலனோம்புகை திட்டங்களை பார்க்கும் போது, மலையக பெருந்தோட்டப் பிரதேசங்களில் வறுமை கோட்டுக்குக் கீழ் கல்வி கற்க போராடும் மாணவர்கள் , போராட்டம் தோற்ற நிலையில் இடைவிலகியோர், பின்பு தலைநகரங்களுக்கு பணியாற்றச் சென்று மர்மமான முறையில் உயிரிழந்தோர் பற்றிய ஞாபகங்கள் வந்து போவதை தடுக்க முடியாதுள்ளது.

இது வரை எந்த மலையக தொழிற்சங்கமும் தொழிலாளர்களின் பிள்ளைகளுக்கு எந்த வித புலமை பரிசில்களையும் கல்விக்காக வழங்கியதாக சரித்திரம் இல்லை. மாறாக தொழிலாளர்களின் சந்தாவைப் பெற்றும் அதற்கு கணக்கு காட்டாதவர்களாகவே இன்று வரை இவர்கள் காலந்தள்ளுகின்றனர். உயிர் அச்சம் காரணமாக  வேறு ஒரு   நாட்டிலிருந்து வந்த தமது இன மக்களை  மனிதாபிமானத்தோடு அரவணைத்து அவர்களுக்கான நலன்களை கவனிக்கும் தமிழக அரசின் செயற்பாடுகளைப் பார்த்துச் சரி மலையக பிரதிநிதிகள் பாடங்கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இன்னொரு வகையில் கூறப்போனால் தாம் தமது மக்களை எவ்வாறு வைத்திருக்கிறோம் என்பதை நினைத்து வெட்கி தலை குனிய வேண்டும்.

அகதிகளுக்கு இவ்வாறெல்லாம் செய்திருக்கின்றீர்கள் எமது மக்களையும் கவனியுங்கள் என ஒவ்வொரு முறையும் இவ்வாறு ஓடோடிச்சென்று தமிழக அரசிடமோ இந்திய அரசிடமோ உதவிகளை கேட்பது எந்த வகையில் நியாயம் என்பது தெரியவில்லை. அப்படியானால் இந்த மக்களை அழைத்து வந்து பெருந்தோட்டங்களை உருவாக்கிய பிரித்தானியரிடமும் அல்லவா சென்று உதவி கேட்க வேண்டும்? தொப்புள் கொடி உறவென்ற விடயத்தை அடிப்படையாக வைத்துக்கொண்டு அதை உதவிகளைப் பெற்றுக்கொள்ள பயன்படுத்துவது நாகரிகமாகாது என்பதை இந்த பிரதிநிதிகள் புரிந்து கொள்வார்களாக. அகதிகளுக்காக ஒரு மாநில அரசு நிதி ஒதுக்கும் போது இங்கு சொந்த நாட்டில்  அகதி வாழ்க்கை வாழ்ந்து வரும் மலையக பெருந்தோட்ட சமூகத்தின் நலன்களுக்கு ஏன் ஒதுக்கீடுகளை செய்ய முடியாது என இலங்கை அரசாங்கத்திடம் கேள்வி கேட்கும் தைரியம் யாருக்குத் தான் உள்ளது?  

 

 

 

அகதிகளுக்கு பிரஜைகள் என்ற அந்தஸ்த்து கிடைப்பது எப்போது ?


தமிழகத்தின்  ஆளும் திராவிட முன்னேற்ற கழகத்தின் தலைவரும் முதலமைச்சருமான மு.க.ஸ்டாலினின் நிர்வாக செயற்பாடுகள் குறித்து திருப்திகரமான கருத்துக்கள் முன் வைக்கப்பட்டு வருவதை மறுக்க முடியாது. அதில் தமிழகத்தில் வாழ்ந்து வரும் இலங்கை அகதிகள் குறித்த அவரது நகர்வு குறித்து பலரும் தமது பாராட்டுதல்களை தெரிவித்து வருகின்றனர்.

தமிழகத்தில் உள்ள அகதிகளில் நலனோம்பல் திட்டத்துக்கு தமிழக அரசால் 317 கோடி இந்திய ரூபாய் ஒதுக்கப்படும் என்றும் இனி அவர்கள் அவர்கள் வசிக்கும் இடங்கள் அகதி முகாம்கள் என்று அழைக்கப்படாதென்றும் ‘இலங்கை தமிழர் மறுவாழ்வு முகாம்’ என்றே அழைக்கப்படும் என்றும் அதற்கான அரசாணை பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளது என்றும் சட்டசபையில் அறிவித்துள்ளார். 

இதற்கு இலங்கை தமிழ் அரசியல்வாதிகளிடமிருந்து வரவேற்பும் வாழ்த்துக்களும் தமிழகத்தை சென்றடைந்துள்ளன. தமிழக தொடர்பு என்பது இலங்கை வாழ் இந்திய வம்சாவளி மக்களின்  தொப்புள் கொடி உறவு என்பதை வலியுறுத்தஇ இந்த சம்பவத்துக்குப்பிறகு  மலையக அரசியல் பிரமுகர்கள் சிலரும் தமிழகத்தை நோக்கி பறந்துள்ளனர் என்பது முக்கிய விடயம். 

1983 ஆம் ஆண்டு கறுப்பு ஜுலை கலவரத்துக்குப்பிறகே இலங்கையிலிருந்து அகதிகளாக தமிழகத்துக்குச் செல்லும் மக்கள் தொகை அதிகரித்தது. அந்த ஆண்டு முதல் அதன் பின்னரான யுத்த சூழல் காரணமாகவும் சுமார் 3 இலட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட இலங்கை தமிழர்கள் தமிழகத்துக்கு அகதிகளாக இடம்பெயர்ந்துள்ளனர்.

தமிழகத்தின்   29 மாவட்டங்களில் உள்ள 108 முகாம்களில் தங்க வைக்கப்பட்டோரின் எண்ணிக்கை சராசரியாக 59 ஆயிரம் பேராகும். அதில் 34 ஆயிரம் பேர் உரிய பதிவுகளுக்குப்பிறகு வேறு இடங்களில் வசித்து வருவதாக முதலமைச்சர் ஸ்டாலினால் சட்டசபையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. முகாம்களில் வாழ்ந்து வரும் மக்களுக்கான பல அடிப்படை வசதிகள் அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளதோடு மாணவர்களுக்கான கல்வி வசதிகள் மற்றும் உதவிகள் மெச்சத்தக்க வகையில் அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளன. உதாரணமாக முதற்கட்டத்தில் 55 மாணவர்களுக்கான கல்வி மற்றும் விடுதி கட்டணத்தை தமிழக அரசே செலுத்துவதற்கு நிதி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. பட்டதாரி மாணவர்களுக்கான புலமை பரிசில் தொகைகள் 5 ஆயிரம் இந்திய ரூபாயிலிருந்து 20 ஆயிரமாக உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. 

இந்த திட்டங்களை வரவேற்றிருந்த பா.ஜ.க எம்.பியான வானதி சீனிவாசன் கூடஇ மாநில அரசு அனுமதியளித்தால் இலங்கைக்கும் இந்தியாவுக்குமிடையிலான படகு சேவை போக்குவரத்தை ஆரம்பிக்க மத்திய அரசு தயாராக இருப்பதாக சட்டசபையில் கருத்துத் தெரிவித்திருந்தமை முக்கிய விடயம். இந்த நலனோம்பு திட்டங்கள் மூலம் தமிழக அரசுக்கும் இலங்கை அரசுக்குமிடையிலான ஒரு அரசியல் ரீதியான இமனிதாபிமான ரீதியிலான நட்பை முதலமைச்சர் ஸ்டாலின் புதுப்பித்திருக்கிறார் எனலாம். 

தொடர்ந்தும் அகதிகளாக…?

தமிழக அரசின் இந்த திட்டங்கள் வரவேற்பை பெற்றிருந்தாலும் அகதி முகாம்களை தமிழர் மறுவாழ்வு முகாம் என முதலமைச்சர் மாற்றியமைத்தாலும்  இந்திய குடியுரிமை சட்டத்தின் படி இவர்கள்  இந்திய பிரஜைகள் அல்லர். அகதிகள் தான் என்பது கசக்கும் உண்மையாகும். இவர்களுக்கு மறுவாழ்வு என்பது அகதிகள் என்ற பதத்திலிருந்து இந்திய பிரஜைகள் என்ற அந்தஸ்த்தை வழங்குவதேயாகும். எனினும் இங்கு முக்கியமான விடயம் என்னவெனில் இந்தியாவானது அகதிகள் தொடர்பான சர்வதேச சாசனத்தில் இது வரை கைச்சாத்திடாத நாடாக உள்ளது.  ஆகவே இந்தியா இவர்களை பிரஜைகள் அல்லாத நபர்களாகவே பார்க்கின்றதுஇ உபசரிக்கின்றது. நாட்டின் பிரஜைகள் அல்லாத நபர்கள் அகதிகளாகவே பார்க்கப்படுகின்றனர். இதன் காரணமாக அவர்களுக்கு மேலதிக வரப்பிரசாங்களை சட்டத்தின் படி வழங்க முடியாது. அதாவது இவ்வாறு முகாம்களில் வாழ்ந்து வருபவர்களுக்கு அரசாங்க வேலை வாய்ப்புகளை பெற முடியாது. வாக்குரிமை இல்லை. அசையா சொத்துக்களையும் வைத்திருக்க உரிமையில்லை. 

ஆகவே இவர்களை  அகதிகளாகவே வைத்திருப்பதா அல்லது குடிரிமை சட்டங்களில் திருத்தங்களை கொண்டு வந்து இவர்களுக்கு இந்திய பிரஜைகள் என்ற அந்தஸ்த்தை வழங்க முடியுமா என இந்த விவகாரத்தை புது டெல்லி தான் கையிலெடுத்து பரிசீலனை செய்ய வேண்டும். அதே வேளை 1977 களில் பல்வேறு காரணங்களுக்காக தமது தாயக பூமியை நோக்கி இடம்பெயர்ந்த இலங்கையில் வாழ்ந்து வந்த இந்திய வம்சாவளி தமிழர்களுக்கு இந்திய குடியுரிமை உட்பட வாக்குரிமைகளும் வழங்கப்பட்டுள்ளன என்பது முக்கிய விடயம். அவர்களில் பெருந்தொகையானோர் பல அரச பதவிகளில் கோலோச்சி தற்போது ஓய்வும் பெற்றுள்ளனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. எனினும் இவர்கள் அகதிகள் என்ற பெயரோடும் அந்த சூழ்நிலையிலும் இடம்பெயர்வை மேற்கொண்டிருக்கவில்லை.  இந்நிலையில்  இந்திய அரசானது 2005 ஆம் ஆண்டில் இந்திய குடியுரிமை சட்டத்தில் அறிமுகப்படுத்திய வெளிநாட்டு இந்திய குடியுரிமை (Overseas Citizenship of India (OCI)  என்ற சட்டம் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

உலகின் பல நாடுகளிலும்  பரந்து வாழ்ந்து வரக்கூடிய இந்திய வம்சாவளி மக்களை ஒன்றிணைக்கவும் அவர்களின் மூலம் இந்தியாவில் முதலீடுகள் மற்றும் ஏனைய வர்த்தக தொடர்புகளை பேணவும்இ கலாசார உறவுகளை தக்க வைக்கவுமே இந்த முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இதன் மூலம் நான்கு தலைமுறைகளுக்கு முற்பட்ட காலத்தில் கூட இந்தியாவில் தமது வேர்களைக் கொண்டிருந்த இந்திய வம்சாவளியினர் அதை நிரூபிக்கும் ஆவணங்களை கொண்டிருந்தால் வெளிநாட்டு இந்திய குடியுரிமை என்ற அந்தஸ்த்தை கொண்ட அட்டையை பெற தகுதியுள்ளவர்களாக கணிக்கப்பட்டனர். இது ஓர் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட இரட்டை குடியுரிமை சலுகை என வர்ணிக்கப்பட்டது. இதன் மூலம் இவ் அட்டையை கொண்டிருப்பவர்கள் எந்த நாட்டிலிருந்தாலும் விசா இன்றி இந்தியாவுக்குள் உட்பிரவேசிக்கலாம். எவ்வளவு நாட்களும் தங்கலாம். ஆனால் வாக்களிக்கும் உரிமை கிடையாது. அசையா சொத்துக்களை வாங்க வேண்டுமானால் ஏற்கனவே அவர்களது இரத்த வழி உறவினர்கள் அங்கு சொத்துக்களை வைத்திருப்பவர்களாக இருத்தல் வேண்டும் போன்ற கட்டுப்பாடுகள் இருக்கின்றன. இதன் மூலம் இலட்சக்கணக்கானோர் பயனடைந்தனர். தமது பிள்ளைகளின் கல்வி செயற்பாடுகளை இந்தியாவில் முன்னெடுத்தனர். வர்த்தக தொடர்புகளை இலகுவாக மேம்படுத்தினர். 

ஆனால் இதில் முரண்பாடுகள் நீடித்தன. ஏனென்றால் 1823 ஆம் ஆண்டளவில் தமிழகத்தின் தென்னிந்திய கிராமங்களிலிருந்து உழைக்கும் வர்க்கமாக மத்திய மலை நாட்டின் பல பிரதேசங்களுக்கு வருகை தந்த தோட்டத்தொழிலாளர்களுக்கு இந்த வரப்பிரசாதங்களை அனுபவிக்க முடியாது போயிற்று. காரணம் அக்காலத்தில் தமது மூதாதையர்களின் பிறப்பு சான்றிதழ் மற்றும் கடவுச்சீட்டு போன்றவற்றை இவர்கள் பாதுகாத்து வைக்கவில்லை. இரண்டாவது 83 ஜுலை கலவரத்தில் பலர் இவற்றை இழந்தனர். அனைத்தும் சாம்பராகிப் போனது. 

 ஆதலால் இந்த  வெளிநாட்டு இந்திய குடியுரிமையைப் பெற இவர்களுக்கு விண்ணப்பிக்க முடியாது போனது. எனினும் இவர்கள் சார்பாக சில ஊடகங்கள் கண்டியிலமைந்துள்ள உதவி இந்திய தூதரகத்தை அணுகின. 1948 ஆம் ஆண்டு முற்றிலுமாக வாக்குரிமை பறிக்கப்பட்டு நாடற்றவர்களாகிய இவர்களில் கணிசமானோர் சிறிமா– சாஸ்த்ரி ஒப்பந்தத்தின் கீழ் மீண்டும் தாயகம் நோக்கிச் செல்ல மிகுதியானோருக்கு பதிவு பிரஜை என்ற அந்தஸ்த்து சான்றிதழ் வழங்கப்பட்டது. (இன்றும் அப்படித்தான் உள்ளது)  இவர்கள் இந்திய வம்சாவளி தமிழர்கள் என்ற அடையாளத்துடன் இலங்கையில் வாழ்ந்து வரும் வதிவிட பிரஜைகளே. இவர்களுக்கு  இலங்கை பிரஜைகள் என்ற அந்தஸ்த்தை அரசியலமைப்பின் ஊடாக வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் புறந்தள்ளப்பட்டே வருகின்றன. இவ்வாறான வதிவிட பிரஜைகள் என்ற பெயரோடு வாழ்பவர்கள் இந்திய வம்சாவளியினரே ஒழிய வேறு நாட்டினர் இல்லை. ஆகவே குறித்த அந்த ஆவணத்தை ஏன் வெளிநாட்டு இந்திய குடியுரிமையைப் பெற இவர்களால் பயன்படுத்த முடியாது என்பது தான் கண்டி  இந்திய உதவி தூதரகத்தில் எழுப்பப்பட்ட கேள்வி. இதை ஒரு தனிப்பட்ட விவகாரமாக எடுத்து ஆலோசனைகளைப் பெற புது டெல்லிக்கு தகவல்கள் அனுப்பப்பட்டாலும் அங்கிருந்து சாதகமான பதில்கள் இது வரை கிடைக்கவில்லையென்பது முக்கிய விடயம்.

இதே வேளை 2019 ஆம் ஆண்டு டிசம்பம் மாதம் மோடி அரசாங்கத்தால் நிறைவேற்றப்பட்டஇ   பாகிஸ்தான்இ ஆப்கானிஸ்தான்இ பங்களாதேஷ் ஆகிய நாடுகளில் இருந்து மத துன்புறுத்தல் காரணமாக இந்தியாவுக்கு வந்த முஸ்லிம் அல்லாதவர்களுக்கு இந்திய குடியுரிமை கிடைக்க வழி செய்யும் இந்திய குடியுரிமை சட்டத் திருத்த மசோதா  குறித்தும் பல கண்டனக்குரல்கள் எழுந்திருந்தன. இதில் ஏன் இலங்கை அகதிகளை சேர்க்க முடியாது? அவர்களுக்கு இலங்கை பெளத்தர்களால் துன்புறுத்தப்பட்டு உயிரை காப்பாற்ற கடல் கடந்து வந்தவர்கள் தாம்இ அதுவும் மது துன்புறுத்தல்களே. அப்படியானால் ஏன் கடந்த 30 வருடங்களுக்கு மேல் அகதிகளாக உள்ள இலங்கையர்களுக்கு குடியுரிமை வழங்க முடியாது என நாடாளுமன்றத்தில் விழுப்புரம் எம்.பி.ரவிக்குமார் அப்போது கேள்வி எழுப்பியிருந்தார்.

இதற்கு பதில் வழங்கிய உள்துணை இணை அமைச்சர் நித்தியானந்தராய்இ "  இந்தியக் குடியுரிமை என்பது இ 1955 ஆம் ஆண்டு சட்டம் மற்றும்  குடியுரிமை விதிகள் 2009 இன் அடிப்படையில் வழங்கப்படுகின்றன. அந்த சட்டத்தின் பிரிவு 5 இன் படி பதிவு செய்துகொண்ட அயல்நாட்டவர் எவரும் இந்திய குடியுரிமை பெற முடியும். அந்த சட்டத்தின் பிரிவு 6 இன் படி இயல்புரிமை (யெவரசயடணையவழைn ) அடிப்படையில் குடியுரிமையைப் பெற முடியும். சட்டவிரோதமாகக் குடிபெயர்ந்தவர்கள் இந்த இரு விதத்திலும் இந்திய குடியுரிமையைப் பெற முடியாது" என்று தெரிவித்துள்ளார். 

அப்படியானால் இலங்கை அகதிகளை இ “அகதிகள் “  என்று அழைப்பதிலும் பார்க்க சட்டவிரோத குடியேறிகள் என்ற பெயரிலும் வைத்திருப்பதை இந்திய அரசு விரும்புகின்றதா என கேள்வி எழுப்பத்தோன்றுகின்றது. 

தமிழகத்தில் அகதிகளாக இருப்பவர்களில் பலர் அங்கேயே பிறந்து முதல் தலைமுறையை தாண்டியுள்ளனர். அவர்களுக்கு  இலங்கை என்பது அருகிலிருக்கும் ஒரு நாடு அவ்வளவு தான். இவர்களில் எத்தனைப்பேர் மீண்டும் இலங்கை வந்து இந்த நாட்டின் பிரஜைகளாக இருக்கப்போகின்றனரோ தெரியாது. ஆனால் ஒரு நாட்டில் அகதி என்ற பெயரோடு இருப்பதிலும் பார்க்க ஒரு நாட்டின் பிரஜை என்ற அந்தஸ்த்தோடு இருப்பதைத் தான் எவரும் விரும்புவர் என்பதை கூறத்தேவையில்லை. தமிழக அரசு ஒவ்வொரு வருடமும் இவர்களுக்கு நிதி ஒதுக்கீடு செய்யத் தயாரா அல்லது இதைத் தவிர்ப்பதற்கு இவர்களுக்கு இந்திய குடியுரிமையைப்பெற்றுத்தர டில்லியை ஏதாவதொரு வகையில் அணுகுமா? 

சிவலிங்கம் சிவகுமாரன்

Wednesday, August 25, 2021

பயங்கரவாதத்தை தோற்கடித்த தலைவர்கள் கொரோனாவை கண்டு அஞ்சுகின்றனர்…!

 

  யுத்த காலத்தில் யாருக்கும்   தெரியாதபடி திடீரென குண்டுகள் வெடித்தன. எவரும் எதிர்பாராத முறையில் பல உயிர்கள் கொல்லப்பட்டன. அதன் காரணமாக பாதுகாப்புகள் பலப்படுத்தப்பட்டன.  ஆனால் இப்போது தெரிந்தே தினமும் நூற்றுக்கணக்கான  உயிர்களை எமது நாடு பலிகொடுத்துக்கொண்டிருக்கின்றது. எனினும் இதை தடுப்பதற்குரிய எந்த வித ஏற்பாடுகளையும் செய்யாது நீங்களே உங்களை பாதுகாத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று ஒரு அரசாங்கம்  கூறலாமா?

 

 ஆங்கில மருத்துவ முறையான அலோபதியின் தந்தை என போற்றப்படுபவர்  கிரேக்க நாட்டின் மருத்துவர் ஹிப்போகிரடிஸ். இன்றைய நவீன உலகை   ஆங்கில மருத்துவமான அலோபதியே ஆக்கிரமித்துள்ளது. இந்த முறையில் மருத்துவர்களாக உருவாகுபவர்கள் நோயாளர்களின் நன்மைக்காக பணியாற்றுவதாக உறுதி எடுத்துக்கொள்ளும்  முறையை தான்  ஹிப்போகிரடிஸ் சத்தியபிரமாணம் என்பர். (Hippocratic Oath) தற்போதைய கொரோனா சூழலில் உலகெங்கினும் உள்ள மருத்துவர்களின் மருத்துவ சேவையாளர்களின் பணியை இலகுவில் வர்ணித்து விட முடியாது.

கிட்டத்தட்ட எல்லா நாடுகளையும் ஆக்கிரமித்து உயிர்ச் சேதங்களை ஏற்படுத்தியுள்ள கொரோனா தொற்றிலிருந்து மக்களை பாதுகாக்க வைத்தியர்கள் இரவு பகலாக போராடி வருகின்றனர். அது அவர்களின்   சத்தியபிராமாணத்துக்கு வழங்கும் கெளரவமாகும்.  தொற்றால் உயிரிழப்புகள் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வரும் சூழலில்  இது உயிர் காக்கும் தொழில் என்பதால் அவர்களுக்கு வழங்க வேண்டிய சகல வசதிகளையும் அந்தந்த நாட்டின் அரசாங்கங்கள் ஏற்படுத்திக் கொடுத்துள்ளன. தீர்மானங்களை எடுக்கும் அதிகாரத்தையும் வழங்கியுள்ளன.  

ஆனால் அதிலிருந்து மாறுபட்ட ஒரே ஒரு நாடாக இலங்கை விளங்குகின்றது. நோய்த்தொற்று , அது தொடர்பான சுகாதார வழிகாட்டல் திறன்கள் , நிர்வாக செயற்பாடுகளில்  தேர்ச்சியும் முதிர்ச்சியும் பெற்ற வைத்திய குழாம் எமது நாட்டில் உள்ளது. எல்லாவற்றையும் விட இப்படியானவர்கள் தற்போதைய அரசாங்கத்திலும் இருக்கின்றனர். ஆனால் இவை எல்லாவற்றையும் ஒரு பக்கம் ஒதுக்கி வைத்து விட்டு சுகாதாரத் துறையுடன் சம்பந்தப்படாதவர்களுக்கு இத்துறையை வழங்குவதில் அக்கறை காட்டி வருகின்றது அரசாங்கம். தேர்ச்சி பெற்ற வைத்தியரான சுதர்ஷினி பெர்ணான்டோபுள்ளே கொவிட் கட்டுப்பாட்டு இராஜாங்க அமைச்சராக மட்டுமே விளங்குகிறார். அவரது அனைத்து ஆலோசனைகளும் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன. ஆரம்பத்தில் சுகாதார அமைச்சராக பவித்ரா வன்னியாராய்ச்சி நியமிக்கப்பட்டவுடன் பலத்த விமர்சனங்கள் எழுந்தன. இத்தொற்றை கட்டுப்படுத்துவதற்குரிய எந்த வித நடவடிக்கைகளையும் அவரால் எடுக்க முடியாதிருந்தது. ஏனென்றால் ஜனாதிபதி கொவிட் செயலணியை இராணுவ தளபதியின் கட்டுப்பாட்டிலேயே வைத்திருந்தார். அரசாங்க மருத்துவ அதிகாரிகள் சங்கமானது தொடர்ச்சியாக நாட்டின் நிலைமை குறித்து அரசாங்கத்துக்கு விளங்கப்படுத்தி வந்தாலும் இதையெல்லாம் ஒரு பொருட்டாக எவரும் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை.  

நாளுக்கு நாள் அதிகரித்த விமர்சனங்கள் காரணமாக கடந்த வாரம் அமைச்சரவையில் மாற்றங்கள் இடம்பெற்றாலும் சுகாதார அமைச்சானது மீண்டும் அது தொடர்பில்  எந்த வித அனுபவங்களோ இல்லாத முன்னாள் ஊடகத்துறை அமைச்சர் கெஹலிய ரம்புக்வெலவுக்கே வழங்கப்பட்டுள்ளது. சில வாரங்களுக்கு முன்னர்  நாட்டின் நிலைமைகள் குறித்து இவர் கூறிய கருத்து பலருக்கு எரிச்சலை ஏற்படுத்தியிருந்தது. ‘ஒன்றும் முடியாவிட்டால் நாட்டை கடவுளிடம் தான் ஒப்படைக்க வேண்டும்’ என இவர் ஊடகவியலாளர் சந்திப்பின் போது தெரிவித்திருந்தார். இப்போது நாட்டின் சுகாதாரத் துறையை ஜனாதிபதி இவரிடம் ஒப்படைத்திருக்கின்றார்.  கடந்த வருடம் ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் இவர் தான் ‘புலிகளை தோற்கடித்த எங்களுக்கு கொரோனா எல்லாம் ஒரு பொருட்டே அல்ல’ என்று வீர வசனம் பேசியிருந்தார்.

ஆரம்பத்தில் தேசிய சுகாதார சேவைகள் பணிப்பாளராக விளங்கிய டாக்டர் அனில்  ஜாசிங்க  சம்பந்தமில்லாது தற்போது சுற்றாடல் அமைச்சின் செயலாளராக பணி புரிகின்றார்.நோயாளிகளை எந்த நிலையிலும் பாதுகாப்பேன் அவர்களின் உயிரை இறுதி முயற்சிவரை  காப்பாற்ற போராடுவேன் என ஒரு வைத்தியராக சத்தியபிரமாணம் எடுத்துக்கொண்ட இராஜாங்க அமைச்சர்  டாக்டர் சுதர்ஷினி பெர்ணான்டோ புள்ளே  ஒரு கட்டத்தில் நாட்டு மக்களுக்கு விடுத்திருந்த செய்தி மிக முக்கியமானது. ‘அரசாங்கம் கட்டுப்பாடுகளை விதிக்கும் என்று எதிர்ப்பார்ப்பதற்கு முன்பதாக மக்கள் தாமே தமது உயிர்களை பாதுகாத்துக்கொள்ள வேண்டும்” என்று அவர்  கூறியிருந்தார். தனது மனசாட்சியை ஒரு பக்கம் கழற்றி வைத்து விட்டு அவர் அப்படி கூறியிருக்கின்றார். ஏனென்றால் அப்படித்தான் அவருக்கு சொல்லப்பட்டிருக்கின்றது.

  கொரோனா நிலைமைகள் பற்றிய எந்த ஒரு அறிவையும் கொண்டிராத சில அரசியல்வாதிகள் வைத்தியர்களாக மாறி மறு பக்கம் அறிக்கை விட்டுக்கொண்டிருக்கின்றனர். ஆனால் அது பற்றிய பூரணமான தெளிவும் அறிவும் கொண்ட அரசாங்கத்தின் பக்கம் இருக்கக் கூடிய வைத்தியர்கள், நோயியல் நிபுணர்கள், பேராசிரியர்களோ மக்களிடம் நீங்களே உங்களை பாதுகாத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று மனதுக்குள் அழுதபடி ஒலிவாங்கியின் முன்பாக சிரித்து பேச முயற்சிக்கின்றனர்.

 மனசாட்சியின் படி வைத்தியர்களாக சத்தியபிரமாணம் எடுத்துக்கொண்ட வைத்தியர்களுக்கு இதை விட அவமானத்தையும் மன உளைச்சளையும் அரசாங்கத்தால் தந்து விட முடியாது. ஆனாலும் ஆரம்பத்தில் தமது உரிமைகளுக்காகவும் சலுகைகளுக்காகவும் வேலை நிறுத்த போராட்டங்கள் மற்றும் கவனயீர்ப்பு ஆர்ப்பாட்டங்களை முன்னெடுத்த அரச வைத்தியசாலைகளில் பணிபுரியும் வைத்தியர்கள் இப்போது மெளனமாக இருப்பது ஏனோ என்ற கேள்வி எழுகின்றது. இவர்களுக்கு பாரிய பொறுப்புள்ளது.யுத்த காலத்தில் யாருக்கும்   தெரியாதபடி திடீரென குண்டுகள் வெடித்தன. எதிர்பாராத முறையில் பல உயிர்கள் கொல்லப்பட்டன. அதன் காரணமாக பாதுகாப்புகள் பலப்படுத்தப்பட்டன.  ஆனால் இப்போது தெரிந்தே தினமும் நூற்றுக்கணக்கான  உயிர்களை எமது நாடு பலிகொடுத்துக்கொண்டிருக்கின்றது. எனினும் இதை தடுப்பதற்குரிய எந்த வித ஏற்பாடுகளையும் செய்யாது நீங்களே உங்களை பாதுகாத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று ஒரு அரசாங்கம் கூறலாமா? எந்தளவுக்கு அரச யந்திரம் விபத்துக்குள்ளாகி செயலற்று போகியிருக்கின்றது என்பதற்கு இது ஒன்றே போதுமே?

போரை முடிவுக்கு கொண்டு வந்தோம் என்ற கோஷங்களுடன் மாத்திரமே  ஆரம்பத்தில் மஹிந்தவும் தற்போது கோத்தாவும் ஆட்சியை கைப்பற்றியுள்ளனர். ஆனால் யுத்த காலத்தில் தினந்தோறும் கொல்லப்பட்டவர்களை விட யுத்தமில்லாத இந்த காலத்தில் நாட்டு மக்கள் கொத்து கொத்தாக செத்து மடிகின்றனர். இதற்கு பாதுகாப்பு அரணாக செயற்பட வேண்டியது இராணுவ ஜெனரல்களின் வியூகங்களல்ல…..மாறாக வைத்தியர்களின் ஆலோசனைகளே. அரசாங்கத்தின் பக்கமிருக்கும் விசேட நோயியல் தொடர்பான பேராசிரியர் திஸ்ஸ விதாரண மற்றும் டாக்டர்  சுதர்ஷினி பெர்ணான்டோ புள்ளே இருவருக்கும் அந்த வாய்ப்புகளை நிச்சயமாக அரசாங்கம் வழங்கப்போவதில்லை. ஏனென்றால் யார் எந்த துறையை சார்ந்தவர்களாக இருந்தாலும் அவர்களை அரசியல்வாதிகளாக வைத்திருக்கவே அரசாங்கம் விரும்புகின்றது. ஒலிவாங்கிகளின் முன்பதாக அவர்கள் தமது துறை சார்ந்தவர்களாக சில உண்மைகளை மக்கள் மத்தியில் கொண்டு செல்வதற்கு இந்த அரசாங்கம் விரும்பாது. அது இன்னும் அரசாங்கத்தை பலவீனமாக்கும்.   புதிய சுகாதாரத்துறை அமைச்சர் கெஹலிய,  மஹிந்த காலத்திலேயே ‘கோயபல்ஸ்’ என வர்ணிக்கப்பட்டவர். மக்களுக்கு எதிரான சம்பவங்களையும் செய்திகளையும் ஏன் பொய்களையும்  கூட,  மக்கள் நம்பும்படியாக அவர்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் கலையை ஹிட்லரின் பிரசார செயலாளராக விளங்கிய கோயபல்ஸ் முன்னெடுத்திருந்தார். ஆக அப்படியான ஒருவரே இன்று சுகாதாரத்துறை அமைச்சராக பொறுப்பேற்றிருக்கிறார். 

இறுதி நேரத்தில் அமைச்சர் பவித்ரா நேரடியாகவே ஜனாதிபதியிடம் நாட்டின் நிலைமை குறித்து எடுத்துக் கூறியும் கிண்டல் தொனியில் ஜனாதிபதியிடமிருந்து பதில் கிடைத்ததாகவே தெரியவருகின்றது. தனது அமைச்சுப் பதவியை விட்டு போகும் போது பவித்ரா “நடப்பதெல்லாம் நன்மைக்கே ‘ என்ற பொருள் பட ஒரு குட்டிக்கதையையும் கூறி விட்டுச் சென்றிருக்கிறார்.  தொற்றை கட்டுப்படுத்த ஆரம்பத்தில் எடுக்க வேண்டிய சில முக்கியமான முடிவுகளை விடுத்து தற்போது அரசாங்கம் திருமண நிகழ்வுகளுக்கு கட்டுப்பாடு விதித்தல், போக்குவரத்து கட்டுப்பாடுகள் என சிறுபிள்ளைகளும் சிரிக்கும் வண்ணம் உத்தரவுகளை பிறப்பிக்கின்றது. நாட்டின் அனைத்து அரச வைத்தியசாலைகளும் செயலற்ற நிலையில் உள்ள அதே வேளை . மக்கள் தமது தலை விதியை நினைத்து தமது உறவினர்களை பறிகொடுத்து வருகின்றனர்.  பொறுப்பான ஒரு சுகாதார அமைச்சர் என்ற பதவியிலிருந்த பவித்ரா அம்மணி தனக்கு பதவி பறி போனதை மட்டும் சுட்டிக்காட்டி நடப்பதெல்லாம் நன்மைக்கே என்று கூறியிருப்பது எவ்வளவு சுயநலமிக்க வார்த்தைகள்? அப்படியானால் நாள்தோறும் சராசரியாக இருநூறு பேர் வரை இறந்து கொண்டிருக்கின்றனரே? அதுவும் நன்மைக்குத் தான் என்று நாட்டு மக்கள் ஏற்றுக்கொள்வார்களா?  உயிரை காக்கும் வைத்தியர்கள் ஏற்றுக்கொள்வார்களா? எப்படியானதொரு அரசியல்வாதிகள் மத்தியில் நாடு அகப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றது என்பதை இப்போது மக்கள் உணர்ந்திருப்பர். ஆனால் நாம் கூற வேண்டியது ஒன்று தான். காலம் கடந்த விட்டது !

சிவலிங்கம் சிவகுமாரன்

 

 

Sunday, June 6, 2021

சிங்கள மன்னர்களின் வரலாற்றையே சீண்டி பார்க்கும் சீனா....! 

அபிவிருத்தியடைந்து வரும் நாடுகளில் சீனாவின் ஆதிக்கம் தொடர்பில் சர்வதேச நாடுகள் எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்தினாலும் குறித்த நாடுகளே அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் நிலை வரும் போது சர்வதேசம் வாய் மூடி மௌனமாகத்தான் இருக்க வேண்டியுள்ளது. பட்டபிறகு தெளியுங்கள் என்பது தான் சீனாவின் விடயத்தில் பல நாடுகளின் தத்துவமாக இருக்கின்றது.
இலங்கை விடயத்திலும் அப்படியே நடந்தது , நடந்து கொண்டிருக்கின்றது, நடக்கப்போகின்றது. . பௌத்தத்தை பின்பற்றும் உலகின் மிகப்பெரிய வல்லரசு நாடு என்ற ஒரே விடயமே இலங்கையை பல வழிகளிலும் சீனா கால்பதிக்கக் காரணம். இங்கு வாழ்ந்து வரும் தீவிர பௌத்த சிந்தனை கொண்டவர்களுக்கு அது ஒன்றே போதுமானதாக இருந்தது. ஆனால் சீனாவுக்குள்ளே
சென்று பார்த்தால் அது மதச்சார்பற்ற கம்யூனிச நாடு என்பதை சிறுகுழந்தையும் கூறும்.
தற்போதைய சீனாவின் வெளியுறவுக்கொள்கைகள் மற்றும் திறந்த பொருளாதார அணுகுமுறைகளைப்பார்த்தால் அதை கம்யூனிச நாடு என்று ஏற்றுக்கொள்வது கடினம்.
1949 ஆம் ஆண்டு புரட்சியாளர் மாவோ தலைமையிலான கம்யூனிஸ்ட் கட்சி ஆட்சியை கைப்பற்றியது. அதிலிருந்து இன்று வரை 70 ஆண்டுகளையும் கடந்து ஒரே கட்சி ஒரே நாடு என்ற தொனிப்பொருளிலேயே சீனா பயணித்துக்கொண்டிருக்கின்றது.. அந்த கொள்கையை தொடர்ந்தும் தக்க வைக்கும் திட்டமே ஒரே பாதை ஒரே மண்டலம். இதை பட்டுப்பாதை திட்டம்
என்று அழைக்கின்றனர். பல்லாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பு ஐரோப்பா கடந்து சீனா மேற்கொண்ட வணிகப் பாதையை ஒன்றிணைக்கும் திட்டமே இது. இதில் இலங்கையும் உள்ளடங்குகிறது. இதை முன்வைத்தே சீனாவானது, பட்டுப்பாதை திட்டம் ;முன்முயற்சியின் இலங்கை என்ற ( Belt & Road Initiative Sri Lanka (BRISL) என்ற பெயரில் இலங்கையை பிரபல்யப்படுத்தும் முயற்சியை ஆரம்பித்துள்ளது. இதற்கென பிரத்தியேகமான இணையத்தளம், சமூக ஊடக செயற்பாடுகளை அது முன்னெடுத் து வருகின்றது. இந்த பி.ஆர்.ஐ.எஸ்.எல் ஆனது கலாசார, வணிக மற்றும் தொழில்நுட்ப ஒத்துழைப்பில் நிபுணத்துவம் பெற்ற ஒரு கல்வி மற்றும் ஆலோசனை தளம் என்று சீனா கூறுகின்றது.
இந்த வலைதளத்தின் ஓரிடத்தில் இவ்வாறான வாசகங்கள் ஆங்கிலத்தில் இடம்பெற்றுள்ளன.

 சீனாவிலுள்ள உலகின் மிகப்பெரிய சந்தைகளில் வாய்ப்புகளைப் பெற இலங்கையில் தயாரிக்கப்பட்ட உற்பத்திகளை இப்பகுதியில் விளம்பரம் செய்யவும் ......உங்களுக்கு சேவை செய்ய இங்கு நாம் தயாராக இருக்கின்றோம்........”

மெல்ல மெல்ல இலங்கையை ஆக்கிரமித்து வரும் சீனா அதன் வர்த்தக தலைநகரத்திலேயே துறைமுக நகர் என்ற பெயரில் தனது கால்களைப் பதித்துள்ளது. இனி இலங்கையின் எந்த பாகத்தையும் அது தடையின்றி தனது ஆதிக்கத்தால் கை வைக்கலாம். அரசியல் மற்றும் பொருளாதார ரீதியாக இலங்கையை ஆக்கிரமித்து விட்ட சீனா, தற்போது வரலாற்றிலும்
கைவைக்க ஆரம்பித்துள்ளது. இது ஓரளவுக்கு சீனாவை ஏற்றுக்கொண்ட பௌத்த சிங்கள மக்களிடையே எரிச்சலை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
சீனாவிலுள்ள இலங்கை தூதரகத்தின் வெசாக் நிகழ்வுகள்
கடந்த மே மாதம் 26 ஆம் திகதி சீனாவின் தலைநகர் பீஜிங்கில் அமைந்துள்ள இலங்கை தூதரகத்தில் அனுஷ்டிக்கப்பட்ட வெசாக் கொண்டாட்டங்களின் படம் ஒன்றை, பி.ஆர்.ஐ.எஸ்.எல் தனது டுவீட்டர் தளத்தில் பதிவேற்றியுள்ளது.. சீனாவிற்கான இலங்கை தூதுவர் கலாநிதி பாலித கோகன்ன உட்பட சீன அதிகாரிகளுக்கு மத்தியில் ஒரு பெண்ணும் நிற்கிறார். இலங்கை கோட்டை இராஜ்ஜியத்தை ஆண்ட 6 ஆம் பராக்கிரமபாகுவின் 19 ஆவது
தலைமுறை வாரிசான இலங்கை இளவரசி சூ ஷி ஹின் உம் இந்த நிகழ்வுகளில் கலந்து கொண்டார் என அதில் விளக்கம் தரப்பட்டுள்ளது.
இந்த டுவீட்டர் பதிவு இலங்கை மட்டுமல்லாது வெளிநாடுகளில் வாழ்ந்து வரும் பௌத்த சிங்கள மக்களிடையே கடும் எரிச்சலையும் கோபத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளன. அவர்களில் பலர் இந்த பதிவுக்கு எதிர்ப்பதிவிட்டு இதற்கு ஆதாரம் என்ன என்று கேள்வி எழுப்பியுள்ளனர். எனினும்
சீனா குறிப்பிடும் அந்த இலங்கை இளவரசியான சூ ஷி ஹின் இலங்கை மக்களுக்கு புதியவரல்லர். இதற்கு முன்பதாக இரு சந்தர்ப்பங்களில் அவர் இலங்கை வருகை தந்துள்ளார். சில வருடங்களுக்கு முன்பு சீனாவுக்கு பயணம் மேற்கொண்டிருந்த ஊடகக்குழுவினர்களும்
இவரைப்பற்றிய செய்திகளை இலங்கை ஆங்கில ஊடகங்களுக்கு வழங்கியிருந்தனர். 
அப்போதெல்லாம் இலங்கையின் மன்னர் பரம்பரையுடன் தொடர்புடைய இலங்கை இளவரசி என்று தான் கூறப்பட்டிருந்தது.. இவர் மன்னர் பரம்பரை வாரிசு என்பதை சீனாவே பல வருட காலங்கள் மறைத்து வைத்திருந்தமை அவரிடம் மேற்கொள்ளப்பட்ட நேர்காணலின் மூலம் தெரிய
வருகின்றது. ஆனால் எந்த மன்னர் என்ற விடயத்தை இப்போது தான் சீனா
வெளிப்படுத்தியுள்ளது.. நான் ஒரு மன்னர் பரம்பரையில் வந்த இளவரசி என்பதை முன்பே அறிந்து வைத்திருந்தேன். எனது பரம்பரையினர் தேவையற்ற சிக்கல்களில் மாட்டிக்கொள்ளாமலிருக்கவே அது இரகசியமாக வைக்கப்பட்டிருந்தது என்று கூறும் இந்த இளவரசி இலங்கைக்கு தான் வந்த போது பல வரலாற்றாசிரியர்களை சந்தித்து தனது பூர்விகம்
பற்றி அறிய முயன்றதாகவும் இலங்கையர்களை சந்திக்கும் போதெல்லாம் தான் அவ்வாறே உணர்வதாகவும் தெரிவித்துள்ளார்.

1990 களில் வெளிவந்த இரகசியம்
1990களில் சீனாவானது ஒரு அபிவிருத்தித் திட்டத்துக்காக சிஹிஜா பிராந்தியத்தின் குவிங்யுவான் மலைப்பிரதேசத்திலமைந்துள்ள கல்லறைகளை அகற்ற முடிவு செய்த போதே இந்த இரகசியம் வெளிப்பட்டது. இது மன்னர் ஒருவரின் வாரிசுகளை பல ஆண்டு காலமாக அடக்கம் செய்யப்பட்ட இடம் என்பது தெரியவந்தது.. மட்டுமன்றி அந்த மன்னர் சீன பெண்ணை
மணந்த இலங்கை இளவரசர் என்ற கதைகளும் வெளிப்பட்டன.. அவர் ஷி என்ற பெயருடன் சீனாவிலேயே தங்கி விட்டார். அதற்குக் காரணம் அரசியல் அல்ல காதல் என்பதே உண்மை  என்கிறார் இப்போதைய இளவரசி சூ ஷி ஹின். குறித்த கல்லறைகளில் சிங்கம் மற்றும் சீன ட்ராகனின் உருவாங்கள் உள்ளன.
15 ஆம் நூற்றாண்டில் கோட்டை இராஜதானியை ஆண்ட திறமை மிக்க அரசனாக 6 ஆம் பராக்கிரமபாகு மன்னர் விளங்குகிறார். இவர் 1415 முதல் 1467 வரை ஆண்டதாக வரலாறு கூறுகின்றது. எனினும் சீன ஊடகங்கள் இவ்வாறானதொரு கதையைக் கூறுகின்றன. சீனாவின் மிங் சக்கரவர்த்தியின் யுகத்தில் 15 ஆம் நூற்றாண்டில் கோட்டை இராஜதானியை
அலகேஷ்வரா என்ற துணிச்சலான இளவரசர் ஆண்டு வந்ததாகவும் மிங் சக்கரவர்த்தியின் தளபதிகளால் அவர் கடத்தப்பட்டு சீனா கொண்டு செல்லப்பட்டதாகவும் அவர் அங்கு சீன பெண்ணிடம் காதல் வயப்பட்டு அங்கேயே தங்கி விட்டதாகவும் பின்பே மிங் சக்கரவர்த்தி
கோட்டைக்கு 6 ஆம் பராக்கிரமபாகுவை மன்னராக்கியதாகவும் கூறப்படுகின்றது. . ஆனால் இந்த கதைகளை எவரும் அங்கீகரிக்கவும் நம்புவதற்கும் தயாராக இல்லை. 15 ஆம் நூற்றாண்டில் இலங்கை மீதான சீனாவின் ஆதிக்கம் குறித்து எமது வரலாற்றாசிரியர்களிடம் ஒரு கனத்த மௌனமே நிலவுகிறது. எனினும் இந்த சம்பவம் குறித்த
பதிவுகள் , குறிப்புகள் வரலாற்றாசிரியகளினால் திரட்டப்பட்டுள்ளன.. இந்த குறிப்புகள் இலங்கையை மட்டுமல்லாது சீனாவின் கடற்படை விரிவாக்கம் குறித்த சூழல்களையும் அரசியலையும் பிரதிபலிப்பதாக உள்ளன என்று தெற்காசிய பல்கலைக்கழகத்தின் சமூகவியல் பேராசிரியர் சசங்கா பெரேரா இந்த சம்பவம் குறித்து கருத்துத் தெரிவித்துள்ளார்.. எனினும் மேற்படி டுவீட்டர் பதிவுக்கு கேலியும் கிண்டலும் கலந்த பரிகாச பதில்களை இலங்கையர்கள் வழங்கி வருகின்றனர். இந்த வரலாறு தொடர்பில் மர்மம் நிலவுகின்றதா அல்லது இது கட்டுக்கதையா என்பதை அரசாங்கமே தெளிவுபடுத்த வேண்டிய சூழ்நிலை எழுந்துள்ளது.

ஆனாலும் இது வரை இது குறித்து அரசாங்கம் எந்த கருத்துக்களையும் வெளிப்படுத்தவில்லை


Monday, February 1, 2021

 தரம் 5 புலமை பரிசில் பெறுபேறுகளும்

பாடசாலை அனுமதி வெட்டுப்புள்ளி சர்ச்சைகளும்


தரம் ஐந்து புலமைப் பரிசில் பரீட்சை தொடர்பில் கடந்த காலங்களில் உருவான சர்ச்சைகள் இன்னும் தொடர்ந்தவண்ணமேயுள்ளன. மாணவர்கள் மற்றும் பெற்றோர்களுக்கு பல விதத்திலும் மன உளைச்சல்களை தருவதாக இந்த பரீட்சை அமைந்துள்ளதால் இதை நிறுத்தி விடுவதற்குக் கூட கல்வி அமைச்சு கடந்த காலங்களில் பல தீர்மானங்களை எடுத்திருந்தது.

குறித்த வெட்டுப்புள்ளிகளை கடந்து புள்ளிகளைப்பெறாத மாணவர்கள் மனரீதியான உளைச்சல்களுக்கு முகங்கொடுத்து வருவதாக பல முறைப்பாடுகள் பெற்றோர்கள் மற்றும் கல்வி சமூகங்களிடமிருந்து எழுந்ததால் கல்வி அமைச்சானது 70 புள்ளிகளுக்கு மேல் பெறும் அனைவருமே சித்தி பெற்றவர்களாகவே கணிக்கப்படுவர் என அறிவித்திருந்தது.

எனினும் வெட்டுப்புள்ளிகளுக்கு மேல் பெற்று சித்தியடைந்த மாணவர்களே உதவுத்தொகை மற்றும் பிரபல பாடசாலைகளில் கல்வி கற்பதற்கான தகுதியை பெற்றுக்கொள்கின்றனர் என்பதே உண்மையாகும். அந்த வகையில் தற்போது வெட்டுப்புள்ளிகளின் அடிப்படையில் பிரபல பாடசாலைகளுக்கு மாணவர்களை இணைத்துக்கொள்ளவது தொடர்பிலும் சர்ச்சைகள் உருவாகியுள்ளன.

நீண்ட காலமாக எந்த அடிப்படையில் இந்த முறை செயற்படுத்தப்படுகின்றது என்பது குறித்து தெளிவுகள் இல்லை என முன்னாள் கல்வி அமைச்சரும் தற்போதைய அரசாங்கத்தின் வர்த்தக அமைச்சருமான பந்துல குணவர்தன விசனம் வெளியிட்டிருக்கின்றார். ஒரு சில பாடசாலைகளை தரமுயர்த்தும் வகையில் இந்த வெட்டுப்புள்ளிகள் தயாரிக்கப்படுவதாகவே உள்ளது எனத் தெரிவித்துள்ள அவர், இதில் வெளிப்படைத் தன்மை இல்லை என்றும் இது குறித்து கல்வி அமைச்சு சார் அதிகாரிகள் விளக்கம் தர வேண்டும் என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

முன்னாள் கல்வி அமைச்சருக்கே இந்த விடயத்தில் தெளிவுகள் இல்லையென்றால் பாடசாலை சமூகத்துக்கு இது குறித்து விளக்கங்கள் நிச்சயமாக இருக்காது. ஆனால் இந்த வெட்டுப்புள்ளி முறையின் காரணமாக குறித்த பிரதேசத்தின் நகர பாடசாலைகளில் கல்வியைத் தொடர வேண்டும் என்ற கனாவிலிருக்கும் அதே பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த புலமை பரிசில் பரீட்சையில் சித்தியடைந்த மாணவர்கள் ஏமாற்றமடைந்துள்ளனர்.

ஏனெனில் பிரபல பாடசாலைகள் சிலவற்றின் வெட்டுப்புள்ளிகள் 180 இற்கும் மேல் இருப்பதால் 180 இற்கும் குறைவாக புள்ளிகளைப்பெற்ற ஒரு மாணவனோ மாணவியோ அப்பாடசாலையில் கற்கும் சந்தர்ப்பத்தை இழக்கின்றனர். அதே வேளை வெளிமாவட்டத்தில் 180 புள்ளிகளுக்கு மேல் பெற்ற ஒரு மாணவனோ மாணவியோ இலகுவாக இந்த பாடசாலைக்கு உள்ளீர்க்கப்படுகின்றார். பின்பு உயர்தரம் வரை அதே பாடசாலையில் கற்று பல்கலைக்கழகம் சென்று பட்டம் பெற்று தனது சொந்த இடத்துக்கே சேவையாற்ற போய் விடுகின்றனர்.

தரம் ஐந்து புலமை பரிசில் பரீட்சையில் வெட்டுப்புள்ளிகளுக்கு மேல் பெற்று சித்தியடைந்த மாணவர்கள், தமது பிரதேசத்திலுள்ள பிரபல பாடசாலைகளிலேயே உயர்கல்வி வரை கற்க வேண்டும் என்ற கனவை பாடசாலை வெட்டுப்புள்ளி முறை சிதைத்து விடுகின்றது என்பதே உண்மை. இதையே முன்னாள் கல்வி அமைச்சரும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். இதில் அதிகம் பாதிக்கப்பட்டுள்ளவர்கள் பெருந்தோட்டப்பகுதியில் தரம் ஐந்து வரை வகுப்புகளைக் கொண்ட பாடசாலைகளில் சிறந்த சித்தியைப்பெற்ற மாணவர்களாவர்.

ஒரு வகையில் அவர்களின் கல்வி உரிமையை மறுக்கும் ஒரு செயற்பாடாகவே இந்த முறை விளங்குவதாக பல பாடசாலைகளின் அதிபர்கள் ,ஆசிரியர்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர். எனினும் இந்த சிக்கல்களை ஆரம்பத்திலேயே அறிந்தும் புரிந்தும் கொண்ட சில பிரபல நகர பாடசாலைகள் முன்னெச்சரிக்கையாக இந்த பாடசாலை வெட்டுப்புள்ளி முறைக்கு தமது பாடசாலைகளை உள்ளடக்கவில்லை.

ஆனால் அதிக வெட்டுப்புள்ளிகளைக் கொண்டிருக்கக் கூடிய சில பாடசாலை நிர்வாகங்கள் தமது பாடசாலைகளின் கல்வித் தரத்தை இதனோடு ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது எந்தளவுக்கு பொருத்தமானது என்பது புரியவில்லை. தலைநகரில் அமைந்துள்ள பல பிரபல பாடசாலைகளுக்கு இந்து முறை சாத்தியமாகலாம். ஏனென்றால் நாட்டின் பல பாகங்களிலிருந்தும் அங்கு மாணவர்கள் படையெடுக்கின்றனர். ஆனால் மலையக நகரப் பாடசாலைகள் அமைந்திருக்கும் சுற்று வட்டாரத்திலுள்ளவர்களுக்கே குறித்த கல்லூரிகளில் வாய்ப்புகள்அளிக்கப்படல் வேண்டும் என்பதே அனைவரினதும் எதிர்ப்பார்ப்பாகும்.

சில வருடங்களுக்கு முன்னர் மலையக நகரங்களிலுள்ள பிரபல பாடசாலைகள், மாணவர்களை உள்ளீர்ப்பதில் பல கட்டுப்பாடுகளை தன்னிச்சையாக கொண்டு வந்திருந்தன. அதில் மிகவும் பாதிக்கப்பட்ட வர்க்கத்தினர்களாக நகர சுத்திகரிப்பு தொழிலாளர்கள் விளங்கினர். அவர்களின் பிள்ளைகளை தரம் ஒன்றுக்கு அனுமதிப்பதில் சில பாடசாலை நிர்வாகங்கள் கடும் போக்குடன் நடந்து கொண்டதை மறுக்க முடியாது. இருப்பினும் அந்த மாணவர்களையும் அரவணைத்து கல்வி கற்பதற்கான சந்தர்ப்பத்தை சில நகர பாடசாலைகள் வழங்குவதற்கு தவறவில்லை.

எனினும் முன்னாள் கல்வி அமைச்சரின் கேள்விக்கு இன்னும் கல்வி அதிகாரிகளின் தரப்பிலிருந்து எந்த பதில்களும் இல்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.இந்த அனுமதி வெட்டுப் புள்ளி முறை என்பது சில பாடசாலைகளின் தரத்தை உயர்த்துவதற்காஅல்லது கல்வித்தரத்தை உயர்த்துவதற்காக என்பதை இந்த அதிகாரிகள் தெளிவுபடுத்த
வேண்டும்.

Wednesday, October 24, 2018




தடம் மாறிச்செல்லும் தாற்பரியம்

தரம் ஐந்து புலமைப் பரிசில் பரீட்சையை தொடர்ந்து நடத்துவதா இல்லையா என்ற பரிசீலனையை கல்வி அமைச்சு மீண்டும் மேற்கொண்டுள்ளமையை பலரும் வரவேற்றிருக்கின்றனர். வருடத்தின் இறுதிப் பகுதியில் க.பொ.த உயர்தரம் மற்றும் சாதாரண தர பரீட்சைகளுக்கு மத்தியில் புலமை பரிசில் பரீட்சையையும் நடத்த வேண்டுமா என்ற கேள்வி அரசாங்கத்துக்கு எழுந்துள்ளது.  ஆனால் அதை விட இப்போது தரம் ஐந்து புலமைப் பரிசில் பரீட்சைகளுக்காக பெற்றோரும் பிள்ளைகளும் எந்தளவிற்கு தம்மை நெருக்கடிகளுக்கு உட்படுத்தி வருகின்றனர் என்ற கேள்வியே முக்கியமானது.
மேலும் தரம் ஐந்தில் கல்வி கற்கும் ஒரு மாணவனோ மாணவியோ அவ்வயதில் அனுபவிக்க வேண்டிய எத்தனையோ விடயங்களுக்கு தடை ஏற்படுத்தும் ஓர் அம்சமாகவே தற்போது இப்புலமைப் பரிசில் பரீட்சை மாறியுள்ளது. அது தொடர்பான ஓர் ஆய்வை மேற்கொள்ள தற்போது கல்வி அமைச்சால் குழு ஒன்று நியமிக்கப்பட்டுள்ளது.
தரம் ஐந்து புலமைப் பரிசில் பரீட்சை என்பது இலங்கை பாடசாலை கல்வியில் கடந்த 50 வருடங்களாக இருந்து வரும் ஒரு கல்வி முறையாகும். சிறு வயதில் கல்வி நடவடிக்கைகளில் ஆர்வம் கொண்டிருக்கும் மாணவர்களுக்கு  வறுமை ஒரு தடையாக இருந்தால் குறித்த புலமைப் பரிசில் பரீட்சையில் சித்தியடைவதன் மூலம் அவர்களுக்கு உதவித்தொகை அல்லது சிறந்த பாடசாலைகளை பெற்றுக்கொடுக்கும் ஒரு வழிமுறையாகவே இப்புலமைப் பரிசில் பரீட்சை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.
இரு தசாப்தங்களுக்கு முன்புவரை இப்பரீட்சையில் சித்தியடைந்த அல்லது சித்தியடையாத மாணவர்கள் எல்லோரும் ஒன்றாகவே நோக்கப்பட்டனர். அதாவது பெற்றோர்களும் பாடசாலை நிர்வாகங்களும் கூட இது பற்றி அலட்டிக்கொண்டதாகத் தெரியவில்லை. ஏனெனில் சித்தியடைந்த மாணவர்களில் ஒரு சிலரே வேறு பாடசாலைகளுக்குச் சென்றனர். ஏனையோர் தொடர்ந்தும் அதே பாடசாலைகளிலேயே கல்வியைத்தொடர்ந்தனர்.
ஆனால், இன்று நிலைமை மாறி விட்டது.தரம் ஐந்து புலமைப் பரிசில் பரீட்சை என்பது  தமது பிள்ளைகளின்  கல்வி நடவடிக்கையின் ஒரு பகுதி என்பதையும் தாண்டி பெற்றோரின்  கௌரவமாக மாறியுள்ளமையையும் அதற்காக பெற்றோர்கள் எந்த எல்லை வரையும் செல்வதற்கு தயாராக இருக்கும் அபாயத்தையும் கல்வி அமைச்சு உணராமலில்லை. மறுபக்கம் 10 வயதுடைய ஒரு பிள்ளையின் மனதில்  இந்தப் புலமை பரிசில் பரீட்சை தான் உலகம் என்ற எதிர்மறை எண்ணம் பெற்றோர்களினாலேயே விதைக்கப்படுவதானது மிகவும் ஆபத்தானது.
உயர்கல்வி நடவடிக்கைகளுக்காக தமது பிள்ளைகளை க.பொ.த. சாதாரணதரம் மற்றும் உயர்தர பரீட்சைகளுக்காக தயார்படுத்துவதை விட இக்காலத்தில் பெற்றோர்கள் தரம் ஐந்து புலமைப் பரிசில் பரீட்சைகளுக்காக தமது பிள்ளைகளை தயார்படுத்துகின்றனர். இவ்விவகாரத்தில் கூடுதலாக   மன உளைச்சலுக்குள்ளாவது குறித்த வெட்டுப்புள்ளிகளை தாண்டாத மாணவர்களும் அவர்களின் பெற்றோர்களுமாவர்.
 மேலும் வெட்டுப்புள்ளிகளை தாண்டாத மாணவர்களைத் தவிர்த்து அதற்கு மேல் புள்ளிகளைப்பெற்ற மாணவர்களுக்கு பெற்றோர்கள் மற்றும் பாடசாலை நிர்வாகம் ஆகியன மேற்கொள்ளும் பாராட்டுவிழாக்கள் ஏனைய மாணவர்களை மன உளைச்சலுக்குட்படுத்துகிறது என்பதை அறிந்தே கல்வி அமைச்சானது, 2015 ஆம் ஆண்டு இரு பாடங்களிலும் தலா 35 புள்ளிகளைப்பெற்று 70 புள்ளிகளுக்கு மேல் பெற்ற மாணவர்களை சித்தியடைந்தவர்கள் என குறிப்பிட்டு சான்றிதழும் வழங்கி வந்தது.எனினும் நல்லாட்சி அரசாங்கத்தில் அத்திட்டம் முன்னெடுக்கப்படவில்லை. இந்நிலையில், இப்பரீட்சையை நடத்துவது குறித்து கல்வி அமைச்சு அறிக்கையை எதிர்பார்த்துள்ளது. இப்பரீட்சை எதற்காக ஆரம்பிக்கப்பட்டதோ அதன் தாற்பரியம் தடம் மாறிப்போன நிலையில்   பெற்றோர் மற்றும் மாணவர்கள் இருசாராருக்கும் ஒரு தலையிடியாக இது மாறியுள்ளதை அவதானிக்கக்கூடியதாக உள்ளது. கால மாற்றத்திற்கேற்ப கல்வித்துறை மாற்றங்கள் மிகவும் அவசியமானதாகும். அதற்கேற்ப தற்போது தரம் ஐந்து புலமைப் பரிசில் பரீட்சை தொடர்பாக அரசாங்கத்துக்கு எழுந்துள்ள மன மாற்றமும் தேவையானதொன்றாகவே உள்ளது.



Saturday, September 15, 2018


மைதானத்திற்கு உள்ளேயும்
வெளியேயும் இம்ரான் கான்



1997 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் இடம்பெற்ற பாகிஸ்தான் பொதுத்தேர்தலில் இம்ரான் கானின் பாகிஸ்தான் நீதிக்கான இயக்கம் ஒரு ஆசனத்தைக் கூட பெறவில்லை.1992 ஆம் ஆண்டு கிரிக்கெட் உலகக்கிண்ணத்தை நாட்டுக்கு பெற்றுக்கொடுத்து விட்டு  96 ஆம் ஆண்டு அரசியல் கட்சியை ஆரம்பித்து அடுத்த வருடமே தேர்தலில் களமிறங்கிய அவருக்குக்கிடைத்த பரிசு அது தான். அச்சந்தர்ப்பத்தில் வெளிநாட்டு ஊடகவியலாளர் ஒருவர் அவரிடம் ‘நீங்கள் ஒரு ஆசனத்தையும் பெறவில்லையே’  என்று கேள்வி எழுப்பினார். அதற்கு இம்ரான் அளித்த பதில் இப்படியாக இருந்தது.. ‘ எனது ஆதரவாளர்கள் வயதில் சிறியவர்கள்  அவர்கள் வளர்வதற்கு சற்று நேரம் கொடுங்கள்’ இப்படியாக இளவயதுடையோரை தன்னுடன் இணைத்து நாட்டின் எதிர்காலத்தைப்பற்றிய புதிய கனவுகளை அவர்கள் மனதில் விதைத்து 22 வருட போராட்டத்தின் பின்னர் இம்ரானுக்குக் கிடைத்த வெற்றியே பிரதமர் ஆசனமாகும். அரசியலில் மட்டுமல்ல தனது கிரிக்கெட் வாழ்க்கையிலும் கூட மைதானத்தில் போராட்டத்தையும் நாகரிகத்தையும் வெளிப்படுத்திய ஒரு பண்பாளராக இம்ரான் கான் விளங்குகிறார்.
ஏனெனில் 1987 ஆம் ஆண்டு உலகக்கிண்ண கிரிக்கெட் தொடர் முடிவுற்றவுடன் தனது ஓய்வை அவர் அறிவித்திருந்தார். நாடே கலங்கியது. அப்போது பாகிஸ்தானை வழிநடத்திய ஜெனரல் ஸியா உல் ஹக் இம்ரான்கானை அணிக்கு திரும்புமாறு வேண்டுகோள் விடுத்தார். அதை ஏற்று அணிக்கு திரும்பிய இம்ரான் அடுத்த உலகக்கிண்ணத்தை தனது நாட்டுக்குப் பெற்றுக்கொடுத்து விட்டே ஓய்வை அறிவித்தார்.
இளையோரை இனங்காணுதல்
சரியான நேரத்தில் இளம் வீரர்களை அடயாளம் கண்டு அணிக்கு தேர்ந்தெடுத்ததில் இவருக்கு நிகர் இவரே என அவரை இன்று வரை புகழ்கின்றனர் வசீம் அக்ரம்,வக்கார் யூனுஸ்,ஜாவிட் மியாண்டாட் மற்றும் ரமிஸ் ராஜா ஆகியோர். கல்லூரிகளுக்கிடையிலான ஒரு போட்டியைக்காணச்சென்ற போது வசீமின் வேகப்பந்து வீச்சைக் கண்டு அவரை உடனடியாக தேசிய அணிக்குள் உள்வாங்கினார். மற்றுமொரு உள்ளூர் போட்டியில் மியாண்ட்டையே தடுமாறச்செய்ய பந்து வீச்சாளரை இனங்கண்டு அணிக்கு தெரிவு செய்தார்.அவர் தான் வக்கார் யூனுஸ். அதேவேளை, வக்கார் யூனுஸின் வேகப்பந்தை எந்தவித தடுமாற்றமும் இல்லாது தடுத்தாடிய ஒருவரை அணியின் முதல் வரிசை துடுப்பாட்ட வீரராக்கினார். அவர் தான் இன்ஸமாம் உல் ஹக். அவருடைய தெரிவுகள் எதுவுமே பொய்த்ததில்லை என்கின்றனர் சிரேஷ்ட வீரர்கள். தனக்கு 35 வயதாக இருக்கும் போது 20 வயது வசீம் அக்ரமிடம் தனது வேகம் எடுபடாது என துடுப்பாட்டத்தில் கவனம் செலுத்தியவர் இம்ரான். இப்படியாக வசீம், வக்கார், இன்ஸமாமை வளர்த்து விட்டவர் தான் இம்ரான். இவர்கள் மூவருமே பிற்காலத்தில் அணியின் தலைவர்களாக விளங்கி புகழ்பெற்றனர்.   92 ஆம் ஆண்டு உலகக்கிண்ணத்தை அணி கைப்பற்ற காரணமாக இருந்தவர்களில் வசீமும் இன்ஸமாம் உல் ஹக் முக்கியமானவர்கள்.
இறுதிப்போட்டி
1992 ஆம் ஆண்டு இறுதிப்போட்டியில் பாகிஸ்தான் அணியும் பலமிக்க இங்கிலாந்து அணியும் மோதின. முதலில் துடுப்பெடுத்தாடிய பாகிஸ்தான் அணி 24 ஓட்டங்களில் 2 விக்கெட்டுகளை இழந்து தடுமாற களமிறங்கினார் இம்ரான். தலைவனுக்குரிய இன்னிங்ஸை விளையாடினார். அப்போட்டியில் நிதானமாக இவர் விளையாடி 72 ஓட்டங்களைப்பெற்றார்.மறுமுனையில் மியாண்டாட்டுடன் இணைந்து 129 ஓட்டங்களைப் பகிர்ந்தார். இவரது அறிமுகங்களான இன்ஸமாம் மற்றும் வசீம் ஆகியோர் இறுதி நேரத்தில் மொத்தமாக 75 ஓட்டங்களை அணிக்குப் பெற்றுக்கொடுக்க, பாகிஸ்தான் 249 ஓட்டங்களைப்பெற்றது. வலுவாக இருந்த இங்கிலாந்துக்கு இது சாதாரண ஓட்ட எண்ணிக்கை தான்.ஆனால், அசராமல் வசீம் மற்றும் முஸ்டாக்கை களமிறக்கி முக்கிய விக்கெட்டுகளை வீழச்செய்து 227 ஓட்டங்களில் இங்கிலாந்தை ஆட்டமிழக்கச்செய்தார். இப்போட்டித்தொடரின் ஆரம்பத்தில்  இம்ரானை ஏனைய அணிகள்  பொருட்படுத்தவில்லை. ஏனெனில், அப்போது அவருக்கு வயது 40. இந்த வயதில் இவர் என்ன செய்யப்போகிறார் என்று அலட்சியப்போக்கு இருந்தது என்னவோ உண்மை.எனினும் தனது அணியை இறுதிப்போட்டி வரை கொண்டு சென்று உலகக்கிண்ணத்தை வென்று கொடுத்து தான் ஒரு கிரிக்கெட் போராளி என்பதை நிரூபித்தார் இம்ரான். 19 வயதில் எந்த இங்கிலாந்து அணிக்கு  எதிராக தனது முதல் போட்டியை ஆரம்பித்தாரோ சரியாக 21 வருடங்களுக்குப்பிறகு அதே அணியை உலகக்கிண்ண இறுதிப்போட்டியில் வீழ்த்தி பாகிஸ்தான் கிரிக்கெட் வரலாற்றில் என்றும் பேசப்படும் ஒருவரானார்.
 அதே போன்று 1997 ஆம் ஆண்டு முதல் தேர்தலில் முகங்கொடுத்து ஒரு ஆசனத்தையும்பெறாத நிலையில் தோல்வியில் துவண்டு விடாது சரியாக காய்களை நகர்த்தி,  21 வருடங்கள் கழித்து நாட்டின் பிரதமர் ஆசனத்தைக் கைப்பற்றி தான் ஒரு அரசியல் போராளி என்பதையும் நிரூபித்துள்ளார்.
எளிமையை விரும்பும் இம்ரான்
மைதானத்திற்கு உள்ளே பல வீரர்களுக்கும் இரசிகர்களுக்கும் சிறந்த கிரிக்கெட் வீரராக இருந்த இம்ரான், அரசியல் பாதையில் உச்ச பதவியை அடைந்தும் எளிமையை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். பிரதமர் வாசஸ்தலத்தில் குடியேற மாட்டேன் எனத்தெரிவித்துள்ள அவர், இஸ்லாமாபாத்தில் அமைச்சர்களின் குடியிருப்புகளில் ஒன்றில் வசிக்கப்போவதாக அறிவித்துள்ளார்.மேலும் தனது அமைச்சரவையில் அனுபவமும் அறிவும் கொண்ட இளம்   வயதுடையோரை தேர்ந்தெடுத்துள்ளார்.
போராட்டப்பாதை
பெரும்பான்மை இல்லாத காரணத்தால் எதிர்க்கட்சிகளின் நெருக்கடி இம்ரானுக்கு இருக்கும். அதே வேளை தலிபான்களுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்து வருவதாக பாகிஸ்தான் மீது குற்றஞ்சாட்டியுள்ள அமெரிக்கா சில நிதி உதவிகளையும் இரத்துச் செய்துள்ளது. பரம வைரியான இந்தியாவையும் சமாளிக்க வேண்டிய தேவை இம்ரானுக்கு உள்ளது. ஏனெனில் மும்பை குண்டுத்தாக்குதலின் சூத்திரதாரியின் மரண தண்டனைப்பற்றி அப்போது அவர் விமர்சித்திருந்தார்.
எனினும் இம்ரானின் வெற்றிக்கு இந்தியப் பிரதமர் மோடி தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு வாழ்த்துக்களை தெரிவித்திருந்தார். கடந்த வாரம் தன்னை  சந்தித்த அமெரிக்க தூதுவரிடம்,  எங்களது அரசாங்கம்  அமெரிக்காவுடன் சமநிலையான, நம்பகத் தன்மையுடன் கூடிய உறவை வளர்ப்பதில் ஈடுபடும். அமெரிக்காவுடனான வர்த்தகம் மற்றும் பொருளாதார உறவுகளை நாங்கள் பெரிதும் மதிக்கிறோம்’ என்று தெரிவித்திருந்தார் இம்ரான். அதே நேரம் வெற்றி பெற்றவுடன் சீனாவைப் புகழ்ந்து தனது இராஜதந்திரத்தை வெளிப்படுத்தவும் அவர் தவறவில்லை. சீனாவை முன்மாதிரியாகக்கொண்டே புதிய பாகிஸ்தானை உருவாக்கப்போகின்றோம். ஏனெனில், சீனா  தனது திட்டங்களால் 70 கோடி  மக்களை வறுமையிலிருந்து மீட்டுள்ளது. இது எமக்குக்கிடைத்திருக்கும் சந்தர்ப்பம் என்று இம்ரான் கூறியிருந்தார். இந்தியாவும் அமெரிக்காவும் இல்லாவிட்டால் என்ன ஆசிய வல்லரசான சீனாவுடன் கைகோர்த்து பயணிக்கத்தயார் என்று மறைமுகமாகக்குறிப்பிட்டாரோ தெரியவில்லை. ஒரு முறை இந்திய கிரிக்கெட் அணியின் முன்னாள் தலைவரும் பிரபல வீரருமான மன்சூர் அலிகான் பட்டோடி ஒரு தலைவர் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு ‘Either lead from front or push from back’ என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். "முன்னோக்கிச்சென்று அனைவரையும் வழிநடத்த வேண்டும் அல்லது பின்னாலிருந்து ஊக்கப்படுத்த வேண்டும் இது தான் ஒரு தலைவனுக்கு அழகு" என்றார். கிரிக்கெட் வாழ்க்கையில் அனைவரையும் ஊக்கப்படுத்தி வளர்த்து விட்ட இம்ரான், இப்போது ஒரு அரசியல்வாதியாக முன்னாலிருந்து நாட்டை வளப்படுத்தப் போகிறார். பட்டோடியின் கூற்று நூற்றுக்கு நூறு வீதம் இம்ரான் கானுக்கே பொருந்துகிறது.