செம்மணி விவகாரத்தில் இந்திய படைகளை தொடர்புபடுத்தல் …?

 

 செம்மணி மனித புதைகுழி விவகாரத்தின் உண்மையான சூத்திரதாரிகள் யார் என்பதை இறுதி விசாரணைகளின் பின்னரே அறியலாம் என்று தெரிவித்துள்ள நீதி மற்றும் தேசிய ஒருமைப்பாட்டு அமைச்சர் ஹர்ஷண நாணயக்கார இ இந்த விவகாரத்தில்   உண்மையான குற்றவாளிகள் சட்டத்தின் முன் நிறுத்தப்பட்டு  அவர்களுக்கு உரிய தண்டனை வழங்கப்படும் என கடந்த வாரம் ஊடகங்களுக்கு தெரிவித்திருந்தார். கடந்த 28 ஆம் திகதி இடம்பெற்ற அமைச்சரவை முடிவுகளை அறிவிக்கும் ஊடகவியலாளர் சந்திப்பின் போது கருத்து வெளியிட்டிருந்த  அவர் "இந்த பேரவலத்திற்கு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளாஇ இந்திய அமைதிப்படையினரா அல்லது இலங்கை ஆயுதப்படைகளா காரணம் என்பது தற்போது முன்னெடுக்கப்பட்டு வரும் விசாரணைகளின் இறுதியிலேயே முழுமையாகத் தெரியவரும்" எனக் கூறினார்.

மேற்படி விவகாரத்தில் அவர் ஏன் இந்திய அமைதி காக்கும் படையினரை தொடர்புபடுத்தினார் என்பது தெரியவில்லை. செம்மணி விவகாரத்தில் இதுவரையில்  இலங்கை இராணுவத்தினர் மற்றும் விடுதலை புலிகள் ஆகிய இரு தரப்பினரையும் தொடர்புபடுத்தியே செய்திகளும் விமர்சனங்களும்  வெளிவந்துக் கொண்டிருக்கின்றன. எந்த சந்தர்ப்பத்திலும் இலங்கை இராணுவத் தரப்பிலிருந்தோ அல்லது முன்னாள் போராளிகள் மற்றும் புலம்பெயர் தமிழர்கள் பக்கமிருந்தோ இந்திய அமைதி காக்கும் படையினர் செம்மணி விவகாரத்தில் தொடர்பு பட்டிருப்பதாக செய்திகள் வெளியாகவில்லையென்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 

 சமூக ஊடகங்களில் செம்மணி புதைகுழியில் அகழப்பட்ட மனித என்பு கூடுகளின் படங்களை வைத்து தமிழ் மற்றும் சிங்கள தரப்பினரிடையே கடும் வார்த்தைப் பிரயோகங்கள் இடம்பெற்று வருவதை சர்வசாதாரணமாக அவதானிக்க முடிகின்றது. இலங்கை இராணுவத்தினரே இதற்குப் பொறுப்பு கூற வேண்டும் என சமூக ஊடகங்களின் மூலம்இ  இலங்கை மற்றும் புலம்பெயர் தமிழர்கள் கடுமையாக பதிவுகளை இட்டு வரும் அதே வேளை இலங்கையிலுள்ள சிங்கள சமூகத்தினரில் சிலர் விடுதலை புலிகள் கொன்று புதைத்தவர்களே  இவர்கள் என அதற்கு பதில்களை வழங்கி வருகின்றனர்.   

செம்மணி மனித புதைகுழிகள் தொடர்பில் பல முக்கிய தகவல்களை வழங்கியவர் சோமரத்ன ராஜபக்ச என்ற முன்னாள்  இராணுவ சிப்பாய் என்பதை இலங்கை உட்பட சர்வதேச சமூகமும் அறியும். 1998 ஆம் ஆண்டு இடம்பெற்ற  மாணவி கிருஷாந்தி குமாரசாமி படுகொலை வழக்கில் மரண தண்டனை பெற்ற இவரே செம்மணி புதைகுழியில் நூற்றுக்கணக்கானோர் கொல்லப்பட்டு புதைக்கப்பட்டுள்ளனர் என்ற உண்மையை அம்பலப்படுத்தினார். ஆனால் அச்சந்தர்ப்பத்தில் இந்த விவகாரத்தை மூடி மறைக்கும் செயற்பாடுகள் மிக இரகசியமாக முன்னெடுக்கப்பட்டமையை பலரும் அறிவர். சோமரத்ன ராஜபக்ச மனித புதைகுழி சம்பவத்தை கூறிய  பின்பு செம்மணி  மயானப் பகுதியில் இரவிரவாக இராணுவ வாகனங்கள் வந்து சென்றதையும் அப்பகுதியில் அதிகளவான  இராணுவத்தினரின் நடமாட்டத்தையும்  அப்பிரதேச மக்கள் அறிந்திருந்தாலும் அது குறித்து கதைப்பதற்கோ அல்லது தகவல்களை வழங்குவதற்கோ எவரும் முன்வர முடியாத சூழ்நிலைகள் நிலவின. 

மனித புதைகுழிகள் உள்ளதாக அவர் கூறிய விடயம் பாரதூரமானது என்பதால் பின்பு நீதிமன்ற உத்தரவுக்கு அமைய  செம்மணி பகுதியில் அவ்வாறான இடங்களை அடையாளம் காட்டுமாறு அவரிடம் கேட்கப்பட்டது. அவரும் குறித்த இடத்துக்கு வந்து சில இடங்களை காட்டினாலும் அப்போது அகழப்பட்ட இடங்களில் மனித புதைகுழிகள் இருந்ததற்கான ஆதாரங்களை காணக்கிடைக்கவில்லை. 1999 ஆம் ஆண்டு சித்துபாத்தி  மயானப்பகுதியில் கட்டிட அத்திவாரம் ஒன்றுக்கு நிலத்தை அகழ்ந்த போதே சில மனித என்புகூடுகள் வெளிவந்தன. அப்போது இடம்பெற்ற அகழ்வில் 15 உடல்கள் மீட்கப்பட்டன. எனினும் அதற்குப்பிறகு இந்த விவகாரமானது ஆட்சியாளர்களால் அலட்சியப்போக்குடனேயே கையாளப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் மீட்கப்பட்ட உடல்களில் சில  அடையாளம் காணப்பட்டிருந்தன. அவர்களில் சிலர் விசாரணைகளுக்காக இராணுவத்தினரால் அழைத்துச்செல்லப்பட்டவர்கள் என்ற விடயம் வெளிவந்தவுடன் ஏழு இராணுவ வீரர்கள் மீது குற்றம் சுமத்தப்பட்டது. 2000 ஆம் ஆண்டு அவர்களை கைது செய்வதற்கான ஆணைகள் பிறப்பிக்கப்பட்டாலும் பின்பு சந்தேக நபர்கள் பிணையில் விடுவிக்கப்பட்டனர். 

கடந்த ஆண்டு ஜுன் மாதமளவில் குறித்த இடத்தில் மேற்கொள்ளப்பட் அகழ்வாராய்ச்சிகளின் போது அதிர்ச்சி தரும் வகையில் குழந்தைகள் சிறுவர்களின் என்புகூடுகள் மீட்கப்பட்டன. அதன் பிறகே இதன் தீவிரம் உணரப்பட்டு நீதிமன்ற அனுமதியின் பின்னர் இவ்வாண்டு ஜுலை மாதம் வரை மூன்று கட்ட அகழ்வுகள் இடம்பெற்றதுடன் 470 வரையான எலும்புக்கூட்டுத் தொகுதிகள் கண்டு பிடிக்கப்பட்டுள்ளன. முன்னாள் இராணுவ வீரர் சோமரத்ன ராஜபக்ச கூறிய விடயங்கள் உண்மை என  இலங்கை வாழ் மக்கள் அறியக் கூடியதாக இருந்தாலும் இனவாதிகளால் அதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. இராணுவத்தினர் குற்றங்களை புரிந்தார்கள் என சிலர் ஏற்றுக்கொண்டிருந்தாலும் அவர்கள் நாட்டை காக்க தீவிரவாதிகளையே கொன்றனர் என்ற நியாயப்படுத்தல்களை சில சிங்கள தரப்பினர் முன்னெடுத்து வருகின்றனர். போர்க்குற்றங்கள் தொடர்பில் இவ்வாறு சிங்கள– தமிழ்த் தரப்பினரிடையே நீறுபூத்த நெருப்பாக இருக்கும் உணர்ச்சி வெளிப்பாடுகளுக்கு மத்தியில் மூன்றாவது தரப்பாக இந்திய அமைதி காக்கும் படைகளையும் கோர்த்து விட்டிருக்கின்றார்  நீதி அமைச்சர். 

1987 ஆம் ஆண்டு கைச்சாத்திடப்பட்ட இலங்கை – இந்திய  ஒப்பந்தத்தின் கீழ் வடக்கு கிழக்குப் மாகாணங்களில்  அமைதியை நிலைநாட்ட இந்தியாவால் அனுப்பப்பட்ட இந்திய அமைதி காக்கும் படையினர் (ஐPமுகு) 1990 வரை மூன்று ஆண்டு காலம் இங்கிருந்தனர். அவர்களது வருகையையும் ஒப்பந்தத்தையும்  கடுமையாக எதிர்த்தவர் அப்போதைய பிரதமர் ரணசிங்க பிரேமதாச. 1989 ஆம் ஆண்டு தான் ஜனாதிபதியானவுடன் இந்திய படைகளை வெளியேறும்படி பணித்தார். கட்டம் கட்டமாக இந்தியாவுக்கு திரும்பிய இந்திய படையினர் 1990 மார்ச் மாதத்தோடு முழுமையாக தமது நாட்டுக்கு சென்றடைந்தனர். 

இந்திய அமைதி காக்கும் படையினர் வடக்கு கிழக்கு பகுதிகளில் இருந்த காலகட்டத்தில் விடுதலை புலிகளை கட்டுப்படுத்த தாக்குதல்களை மேற்கொண்டிருந்தனர். இதில் இரு தரப்பினருக்கும் சேதங்கள் ஏற்பட்டிருந்ததை மறுக்க முடியாது. சுமார் 1500 இந்திய அமைதி காக்கும் படையினர் இதில் கொல்லப்பட்டனர் என்று தெரிவிக்கப்படுகின்றது. இந்திய படையினர் வடக்கு கிழக்குப் பகுதிகளில் அமைதி காக்கும் பணிகளில் ஈடுபட்டிருந்த போதுஇ சிவிலியன்கள் மீது தாக்குதல்களை மேற்கொண்டதாகவோ அல்லது அவர்களை கொன்று புதைத்ததாகவோ முறைப்பாடுகள் எழுந்ததாகத் தெரியவில்லை. 1994 ஆம் ஆண்டு சந்திரிக்கா பண்டாரநாயக்க ஜனாதிபதியானவுடன்  வடக்கு கிழக்கு பகுதிளில் இராணுவ சோதனைச் சாவடிகளில் இடம்பெற்ற மனித உரிமை மீறல் மற்றும் குற்றச்சம்பவங்கள் பற்றி அதிக முறைப்பாடுகள் பதிவாகின.  சந்தேகத்தின் பேரில் தடுத்து வைக்கப்பட்ட பல பேரை தேடி சோதனை சாவடிகளுக்குச் சென்றவர்கள் காணாமல் போன சம்பவங்களே இடம்பெற்றன.  

அவ்வாறு வெளி உலகுக்கு வந்த சம்பவமே மாணவி கிருஷாந்தி குமாரசாமி படுகொலைச் சம்பவமாகும். 1996 ஆம் ஆண்டு கைதடி இராணுவ காவலரணில் கிருஷாந்தி தடுத்து வைக்கப்பட்டதன் பின்னர் அவருக்கு என்ன நடந்தது என்பதை எவரும் அறிந்திருக்கவில்லை. அவ்வழியே சென்ற மக்களால் தகவல் வழங்கப்பட்டதன் பின்னர் அவரைத் தேடிச் சென்ற அவரது தாயார் இ சகோதரர் இ அயலவர் ஆகியோரை குறித்த சோதனைச் சாவடியில் பணியில் இருந்த இராணுவத்தினரே படுகொலை செய்தனர். கிருஷாந்தி ஆறு இராணுவத்தினரால் கூட்டு பாலியல் வல்லுறவுக்குட்படுத்தப்பட்டார். அனைவருமே கொலை செய்யப்பட்டு புதைக்கப்பட்டனர். இந்த விவகாரம் அப்போது ஜனாதிபதியாகவிருந்த சந்திரிகா பண்டாரநாயக்கவுக்கு  கடும் அழுத்தங்களை ஏற்படுத்தியிருந்தது. சர்வதேச மன்னிப்புச் சபை உள்ளிட்ட மனித உரிமை அமைப்புகள் குறித்த சம்பவத்துக்குக் காரணமான இராணுவ வீரர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டுமென தொடர்ச்சியான பிரசாரத்தை முன்னெடுத்தமை காரணமாகவே விசாரணைகள் முன்னெடுக்கப்பட்டு அதில் சம்பந்தப்பட்ட அனைவருக்கும் மரண தண்டனை வழங்கப்பட்டது. 

2005 ஆம் ஆண்டு வரை இரண்டு தடவைகள் ஜனாதிபதியாகவிருந்த சந்திரிகா பண்டாரநாயக்கவின் காலப்பகுதியிலேயே   அதிகளவானோர் காணாமலாக்கப்பட்டனர் என சர்வதேச மனித உரிமை அமைப்புகள்  சம்பவங்களை ஆவணப்படுத்தியுள்ளன. எனவே  இவ்வாறு காணாமலாக்கப்பட்டவர்கள் கொன்று புதைக்கப்பட்ட சம்பவங்கள் இடம்பெற்ற காலப்பகுதியில் இருந்தவர்கள் இலங்கை இராணுவத்தினரே ஒழிய இந்திய அமைதி காக்கும் படையினர் இல்லையென்பது தெளிவு. இவ்வாறிருக்கையில் நீதி அமைச்சர் இந்த விவகாரத்தில் இந்திய அமைதி காக்கும் படையினரை தொடர்படுத்தியிருப்பது ஆச்சரியமாகும். 

இறுதி யுத்த காலத்தில்   இடம்பெற்றதாகக் கூறப்படும் போர்க்குற்றங்கள் தொடர்பில் சர்வதேச விசாரணையை தமிழ்த் தரப்பினர் தொடர்ச்சியாக வலியுறுத்தி வருகின்றனர். செம்மணி விவகாரம் தொடர்பிலும் சர்வதேச விசாரணை பொறிமுறையை கோரி பல தரப்பினரும் ஆர்ப்பாட்டங்களை முன்னெடுத்து வருகின்றனர். இந்நிலையில் ஊடகவியலாளர்களின் கேள்விகளுக்கு   பதில் கூறுவதற்காக   நீதி அமைச்சர் இவ்வாறு கூறியிருந்தாலும்இ இது இருநாடுகளுக்கிடையிலான இராஜதந்திர உறவுகளை பாதிப்புறச் செய்யும் என்பதை அவர் ஏன் உணர்ந்து கொள்ளவில்லையென்ற கேள்வி எழுகின்றது. இதற்கு இந்திய தரப்பிலிருந்து இது வரை உடனடியாக எந்த பிரதிபலிப்புகளும் எழவில்லையென்பதும் முக்கிய விடயம். 

 

அம்பை எய்தவர்களின் பதற்றங்கள் ..?

 

அரசு புலனாய்வுப் பிரிவின் முன்னாள்  பணிப்பாளர்  சுரேஷ் சாலேவுக்காக கொழும்பு கோட்டையில்  சத்தியாக்கிரகத்தை முன்னெடுத்த   விமல் வீரவன்சவும் உதய கம்மன் பிலவும் ராஜபக்ச அணியைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதை சிறு குழந்தையும் அறியும். தமது இனவாத கருத்துகளால் நாட்டின் கணிசமான சிங்கள பெளத்த மக்களின் வெறுப்புகளையும் சம்பாதித்து வைத்திருக்கும் நபர்களாக இவர்கள் விளங்குகின்றனர்.   

சாலேவுக்காக இவர்கள் ஏன் களமிறங்க வேண்டும் எற கேள்விக்கான விடையையும் நாட்டு மக்கள் அறிவர். இச்சம்பவத்தின் சூத்திரதாரிகளை கண்டறிவதற்கான  விசாரணைகளின் ஒரு கட்டமாக  சுரேஷ் சாலே கடந்த பெப்ரவரி மாதம்  கைது செய்யப்பட்டார். அவர் தடுப்புக்காவலில் வைக்கப்பட்டு விசாரணைகளுக்கு முகங்கொடுத்து வந்தார். அச்சந்தர்ப்பத்தில் ராஜபக்ச தரப்பிலிருந்து சலசலப்புகள் எழவில்லை. ஆனால்  முன்னாள் ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்ச மற்றும் இரு முன்னாள் இராணுவ அதிகாரிகளுக்கு வெளிநாடு செல்ல தடை விதிக்கப்பட்டமையை அடுத்தே ராஜபக்ச முகாமிலிருந்து பதற்றம் வெளிப்பட்டது.

  கோட்டாபய ஆட்சி காலத்தில் அவரால் அரச புலனாய்வு பிரிவு பணிப்பாளராக நியமிக்கப்பட்டவரே சுரேஷ் சாலே. கோட்டாபய ஜனாதிபதியானவுடன் தனக்கு மிகவும் விசுவாசமிக்க முன்னாள் இராணுவ அதிகாரிகளை பல்வேறு உயர் பொறுப்புகளுக்கு நியமித்தார். பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலாளராக முன்னாள் ஜெனரல் கமால் குணரத்னவை நியமித்த அவர்   நாட்டின் மிக உயரிய உளவு அமைப்பான அரச புலனாய்வுச் சேவையின் பணிப்பாளராக சுரேஷ் சாலே என்ற இராணுவ அதிகாரியை முதன் முதலாக இந்த பொறுப்புக்கு நியமித்தார்.கோட்டாபய ஒரு முன்னாள் இராணுவ அதிகாரி. இடையில் இராணுவத்திலிருந்து விலகிச் சென்றவர். எனவே அவர் தனக்கு விசுவாசமான இராணுவ அதிகாரிகளை முக்கிய பொறுப்பில் நியமிப்பது குறித்து அவர் தரப்பில் நியாயம் கற்பிக்கப்பட்டலும் அரச இயந்திரம் இராணுவமயமாகி விடக்கூடும் என்ற அச்சமும் அப்போது வெளியிடப்பட்டிருந்தது.

அதுவும் சுரேஷ் சாலே என்பவருக்கு இந்த பொறுப்பு வழங்கப்பட்டதில் வேறு எதுவும் பின்னணி காரணங்கள் இருக்கக் கூடும் என்ற சலசலப்புகளும் எழாமலில்லை. அரகலய போராட்டத்துக்குப் பின்னர் ஈஸ்டர் குண்டுத் தாக்குதல் குறித்து அதிகமாகவே பேசப்பட்டன. அது சர்வதேசத்தையும் ஆக்கிரமித்திருந்தது. 2019 ஆம் ஆண்டு இடம்பெற்ற ஜனாதிபதித் தேர்தல் மற்றும் அதற்குப்பின்னரான ஆட்சி மாற்றத்துக்காக இந்தத் தாக்குதல் திட்டமிடப்பட்டதா என்ற கேள்விகள் நாட்டின் ஒவ்வொரு பிரஜையின் மனதிலும் எழுந்தது. இச்சம்பவம்  குறித்த இறுக்கமான முடிச்சுகள் தற்போதே மெல்ல அவிழ ஆரம்பித்துள்ளன.

சுரேஷ் சாலே வாய் திறந்தால் அது யார் யாரையெல்லாம் பாதிக்கும் என்பதை அறிந்து வைத்திருக்கும் முன்னாள்  உயர்மட்ட அரசியல் பிரமுகர்களின் ஒரு நடவடிக்கையே அவருக்கு  ஆதரவான போராட்டங்களாக உருப்பெற்றன.  ஈஸ்டர் குண்டுத் தாக்குதல் உண்மையில் எந்த அரசியல் பின்புலம் அல்லது சதி நடவடிக்கைகளுக்கு அப்பாற்பட்டதொரு தீவிரவாத தாக்குதலாக இருக்கும் பட்சத்தில் அது குறித்து ஏன் முன்னாள் அரசியல்வாதிகள் பதற்றத்துக்குள்ளாக வேண்டும்?

எனவே ஈஸ்டர் தாக்குதல் சம்பவத்தின் பின்னணியில் மிகவும் வலிமை வாய்ந்த மறைகரங்கள் செயற்பட்டிருப்பது குறித்து நாட்டு மக்கள் தற்போது விளங்கிக்கொண்டுள்ளனர். சுரேஷ் சாலே என்ற இராணுவ அதிகாரியை எதற்கு கோட்டாபய தேசிய புலனாய்வுப் பிரிவின் பணிப்பாளராக தனது காலத்தில் நியமித்தார் என்பதற்கு இப்போது விடைகள் கிடைத்திருக்கும். கோட்டாபயவின் காலத்தில் ஈஸ்டர் குண்டுத் தாக்குதல் குறித்த விசாரணைகளில் குறிப்பிடத்தக்க ஆர்வம் காட்டப்படவில்லை. அது குறித்து எவரும் ஆராய்கின்றார்களா என்பதை புலனாய்வு செய்வதற்கே சுரேஷ் சாலே போன்றவர்களை கோட்டாபய பயன்படுத்தியிருக்கக் கூடும்.

தடுத்து வைத்து விசாரணைக்குட்படுத்தப்பட்டு வந்த சுரேஷ் சாலேவிடம் பல சந்தர்ப்பங்களில் வாக்குமூலங்கள் பெறப்பட்டிருக்கலாம். இலங்கையில் இடம்பெற்ற ஈஸ்டர் குண்டுத் தாக்குதலுக்கு சர்வதேச தீவிரவாத இயக்கம் ஒன்று உரிமை கோரியதால் அது குறித்த விசாரணை அறிக்கைகள் இரகசியமாக பேணப்பட்டு வருவது யதார்த்தமாகும். ஆனால் அவருக்கு ஆதரவாக ஒரு தரப்பினர் களமிறங்கி விசாரணைகளுக்கு இடையூறு செய்யும் அதே வேளை நாட்டு மக்களையும் குழப்பும் சம்பவங்கள் அதிகரித்த காரணத்தினால் ஒரு கட்டத்தில் நாட்டு மக்களுக்கு சில இரகசியங்களை அம்பலப்படுத்த வேண்டிய நிர்பந்தம் அரசாங்கத்துக்கு ஏற்பட்டது.  இத்தாக்குதலுக்கும் சுரேஷ் சாலேவுக்குமிடையிலான தொடர்புகளில் சில விடயங்களை  பொது மக்கள் பாதுகாப்பு அமைச்சர் ஆனந்த விஜேபாலவினால் பாராளுமன்றத்தில் பகிரங்கப்படுத்தப்பட்டன. தாக்குதல் சம்பவத்துக்கு முன்பே நீர்கொழும்புக்குச் சென்று கத்தோலிக்க தேவாலயங்களை சுரேஷ் சாலே வேவு பார்த்த சம்பவங்களை அவர் பாராளுமன்றத்தில் கூறினார்.

மேலும் மூன்று மாத காலங்கள் தடுத்து வைக்கப்பட்ட சுரேஷ் சாலே சிறைச்சாலை சலுகைகளை அனுபவித்து விட்டு தற்போது குறை கூறுவதில் என்ன உண்மைகள் இருக்கப்போகின்றன என்ற அவரது கேள்வி முக்கியமானது.   

விமல் வீரவன்ச தரப்பினரின்  சத்தியாக்கிரக போராட்டம் மூன்றாவது நாளை எட்டியபோது குறித்த பேராட்டத்துக்கு எதிராக ஈஸ்டர் குண்டுத் தாக்குதல்களில் இறந்தவர்களின் உறவினர்கள் தாம் ஒரு போராட்டத்தை மேற்கொள்வதற்கு ஆயத்தங்களை முன்னெடுத்தனர்.   முன்னதாக விமல் வீரவன்ச–கம்மன்பில குழுவினரின் போராட்டக் களத்துக்குச் சென்ற சிலர் அவர்களுடன் வாக்குவாதத்திலும் ஈடுபட்டிருந்தனர். உண்மைகள் அம்பலமாகப்போகும் போது அதை குழப்ப வேண்டாம் என சிலர் அவ்விடத்துக்குச் சென்று சத்தமிட்டிருந்தனர்.

மேலும் ஈஸ்டர் குண்டுத் தாக்குதல் விசாரணைகளுக்கு இடையூறு செய்ய வேண்டாம் என அரசாங்கத்துக்கு ஆதரவாக நீர்கொழும்பில் மக்கள் வீதிக்கிறங்கி ஆர்ப்பாட்டமொன்றையும் முன்னெடுத்திருந்தனர்.

சுரேஷ் சாலேவுக்கு ஆதரவான போராட்டக் களத்தில் அவரின் குடும்பத்தினர் இருந்தமையே விமல் வீரவன்ச தரப்பினருக்கு சாதகமாயிற்று.   இந்தப் போராட்டத்தில் எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் எவரும் பங்கு கொள்ளவில்லையாயினும் மகிந்த மற்றும் ரணில் அரசாங்கத்தில் பாராளுமன்றத்தில் இருந்த பலர் இவ்விடத்தில் தலையைக் காட்டிச் சென்றனர்.   மூன்றாவது நாளன்று எதிர்ப்புகள் அதிகமாகும் என்று உணர்ந்து கொண்ட வீரவன்ச தரப்பு தாம் இந்த போராட்டத்தை கைவிடப்போவதாக அறிவித்து நடையை கட்டினர். தாம் முன்வைத்த கோரிக்கை நிறைவேற்றப்பட்டதையடுத்தே இப்போராட்டம் கைவிடப்பட்டதாக உதய கம்மன்பிலவும் வீரவன்சவும் தெரிவித்திருந்தனர்.  அதற்கு வேறு ஒரு காரணமும் உள்ளது. போலி கடவுச்சீட்டு விவகாரத்தில் கொழும்பு நீதவான் நீதிமன்றால் இரண்டு வருட சிறைத்தண்டனை தீர்ப்பு அறிவிக்கப்பட்ட வீரவன்சவின் மனைவி சஷி வீரவன்சவின் மேன் முறையீட்டு மனு நிராகரிக்கப்பட்டு தண்டனை உறுதி செய்யப்பட்டது. அவரது மனுவை கொழும்பு மேல் நீதிமன்றம் 11 ஆம் திகதி நிராகரித்திருந்தது. இத்தகவல் வீரவன்சவுக்கு முன் கூட்டியே அவரது சட்டத்தரணி ஊடாக தெரிந்திருக்கும். மட்டுமின்றி ஈஸ்டர் தாக்குதலில் பாதிக்கப்பட்ட தரப்பினரில் ஒரு தொகையினர் புறக்கோட்டையை நோக்கி படையெடுத்திருந்தனர்.    40 அரச வாகனங்களை தவறாகப் பயன்படுத்திஇ 09 மில்லியன் ரூபா நட்டத்தை அரசாங்கத்துக்கு  ஏற்படுத்திய குற்றச்சாட்டில்  - விமல் வீரவன்சவின் சகோதரர் சரத் வீரவன்சவிற்கு வெளிநாட்டுப் பயணத்தடையை கொழும்பு கோட்டை நீதிமன்றம் விதித்திருந்தது. போராட்டம் நீடித்தால் அவ்விடத்தில் இவை குறித்து ஊடகங்கள் எழுப்பும் கேள்விகளுக்கு வீரவன்ச பதில் கூற வேண்டி வரும் என்பதால் அவர் அவ்விடத்திலிருந்து செல்வதே நலம் என்பதை ஊகித்திருக்கலாம்.

மட்டுமின்றி சாலேவுக்கு ஆதரவான போராட்டத்தின் போது நாட்டுக்காக போராடியவரை இவ்வாறு சித்திரவதைப் படுத்தலாமா என்ற கோஷங்களும் எழுந்திருந்தன. இதற்கு பீல்ட் மார்ஷல் சரத் பொன்சேக்கா பதிலடி கொடுத்தவுடன் அந்த கோஷங்களும் அடங்கி விட்டன. சாலே எப்போது இராணுவத்துக்கு வந்தார் என்ன செய்தார் என்று கேள்வியெழுப்பிய சரத் பொன்சேக்காஇ அவர் நாட்டுக்காக போராடியவர் என்றால் நாம் என்ன செய்து கொண்டிருந்தோம் என பதில் கேள்வி எழுப்பியிருந்தார்.  நாட்டுக்காக தம்மை அர்ப்பணித்து பணியாற்றிய இராணுவ வீரர்களை பாதுகாக்க வேண்டும் என்று இப்போது கோஷமெழுப்பும் ராஜபக்ச குழுவினர் என்னை என்ன செய்தனர் என்பதை இந்த நாடே அறியும். மேலும் சுரேஷ் சாலே என்பவர் கோட்டபாயவின் அடிமை போன்று செயற்பட்டவர். அவர் மலசல கூடத்துக்கு செல்ல வேண்டும் என்றாலும் அவரிடம்  கேட்டே செல்வார் என சில விடயங்களைக் கூறியிருந்தார்.

 ஈஸ்டர் குண்டுத் தாக்குல் சம்பவத்தின் சூத்திரதாரியை அரசாங்கம் நெருங்கியுள்ளது என்றாலும் அவர்களிடம் சிக்கியிருப்பது எறியப்பட்ட அம்பு தான். முன்னாள் ஜனாதிபதி கோட்டாபயவுக்கு வெளிநாடு பயணத்தடை விதிக்கப்பட்டிருறப்பதால் இந்த விசாரணைகளின் அடிப்படையில் அவர் எந்நேரமும் கைது செய்யப்படுவதற்கான சாத்தியங்களும் இருக்கின்றன.

அடுத்தடுத்த நாட்களில் இச்சம்பவம் பற்றிய பல உண்மைகளை வெளிவரக்கூடும். அரசாங்கத்தின் முன்னாள் உயர் மட்ட அரசியல்வாதிகள்இ அதிகாரிகள் கைது செய்யப்படலாம். இலங்கை மக்கள் மாத்திரமின்றி சர்வதேசமும் எதிர்ப்பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் உண்மைகள் வெளிவரலாம். ஆனால் குண்டுத் தாக்குதலில் பாதிக்கப்பட்ட தரப்பினருக்கு கிடைக்கும் நீதியே இங்கு முக்கியமானது.   ஏழு வருடங்கள் இழுபறியாக்கிக்கொண்டிருந்த ஒரு தீவிரவாத சம்பவம் குறித்த உண்மைகள் பல அதிர்ச்சிகளையும் ஏற்படுத்தலாம். ராஜபக்ச தரப்பினருக்கு எதிராக மேலும் ஒரு அரகலய போன்றதொரு எழுச்சி ஆர்ப்பாட்டம் ஏற்பட்டாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

தமிழகத் தேர்தலும் இலங்கை கொண்டாட்டங்களும்…!

தமிழ் நாடு சட்டசபைத் தேர்தல் முடிவுகள் குறித்து நடிகர் பிரகாஷ்ராஜ் தெரிவித்திருந்த கருத்துகள்  மிக முக்கியமானவை. ‘ காமராஜர் தோற்றார், மு.க.ஸ்டாலினும் தோல்வியைத் தழுவியுள்ளார் தமிழ் நாட்டு மக்கள் சமூகம்  இரசிகர் மயமாகியுள்ளதையே இது வெளிப்படுத்துகின்றது…அதே வேளை அரசியல் மயமாகவில்லையென்பது நிரூபணமாகியுள்ளது ‘ என்று அவர் சமூக ஊடகங்களில் கருத்து வெளியிட்டிருந்தார்.

தேர்தல் பிரசார காலங்களில் நடிகர் பிரகாஷ்ராஜ் நடிகர் விஜய்க்கு எதிராகவே கருத்துகளை வெளிப்படுத்தி வந்தார். ‘சினிமாவில் எவரும் வைத்தியர் ஆகலாம் பொறியியலாளர் ஆகலாம், ஏன் முதல்வராகக் கூட ஆகலாம். ஆனால் அரசியலில் அப்படி முதல்வராகி விட முடியுமா? என்று கேள்வியெழுப்பியவர் பிரகாஷ்ராஜ். எனினும் தேர்தல் முடிவுகள் வெளிவந்தவுடன் வெற்றி பெற்றவர்களுக்கு வாழ்த்துகளை கூறிய அவர்,  விஜயை ஆட்சியமைக்க தமிழக ஆளுநர்  அழைப்பு விடுக்காதது குறித்து தனது அதிருப்தியையும் வெளிப்படுத்தியிருந்தமை முக்கிய விடயம்.    

 இது இவ்வாறிருக்க கடந்த 4 ஆம் திகதி தமிழக சட்டசபைத் தேர்தல் முடிவுகள் வெளிவந்தவுடன் இலங்கையின் பல பாகங்களிலும் இடம்பெற்ற கொண்டாட்டங்கள் பலரது கவனத்தை ஈர்த்திருந்தன. குறிப்பாக வடக்கு கிழக்கு  மற்றும் மலையகப்பகுதிகளில்   நடிகர் விஜயின் இரசிகர்கள், கொண்டாட்டங்களில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.

இதில் குறிப்பிட்டுக் கூற வேண்டிய விடயம் என்னவெனில்  நடிகர் விஜயை தலைவராகக் கொண்ட தமிழக வெற்றிக் கழகத்தில்  விஜய் மாத்திரமே அனைவருக்கும் அறிமுகமான பிரபல்யமான நபராக விளங்கினார். கட்சியில் வெற்றி பெற்ற ஏனைய அனைவரும் 234 தொகுதி மக்களுக்குமே  புதியவர்கள்.  விஜய் என்ற பிம்பத்தை மாத்திரம் தமது மனதில் கொண்டு தமிழக மக்கள் வாக்களித்துள்ளனர் என்பதே யதார்த்தம்.

இலங்கையின் வடமாகாணத்தில் தமிழக வெற்றிக் கழக ஆதரவாளர்கள்   பெரும் கொண்டாட்டங்களில் ஈடுபட்டனர். காக்கை தீவு பகுதியில் விஜய் கட்சி கொடியை பறக்கவிட்ட இளைஞர்கள் பட்டாசு வெடித்து மகிழ்ந்தனர். அப்பகுதி வறிய மக்களுக்கு    உலர் உணவுப் பொருட்களையும் விநியோகித்தனர். அதே போன்று நுவரெலியா மாவட்டத்தில் புசல்லாவை நகரில் ஒன்று திரண்டு விஜய் இரசிகர்கள் கேக் வெட்டி பட்டாசு வெடித்து  ஊர்வலமாகச் சென்று தமது மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தினர். கிழக்கு மாகாணத்தின் திருகோணமலை  மூதூர் பகுதியில் விஜய் இரசிகர்கள் பாற்சோறு சமைத்து அனைவருக்கும் விநியோகித்து தமது மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தினர்.

அன்றைய தினம் இடம்பெற்ற பாராளுமன்ற அமர்வுகளில் கலந்து கொண்ட உறுப்பினர்களும் விஜயின் வெற்றிக்கு வாழ்த்து தெரிவித்திருந்தனர். யாழ் மாவட்ட சுயேச்சை எம்.பி அர்ஜுனா ஒரு படி மேலே சென்று கச்ச தீவை மாத்திரமல்லாது  யாழ்ப்பாணத்தையும் விஜய்கே  வழங்க வேண்டும் என பாராளுமன்றில் கூறியிருந்தார். அரசியல்வாதிகளின்

 

வாழ்த்துகள், கருத்துகள்  ஒரு பக்கம் இருக்க, விஜயின் வெற்றிக் கொண்டாட்டங்களில் ஈடுபட்ட வடக்கு, கிழக்கு, மலையக இளைஞர்கள் மீது சமூக ஊடகங்களில் கடும் விமர்சனங்கள் எழுந்திருந்தன. தேர்தல் பிரசாரங்களின் போது கச்ச தீவை மீட்போம் என விஜய் கூறியிருந்தார். எமது நாட்டிற்கு சொந்தமான ஒரு பகுதியை கேட்ட விஜய்க்கு எப்படி இங்கிருந்து கொண்டு ஆதரவளிப்பது என விமர்சனங்கள் கிளம்பியிருந்தன. மாத்திரமின்றி  பெரும்பான்மை ஆசனங்களின்றி ஆட்சியமைக்க முடியாத நிலையிலிருந்து விஜய்க்கு  ஆதரவளிக்க காங்கிரஸ் முன் வந்தமை, அதை விஜய் ஏற்றுக்கொண்ட சம்பவங்களுக்குப் பிறகு எதிர்ப்புகள் வேறு கோணத்தில்  எழுந்தன.

ஈழத்தமிழர்கள் பலர் பலியாக காரணமான  காங்கிரஸோடு இணைந்து ஆட்சியமைக்கப் போகும் விஜய்க்கு இங்குள்ளவர்கள் ஆதரவாக செயற்பட்டால் அதைவிட துரோச் செயல் இருக்க முடியாது என புலம்பெயர் தமிழர்களால்  சமூக ஊடகங்களில் கருத்துகள் பகிரப்பட்டன. மலையகத்தின் புசல்லாவை நகரில் இடம்பெற்ற வெற்றிக் கொண்டாட்டங்களும் விமர்சனங்களை எதிர்நோக்கியிருந்தன. காவத்தை பகுதியில் தொழிலாளர்களுக்கு எதிராக இடம்பெற்ற தாக்குதலை கண்டித்து மலையகம் மற்றும் தலைநகரில் கவனஈர்ப்பு ஆர்ப்பாட்டங்களில் இளைஞர்கள் பங்கு கொண்ட தருணத்தில் இங்கு இவர்களுக்கு என்ன கொண்டாட்டம் வேண்டியுள்ளது என கடுமையான விமர்சனங்கள் எழுந்தன.

 அதற்கு விஜய் இரசிகர்கள்   ‘அவர் எமது விருப்புக்குரிய நடிகர். அவரது படங்கள் இலங்கையில் திரையிடப்படும் போது நாம் எவ்வாறு வெற்றிக் கொண்டாட்டங்களில் ஈடுபடுவோமோ அதே போன்று அவர் தமிழகத்தின் முதலமைச்சராக வெற்றி வாகை சூடப்போவதை கொண்டாடுகின்றோம். இதில் எதுவும் தவறுகள் இருப்பதாக எமக்குத் தெரியவில்லை’ என அவர்கள் தமது பக்க நியாயங்களை சமூக ஊடகங்களில் வெளிப்படுத்தியிருந்தனர்.

சுதந்திரத்துக்குப் பின்னர்  தமிழ்நாட்டின் அரசியல், சினிமா, இலக்கியம், கிரிக்கெட்  என்ற இந்த  நான்கு அம்சங்களிலிலிருந்தும் இலங்கை  எப்போதும் விடுபட முடியாத ஒரு சூழல் நிலவுவதை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். ஐம்பதுகளில் தமிழ்நாட்டில் முகிழ்த்த திராவிட இயக்கங்களின் தாக்கம் இலங்கையை பாதித்திருந்தது.  இலங்கையைச் சேர்ந்த அரசியல் பிரமுகர்கள் மற்றும் இலக்கியவாதிகள் தமிழ் நாட்டு அறிஞர்களை வரவழைத்து ஆன்மிக, இலக்கிய செயற்பாடுகளை வளர்த்தனர். தமிழ் நாட்டு சஞ்சிகைகள் , பத்திரிகைகள் இதற்கு தூண்டுகோலாய் இருந்தன.

  அக்காலகட்டத்தில் தமிழ்நாட்டு பிரமுகர்களோடு தொடர்புகளை ஏற்படுத்தி அவர்களை இலங்கைக்கு வரவழைத்தவர்கள்,  ‘நாம் இலங்கையர்’ என்ற கோட்பாட்டுக்குள்ளேயே இச்செயற்பாடுகளை முன்னெடுத்தனர்.   இலங்கையில் திராவிட  கழகத்தை ஆரம்பித்து வடக்கு, கிழக்கு மலையகத்தில் துடிப்பாக  செயற்பட்ட ஏ.இளஞ்செழியனும் ‘நாம் இலங்கையர்’ என்ற என்ற விடயத்தில் மிகக் கவனமாக செயற்பட்டார். திராவிட அரசியல் வரலாற்றில் தமிழக முதலமைச்சர்களாக விளங்கிய  சி.என்.அண்ணாதுரை, கலைஞர் கருணாநிதி, எம்.ஜி.ஆர்,   ஜெயலலிதா ஆகிய அனைவருமே சினிமாவோடு தொடர்புடையவர்கள்.  இவர்கள்  அனைவரினதும் உருவப்படங்கள் இலங்கையில் பல இல்லங்களில் இன்றும் காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன.

ஆனால் சினிமாவோடு எந்த தொடர்புகளும் இல்லாத அதே நேரம் நேர்மையான அரசியலை முன்னெடுத்த ஒரு தமிழகத் தலைவரை இலங்கை மக்கள் இன்று வரை தமது மனதிலிருத்தி  வருகின்றனர் என்றால் அவர்  கர்மவீரர் காமராஜர். தமிழ் நாடு சென்னை மாநிலமாக இருந்த போது ஒன்பது ஆண்டுகள் முதலமைச்சராக இருந்தவர் காமராஜர். தொடர்ச்சியாக அதிக நாட்கள் முதலமைச்சராக பதவியிலிருந்த பெருமை இன்று வரை இவரையே சாரும்.

காமராஜரைத் தவிர இவர்கள் அனைவருமே சினிமாவுக்காக அரசியலையும் அரசியலுக்காக சினிமாவையும் பயன்படுத்திக்கொண்ட தமிழக அரசியல்வாதிகள் மற்றும் கலைஞர்கள்.  என்ன தான் இவர்கள் மீது விமர்சனங்கள் இருந்தாலும்  இவர்களின் அரசியல் பயணம் மிகவும் கரடுமுரடான பாதைகளைக் கொண்டது.

ஆனால் விஜய் அப்படியல்ல. அவர் நடிகராக இருந்த போது தமிழ்நாடாக இருந்தாலும் இலங்கையாக இருந்தாலும் மக்களின் துயரங்களில் பங்கு கொண்டிருக்கின்றாரா, பொது நிகழ்வுகளில் அது குறித்து பேசியுள்ளாரா என்ற  கேள்வி சட்டசபை தேர்தல் பரப்புரைகளின் போது நடிகர்களான சத்தியராஜ் , சரத்குமார் ஆகியோரினால் எழுப்பப்பட்டிருந்தது. 2011 ஆம் ஆண்டு ஒரு நிகழ்வில் பேசிய விஜய் உணர்ச்சிவசப்பட்டு இலங்கை படையினரை கடுமையாக விமர்சித்திருந்தார். நாகபட்டினத்தில் இடம்பெற்ற அந்த நிகழ்வு தமிழக மீனவர்கள் இலங்கை கடற்படையினரால் தாக்கப்படுவதற்கு எதிராக இடம்பெற்றது. இதில் உரையாற்றிய நடிகர் விஜய், ‘பக்கத்து வீட்டுக்காரர் என்பதால் எந்த பிரச்சினையும் வேண்டாம் என இருக்கிறோம். உலக வரைபடத்தில் இலங்கை என்ற இடமே இல்லாமல் போய்விடும் என்றும் கூறியதோடு நா அடிச்சா தாங்க மாட்ட நாலு மாசம் தூங்க மாட்ட என்ற தனது பட பாடலையும் பாடி காட்டியிருந்தார்.

அதற்குப் பிறகு இவ்வாறான பொது நிகழ்வுகளில் விஜயை பேச அழைக்காமலிருப்பதே நல்லது என சிலர் கருதினர். ஆனால் சினிமாவில் உச்ச இடத்தில் இருக்கும் போதே தமிழக அரசியல் சூழ்நிலைகளை நன்கு கணித்து வைத்திருந்தார் விஜய். தனது அரசியல் படங்களை பார்க்கும் இரசிகர்களின் நாடித்துடிப்பையும் அவர் அறிந்து வைத்திருந்தார். அதன் காரணமாகவே கட்சி தொடங்கி இரண்டு வருடங்களில் (2024–2026) அவரால் தமிழ்நாட்டின் பாரம்பரிய திராவிட கட்சிகளை ஓரங்கட்ட முடிந்தது. மாத்திரமின்றி 1952 ஆம் ஆண்டிலிருந்து இடம்பெற்ற 17 சட்டசபை தேர்தல்கள்  வரலாற்றில் முதன் முறையாக 80 வீதத்தை தாண்டிய வாக்குப் பதிவு இறுதியாக 85 வீதமாக அமைந்தது.

இவை அனைத்துக்கும் காரணம் விஜய் என்ற ஒற்றை மனிதரே என்பது அவரது தமிழக மற்றும் இலங்கை இரசிகர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாகவுள்ளது. ஆனால் ஒரு தனிமனிதராக,  கட்சி ஆரம்பித்து இரண்டு ஆண்டுகளில் முகங்கொடுத்த தேர்தலில்  234 தொகுதிகளில் 108 தொகுதிகளை வென்ற விஜய், பெரும்பான்மையை பெறாததால் ஆட்சியமைப்பதில் குழப்பங்களை எதிர்நோக்கி வருகின்றார். மத்திய பா.ஜ.க  அரசாங்கமானது காங்கிரஸ் இணைவோடு விஜய் தமிழ் நாட்டின் முதலமைச்சராக வருவதற்கு விரும்பவில்லை போன்றே தெரிகின்றது.

விஜய் வெற்றி பெற்றதற்கே இலங்கையில் இத்தனை கொண்டாட்டங்கள் என்றால் அவர் முதலமைச்சராக அரியணையில் அமரும் நாளன்று இன்னும் பல சம்பவங்களை எதிர்ப்பார்க்கலாம். ஆனால் விஜய் முதலமைச்சராகுவதற்கு சந்தர்ப்பங்கள் உள்ளனவா என்பதே இப்போது தமிழ் நாட்டில் மாத்திரமின்றி இலங்கையிலும் எழுந்திருக்கும் விடை தெரியாத மில்லியன் டொலர் கேள்வியாக உள்ளது.  

தகவல் அறியும் உரிமையை வலுப்படுத்திய இரு தீர்ப்புகள்…!

 

 தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டமானது   பொது நிறுவனங்களில் இடம்பெறும் செயற்பாடுகள் பற்றிய தகவல்களை அறிந்து கொள்வதற்கு பொது மக்களுக்கு உள்ள உரிமையின் அடிப்படையில்  ஜனநாயக நாடுகளில் அமுலில் உள்ளது. அந்த வகையில் எமது நாட்டில்   2016 ஆம் ஆண்டின் 12 ஆம் இலக்கத் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம் (சுவுஐ)இ சாதாரண பிரஜைகளுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள ஒரு வலிமையான ஆயுதமாக கருதப்பட்டாலும்இ கூடுதலாக இச்சட்டத்தை ஊடகவியலாளர்களும் மனித உரிமை செயற்பாட்டாளர்களுமே பயன்படுத்தி வருகின்றார்களே ஒழிய சாதாரண பொது மக்களுக்கு இச்சட்டம் பற்றிய அறிவை கொண்டு  சேர்ப்பதற்கான முயற்சிகளை ஆட்சியாளர்கள் முன்னெடுக்கவில்லை.

தகவல் அறியும் ஆணைக்குழுவுக்கான வளங்கள் உரிய முறையில் வழங்கப்படாமைஇ பதவி காலம் முடிவடைந்தவுடன் ஆணைக்குழுவுக்கான தலைவர் மற்றும் உறுப்பினர்களை உரிய காலத்துக்கு நியமிக்காமை போன்ற காரணங்களால்இ கடந்த காலங்களில்  ஆணைக்குழு சீராக இயங்குவதில் சிக்கல்கள் நிலவியதை மறுக்க முடியாது. தகவல்களை வழங்கக் கோரி ஆணைக்குழு உத்தரவிட்டும் கூட தேசிய பாதுகாப்பு என்ற விவகாரத்தை முன் வைத்து சில தகவல்களை வழங்குவதற்கு பாதுகாப்புத் துறை அரச நிறுவனங்கள் இழுத்தடிப்பு செய்து வந்தன. உதாரணமாக இராணுவ தலைமையகம்இ கடற்படை மற்றும் வான்படை தலைமையகங்கள்இ பாதுகாப்பு அமைச்சு போன்றன. 

அதே வேளை இச்சட்டத்தின் கீழ்  பகிரங்க அதிகார சபைகளிடமிருந்து(அரச நிறுவனங்கள்)  மாத்திரமே தகவல்களைப் பெற முடியும் என்பதால் மக்களுக்கு பொறுப்பு கூற வேண்டிய பல தனியார் நிறுவனங்கள்இ அமைப்புகளிடமிருந்து தகவல்களைப் பெற முடியாத சூழ்நிலையும் நிலவியது. 

எனினும் இந்த சட்டத்தை அடிப்படையாகக்கொண்டு  மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றம் அண்மையில்  வழங்கிய இரண்டு தீர்ப்புகள்இ மிக முக்கியமானவை. அதாவது தனியார் ஊடகங்களும்  பொதுமக்களுக்குப் பொறுப்புக்கூற வேண்டும் என்ற ஆணைக்குழுவின் முடிவை மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றம் உறுதி செய்து தீர்ப்பளித்த அதே வேளை தேசிய பாதுகாப்பை காரணங்காட்டி பொதுவானதொரு நியாயப்படுத்தலின் கீழ் தகவல்கள் வழங்குவதை மறுப்பதற்கு ‘தேசிய பாதுகாப்பு’ என்ற  விடயத்தை பயன்படுத்த முடியாது என்ற தீர்ப்பையும் நீதிமன்றம் வழங்கியுள்ளது.

  இம்மாதம் 5 ஆம் திகதி வழங்கப்பட்ட   ஊடக நிறுவனம் ஒன்றின்  மீதான   தீர்ப்பானது அனைத்து ஊடகங்களையும் இச்சட்டத்தின் கீழ்  பொறுப்பு கூற வைத்துள்ளது எனலாம். 

  2023 ஆம் ஆண்டு அலவத்துகொட பகுதியில் இடம்பெற்ற ஒரு கொலைச் சம்பவம் தொடர்பில் அறிக்கையிட்ட தனியார் தொலைக்காட்சி ஊடக நிறுவனம்இ   கொலை மர்மம் அம்பலமானது என்றும் கொலை செய்யப்பட்ட பெண்ணின் கணவர் குற்றத்தை ஏற்றுக்கொண்டதால் கைது செய்யப்பட்டு  விளக்கமறியலில் வைக்கப்பட்டார் என்றும் செய்தியை ஒளிபரப்பியது. 

எனினும் இந்த செய்தி தவறானதென வாதிட்ட நபரின் தாயார்இ குறித்த செய்தியின் உண்மைத் தன்மை பற்றியும் மகனின் கைது மற்றும் அவரது ஒப்புதல் வாக்குமூலம்  குறித்து தொலைக் காட்சி நிறுவனம் தவறான செய்தியை ஒளிபரப்பியது என முறைப்பாட்டை முன் வைத்து அச்செய்தியை திருத்தி ஒளிபரப்புமாறு கோரிக்கைகளை முன்வைத்திருந்தார். ஆனால் அவையணைத்தும் அலட்சியப்படுத்தப்பட்டதால் அவர் தகவல் அறியும் சட்டத்தை பயன்படுத்துவதென முடிவு செய்தார்.  

இருப்பினும் மேற்படி தொலைக்காட்சி நிறுவனமானது  ஒரு தனியார் நிறுவனம் என்றபடியால் இச்சட்டத்தின் கீழ் பதில்களை வழங்கவில்லை. இது தொடர்பாக  ஆணைக்குழுவுக்கு மேன்முறையீடு செய்யப்பட்டதால்  கோரிக்கையாளர் மற்றும் தொலைக்காட்சி நிறுவனம் சார்பில்  இரு தரப்பு சட்டதரணிகளும் ஆணைக்குழுவின் முன்பாக ஆஜரானார்கள். அச்சந்தர்ப்பத்தில் ஆணைக்குழுவின் தலைவராக விளங்கியவர் ஓய்வு பெற்ற நீதிபதி உபாலி அபேரத்ன. ஆணையாளர்களாக ஓய்வு பெற்ற நீதிபதி ரோகிணி வல்கம மற்றும் சிரேஷ்ட சட்டதரணிகளான கிஷாலி பிண்டோ ஜயவர்தனஇ ஜகத் லியன ஆராய்ச்சி ஆகியோரின் முன்னிலையில் 2024 ஆம்  ஆண்டு அமர்வுகள் இடம்பெற்றன. ஒளிபரப்பான செய்தி குறித்த உண்மைத் தன்மை சரிபார்ப்பு தகவல்களை தகவல் கோரியவருக்கு வழங்கும்படியும் தகவல் மூலங்கள் இஆதாரங்களை பாதுகாக்க வேண்டியதன் அவசியம் காரணமாக அவற்றை வெளியிடாமல் நிறுத்தி வைக்கலாம் என்றும் ஆணைக்குழு கூறியது.

 தாம் ஒரு பொது அதிகார சபை அல்ல என்ற வாதம் ஆணைக்குழுவின் முன்பாக தொலைக்காட்சி நிறுவனத்தால் முன் வைக்கப்பட்டாலும் ஆணைக்குழு அதை தள்ளுபடி செய்தது. ஊடக நிறுவனங்கள் தனியாராக இருந்தாலும் பொது நலன் என்ற அடிப்படையிலேயே அலை வரிசைகளுக்கு உரிமம் வழங்கப்படுகின்றது. அதை வழங்குவது அரசாங்கமே என்ற கூற்றை ஆணைக்குழு முன் வைத்தது. 

  ஆணைக்குழுவின் உத்தரவை சவாலுக்குட்படுத்திய தொலைக்காட்சி நிறுவனம்இ தகவல் அறியும் சட்டத்தின் கீழ் மேன் முறையீட்டு நீதிமன்றில் வழக்கு தொடர்ந்தது. ஊடக அமைப்பு என்ற வகையில் தமது முதன்மை நோக்கம் வணிக ரீதியான செயற்பாடு என்றும் செய்திகள் மூலம் பொது மக்களுக்கு ஒரு பயனை அல்லது நன்மையை கிடைக்கச் செய்வது ஒரு பொதுச் சேவையாக கருதப்படாது என்றும் அது வாதிட்டது. அரசாங்கத்தால் வழங்கப்படும் ஒழுங்குமுறை அலைவரிசை அனுமதி பத்திரத்தைப் பயன்படுத்துவதால் ஒரு தனியார் நிறுவனமானது பொதுச் சேவை அல்லது சட்டபூர்வ பணியைச் செய்யும் அமைப்பாக மாறி விடாது என்றும் ஊடக நிறுவனம் சார்பில் வாதங்கள் முன் வைக்கப்பட்டன. 

ஆனால் மேன்முறையீட்டை தள்ளுபடி செய்த நீதிமன்றமானது அரசாங்கத்தால்இ அதாவது வெகுசன ஊடக அமைச்சு மற்றும் இலங்கை தொலைத்தொடர்புகள் ஒழுங்குபடுத்தும் ஆணைக்குழு மூலம் உரிமத்தைப் பெற்று அலைவரிசைகளைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் ஒளிபரப்பாளர்கள் ஒரு பொதுபணி அல்லது சேவைகளையே செய்கின்றார்கள் என்றும் தகவல் அறியும் சட்டத்தின் கீழ் அவர்கள் பொது அதிகார சபையினரே என்ற ஆணைக்குழுவின் வாதத்தை ஏற்றுக்கொண்டது. 

மேன் முறையீட்டு நீதிமன்ற நீதிபதி சுமுது பிரேமச்சந்திர இங்கு ஒரு முக்கியமான விடயத்தை சுட்டிக்காட்டினார். அதாவது வானலைகள் (யுசைறயஎநள) பொதுச்சொத்தாகும். அவை பலதரப்பட்ட கருத்துகளையும் துல்லியமான செய்திகளையும் உறுதிப்படுத்த பயன்படுத்த வேண்டும் என்றும் "கோரப்பட்ட தகவலை வெளியிடுவது ஊடக  சுதந்திரத்தை பாதிப்பதாக அமையாது.  மாறாக இலங்கை அரசியலமைப்பின் 14யு பிரிவின் கீழ் தகவல் அறியும் உரிமையை வலுப்படுத்தும் இபொறுப்பு கூறலை அதிகரிக்கும் என்பதே எங்கள் கருத்து" என்று அவர் கூறினார்

  அதே போன்று கடந்த 19 ஆம் திகதி வியாழக்கிழமை மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பில்இ   தகவல்களை அணுகுவதை மறுப்பதற்கு தேசியப் பாதுகாப்பை ஒரு பொதுவான காரணமாகப் பயன்படுத்த முடியாது என்று தெரிவித்துள்ளது. 

2022 ஜூலை மாதம்  அரகலய போராட்டத்தின் போது முன்னாள் ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்ச   கடற்படைக்கு சொந்தமான ஒரு   கப்பலில் சென்றமை  தொடர்பாக இலங்கை கடற்படையிடமிருந்து பயண உறுதிப்படுத்தல்இ கப்பலின் விபரங்கள்இ பயணத்தின் காலம் மற்றும் பயண மார்க்கம்இ அவரோடு  சென்றவர்களின் பெயர்கள்இ அத்துடன் பயணத்திற்கான மொத்த செலவுஇ  அதற்கான கட்டணத்தைச் செலுத்தியவர் யார் போன்ற தகவல்களை  கேட்டு  2022 ஆம் ஆண்டு  செப்டம்பரில் கோரிக்கை விடுக்கப்பட்டது.  எனினும் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் பிரிவு 5(1)(டி)(i)-ஐ மேற்கோள் காட்டிஇ தகவல்களை வெளியிடுவது தேசியப் பாதுகாப்புக்கு குந்தகம் விளைவிக்கும் என கடற்படை கோரிக்கையை நிராகரித்தது. கோரிக்கையாளர் ஆணைக்குழுவுக்கு மேன் முறையீடு செய்ததால்  2023 ஆம் ஆண்டு இடம்பெற்ற அமர்வில் பகுதியளவான தகவல்களை வழங்கும்படி (இரண்டு தகவல்கள்) ஆணைக்குழு கடற்படை தலைமையகத்துக்கு உத்தரவிட்டது. 

 அதை வழங்காத கடற்படை மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றில்  முறையீடு செய்தது மாத்திரமல்லாது   செலவுத் தரவுகளை வெளியிடுவது   எரிபொருள் நுகர்வுஇ கப்பலின் வேகம் போன்றவற்றை வெளியிட்டால் அது மூன்றாம் தரப்பினரின் ஊகங்களுக்கு வழிவகுக்கும் என்றது.  

எனினும்  நீதிமன்றம் இந்த வாதத்தை நிராகரித்தது. அத்தகைய விபரக்குறிப்புகள் பொதுவில் கிடைக்கக்கூடியவை   என்றும்இ எனவே தேசியப் பாதுகாப்பு காரணங்களுக்காக தகவல்களை மறைப்பதை அவை நியாயப்படுத்தாது என்றும் குறிப்பிட்டது. அரசியலமைப்பின் 14யு பிரிவின் கீழ் தகவல் பெறும் உரிமை ஒரு அடிப்படை உரிமை என்பதை மீண்டும் உறுதிப்படுத்திய நீதிமன்றம்இ பொதுச் செலவினங்களில் வெளிப்படைத்தன்மை என்பது ஜனநாயக ஆட்சியின் ஒரு முக்கிய அம்சம் என்றும்இ நிரூபிக்கக்கூடிய ஆபத்து நிறுவப்படாத வரையில் அத்தகைய செலவினங்களை ஆராய குடிமக்களுக்கு உரிமை உண்டு என்றும் குறிப்பிட்டது.

கடற்படை இந்த வரம்பை பூர்த்தி செய்யத் தவறிவிட்டது என்று கண்டறிந்த மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றம்இ செலவு மற்றும் பணம் செலுத்திய விவரங்களை வெளியிட உத்தரவிட்ட தகவல் அறியும் ஆணைக்குழுவின்  உத்தரவை உறுதிசெய்துஇ மேல்முறையீட்டை செலவுகள் இன்றி தள்ளுபடி செய்தது.

 எமது நாட்டில் தகவல் அறியும் சட்டம் அமுல்படுத்தப்பட்ட ஒன்பது வருடங்களில் மேற்படி இரண்டு  தீர்ப்புகளும் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒன்றாக கருதப்படுகின்றன. குடிமக்கள் பலம் வாய்ந்த அரசாங்கத்தையும் ஜனநாயகத்தின் நான்காவது தூணாக விளங்கும் ஊடக நிறுவனங்களையும் கேள்விக்கு உட்படுத்த முடியும் என்பதையும் அவை நியாயமான கோரிக்கைகளாக இருக்கும் பட்சத்தில்   தகவல் அறியும் ஆணைக்குழு மற்றும் நீதிமன்றங்கள் துணை நிற்கும் என்பதையும் இவை உறுதிப்படுத்தியுள்ளன. 

 

இந்தியாவில் முதல் கருணைக் கொலை தீர்ப்பு…!

  

இந்திய உச்ச நீதிமன்றமானது கடந்த 11 ஆம் திகதி புதன்கிழமை  முதலாவது கருணைக் கொலை தீர்ப்பொன்றை வழங்கியுள்ளது. இந்திய நீதித்துறை வரலாற்றில் இந்த சம்பவம் பல கோணங்களில் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. கருணைக்கொலைக்கு பல நாடுகளில்  ஒரு சேர எதிர்ப்பும் ஆதரவும் நிலவுகின்றன.  மேலை நாடுகளில் நோய்த்தாக்கம் அதிகரித்த நிலையில் உள்ள  வயோதிபர்களை பராமரிக்க முடியாமல் திணறும் உறவினர்கள்இ  கருணை கொலையை நியாயப்படுத்துகின்றனர். நோய்வாய்ப்பட்ட முதியோர்கள் படும் துன்பங்களிலிருந்து  அவர்களுக்கு விடுதலைப் பெற்று தருமாறு  கோரிக்கை விடுத்து வருகின்றனர். இன்னும் இந்த விவகாரம் அரசியல் மற்றும் சட்டரீதியாகவும் ஆன்மிக ரீதியாகவும் மருத்துவ ரீதியாகவும் சர்ச்சைக்குரிய ஒன்றாகவே விளங்குகின்றது.

இந்தியாவில் கருணைக் கொலைக்கு நீதிமன்றம் ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டவர்  வயோதிபர் அல்ல. அவர் ஒரு பல்கலைக்கழக மாணவர். புதுடெல்லி காஸியபாத் பகுதியைச் சேர்ந்த ஹரிஷ்ராணா என்ற 31 வயது இளைஞர் பஞ்சாப் பல்கலைக்கழகத்தில் இளங்கலை தொழில்நுட்பம் கற்று வந்தவர். 2013 ஆம் ஆண்டு இவர் பல்கலைக்கழக விடுதியின் நான்காம் மாடியிலிருந்து தவறி விழுந்ததில் அவருக்கு மூளை பாதிக்கப்பட்டது.  கடந்த 13 வருடங்களாக நினைவு திரும்பாத நிலையில் சிகிச்சைப் பெற்று வந்தார் ஹரிஷ்.

தனது மகன் படும் வேதனைகளால் துவண்டு போன குடும்பத்தினர் இறுதியில் ஒரு முடிவுக்கு வந்தனர். ஹரிஷ்ராணாவின் தந்தையும் தாயும் தனது மகனின்  கருணைக் கொலைக்கு  அனுமதி வேண்டி 2024 ஆம் ஆண்டு டெல்லி டெல்லி உயர்  நீதிமன்றில் மனுத் தாக்கல் செய்தனர். ஆனால் அது உடனடியாக சாத்தியமாகவில்லை. டெல்லி எய்ம்ஸ் மருத்துமனையில் அவருக்கு மருத்துவ குழாய்கள் மூலமே நீராகார முறையில் உணவு வழங்கப்பட்டு வந்தது. அது அவரது உயிரை காப்பாற்றியதே தவிர அவரால் மீண்டும் பழைய இயல்பான நிலைக்கு திரும்ப முடியவில்லை. சிகிச்சை காரணமாக அவரது உயிர் காப்பாற்றப்பட்டு வருவதால்  பெற்றோர்களின் கோரிக்கையின் படி அவருக்கு வழங்கப்படும் சிகிச்சைகளை மீளப்பெறுவதற்கு டெல்லி நீதிமன்றால் உத்தரவு பிறப்பிக்க முடியாத நிலை தோன்றியதால் குறித்த மனு தள்ளுபடி செய்யப்பட்டது.  

ஆனால் மருத்துவமனை செலவுகள் ராணாவின் குடும்பத்தினரை மிகவும் நெருக்கடியான நிலைமைக்கு தள்ளின. அவரை வைத்தியசாலையில் பராமரிப்பதற்கு ஒவ்வொரு மாதமும் 25 தொடக்கம் 30 ஆயிரம் (இந்திய ரூபாவில்) செலவாவதாக தெரிவித்த குடும்பத்தினர் தமக்கு இருந்த ஒரே வீட்டையும் விற்று சிகிச்சைக்கு வழங்கியுள்ளனர். அதே வருடத்தில் அவர்கள் உச்ச நீதிமன்றை அணுகினர். இச்சந்தர்ப்பத்திலேயே ஹரிஷ் பூரமாக குணமடைய வாய்ப்புகள் இல்லையென வைத்தியசாலை அறிக்கைகள் உறுதிப்படுத்தின. அதையடுத்து அவருக்கு வழங்கப்பட்டு வரும் சிகிச்சைகளை நிறுத்துவதற்கு அனுமதியளித்த நீதிமன்றம் அவரை கருணை கொலை செய்வதற்கும் தீர்ப்பளித்தது.

இதையடுத்து அவருக்கு வழங்கப்பட்டு வந்த சிகிச்சைகள் படிப்படியாக நிறுத்தப்பட்டு வருகின்றன.  அதாவது வீட்டில்  சிகிச்சை பெற்று வரும் ஹரிஷ்ராணா டெல்லி எய்ம்ஸ் மருத்​து​வ​மனை​க்கு கொண்டு வரப்பட்டு  அவரது உயிர்காக்​கும் கருவி​கள் படிப்​படி​யாக அகற்​றப்​பட்டு வருகிறது. அவருக்கு வழங்கப்பட்டு வரும் செயற்கை சுவாசமும் நிறுத்தப்பட்டுள்ளது. இரண்டு அல்லது மூன்று வாரங்களில் ஹரிஷ்ராணா உயிரிழந்து விடுவார் என வைத்தியர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். உயிர் காக்கும் கருவிகள் அகற்றப்பட்ட நிலையில் அவரது பெற்றோர் மற்றும் உறவினர்கள் அவருக்கு   இறுதி பிரியாவிடை கொடுக்கும் காட்சிகள் அனைவரையும் கண்கலங்கச் செய்துள்ளன.

அவருக்கு அடிப்படை மருத்துவ சிகிச்சைகள் அளிக்கப்பட்டு வருவதால் அவர் சில நாட்கள் உயிர்வாழ்வார் என வைத்தியர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.  உயிர்களைக் கொல்லக் கூடாது என்ற அகிம்சாவழியில் இந்தியாவுக்கு சுதந்திரம் வாங்கிக்கொடுத்த காந்தி பிறந்த மண்ணில் கருணைக் கொலை தீர்ப்பு எப்படி சாத்தியமாகியது என்ற கேள்விகள் ஒரு பக்கம் எழுந்துள்ள நிலையில் இந்தத் தீர்ப்பை சாதகமான ஒன்றாக பலர் வரவேற்று கருத்து வெளியிட்டுள்ளனர்.

ஆங்கிலத்தில் யூதோனேசியா (euthanasia)  என்றும் மேர்சி கில்லிங் (Mercy Killing)  என்றும் அழைக்கப்படும் கருணைக்கொலையை வதையா இறப்பு என்று தமிழில் கூறுகின்றனர். ஹரிஷ்ராணா  கோமா நிலையில் சுயநினைவற்று இருப்பதால் அவரது அனுமதியின்றி அதாவது அவரது விருப்பம் பெறவியலாத வகையில் அவரது உயிரை நிறுத்துவதற்கு நீதிமன்றம் எவ்வாறு தீர்ப்பு வழங்க முடியும் என்ற கேள்விகள் எழுந்துள்ளன.

 கருணைக் கொலை தொடர்பான நடைமுறைகள் மற்றும் சட்டங்கள் நாட்டுக்கு நாடு வேறுபடுகின்றன. உலகில் முதன் முறையாக கருணைக் கொலையை சட்டரீதியாக அங்கீகரித்த நாடாக நெதர்லாந்து விளங்குகின்றது (2002)ஐரோப்பிய நாடுகளான பெல்ஜியம்,ஸ்பெயின், போர்த்துகல், சுவிர்சர்லாந்து, ஜெர்மனி போன்ற நாடுகளும் கனடா, கொலம்பியா மற்றும் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் சில மாநிலங்களிலும் கருணைக் கொலைக்கு சட்டரீதியான அனுமதிகள் இருப்பினும்    அதை எவ்வாறு முன்னெடுப்பது என்ற விடயத்தில் கட்டுப்பாடுகளும் நிபந்தனைகள் உள்ளன.

ஹரிஷ்ராணா மனுவின் மீதான தீர்ப்பானது  உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகளான ஜே.பி.பர்திவாலா மற்றும் கே.வி.விஸ்வநாதன் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வின்  மூலம்  திறந்த நீதிமன்றத்தில் மக்களுக்கு முன்பாக வழங்கப்பட்டது. நீதிபதி பர்திவாலா 286 பக்கம் கொண்ட தீர்ப்பை வாசிக்கும் போது, ‘ இந்தத் தீர்ப்பு கொண்டுள்ள ஆழ்ந்த உணர்ச்சிப்பூர்வமான சுமையை நாங்கள் அங்கீகரிக்க விரும்புகிறோம். இந்தத் தீர்ப்பு ஒரு சரணடைதல் செயற்பாடு  போலத் தோன்றலாம்,ஆனால் உண்மையில் இது ஆழ்ந்த கருணை மற்றும் தைரியத்தின் செயல் என்று நாங்கள் நம்புகிறோம். நீங்கள் உங்கள் மகனைக் கைவிடவில்லை. அவர் கண்ணியத்துடன் விடைபெற்றுச்செல்ல நீங்கள் அனுமதிக்கிறீர்கள். இது அவர் மீது நீங்கள் கொண்டுள்ள தன்னலமற்ற அன்பு மற்றும் பக்தியின் ஆழத்தைப் பிரதிபலிக்கிறதுஇ" என்று  அவரது குடும்பத்தினரை பார்த்து கூறினார்.

எனினும் ஹரிஷ்ராணாவின் விடயத்தில் உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை வரவேற்றுள்ள சிலர் அருணா ஷன்பக் என்ற தாதிக்கு ஏன் நியாயம் கிடைக்கவில்லையென  தற்போது  கேள்வியெழுப்பியுள்ளனர்.  மும்பையில் உள்ள கெம் எனும் வைத்தியசாலையின் தாதியான அருணா ஷன்பக், 1973 ஆம் ஆண்டு அதே வைத்தியசாலையில் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளானார். அதன் பின்னர்  குணப்படுத்த முடியாத மூளை பாதிப்புக்குட்பட்ட அவர் கோமா நிலைக்குச்சென்றார். 42 வருடங்கள்  நினைவு திரும்ப முடியாத நிலையிலிருந்த அவர் 2015 ஆம் ஆண்டு மரணத்தைத் தழுவினார்.

அருணாவின் நிலைமை. அவதானித்த எழுத்தாளர்  விரானி, 2011 ஆம் ஆண்டு  அவருக்கு கருணைக் கொலை அனுமதி கோரி உச்ச நீதிமன்றில் மனு ஒன்றை தாக்கல் செய்தார். ஆனால் அதை உச்ச நீதிமன்றம் நிராகரித்தது.  பெண்கள் பணியாற்றும் இடங்களில் அவர்களுக்கு எதிரான பாலியல் வன்முறைகளை குறைப்பதற்கும்   துஷ்பிரயோகங்களின்  தீவிரத்தை வெளிப்படுத்தவுமே கருணைக் கொலை வழக்கு தொடரப்பட்டாலும் இந்த வழக்கு  எந்த வழியிலும் அதற்கு உதவவில்லையென  பெண்கள் உரிமை ஆர்வலர்கள் தெரிவித்திருந்தனர்.

எனினும் இந்தியாவில் கருணைக் கொலை  கோரிக்கைகள் அதிகரித்ததையடுத்து உச்ச நீதிமன்றமானது 2018 ஆம்ஆண்டு அதற்கான வழிகாட்டல் நெறிமுறைகளை அறிவித்திருந்தது. அதாவது செயலற்ற கருணைக் கொலைக்கு (Passive Euthanasia) அனுமதி அளித்துஇ அதற்கான வழிகாட்டு நெறிமுறைகளை வகுத்தது. நோயாளியின் சுயமரியாதையுடன் இறக்கும் உரிமை மற்றும் 'வாழும் உயில்'  (Living Will)  ஆகியவற்றிற்கு இது சட்ட அங்கீகாரம் அளித்தது. அதன் முக்கியமான பிரிவுகள் இவ்வாறு அமைந்தன.

ஒரு நபர், கடுமையான நோய் ஏற்பட்டு சிகிச்சை பலனின்றி போகும் நிலையில்இ தனக்கு செயற்கை சுவாசமோ அல்லது உயிர்காக்கும் கருவிகளோ பொருத்தப்படக்கூடாது என்று முன்கூட்டியே எழுதி வைக்கும் விருப்பம். இது வாழும் உயில் என்று குறிப்பிடப்படும்.

 குணப்படுத்த முடியாத, மூளைச் சாவு அடைந்த அல்லது மீள முடியாத கோமா நிலையில் உள்ள நோயாளிகளுக்கு  உயிர்காக்கும் கருவிகளை அகற்றி, இயற்கையான மரணத்தை அனுமதிக்கலாம்.இது பயனற்ற சிகிச்சை என்ற பிரிவுக்குள் அடங்குகின்றது.

மூன்று மருத்துவர்கள் கொண்ட குழு, நோயாளியின் நிலையை ஆய்வு செய்து, குடும்பத்தினரின் சம்மதத்துடன் இந்த முடிவை எடுக்க வேண்டும் என்பது முக்கியமான நெறிமுறையாகும். ஹரிஷ்ராணாவுக்கு உச்ச நீதிமன்றம் கருணைக்கொலைக்கு தீர்ப்பளித்தமைக்கு மருத்துவ குழுவினரின் அறிக்கைகளே பிரதான காரணமாக இருந்தன.

இப்படி பல காரணங்கள் கூறப்பட்டாலும் காந்தியவாதிகள் இதற்கு தமது எதிர்ப்பை காட்டியுள்ளனர். ஆனால் உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பே இறுதியானதால் அதற்கு அடுத்த கட்டத்துக்கு அவர்களால் செல்ல முடியவில்லை. இந்நிலையில் நோய்வாய்ப்பட்ட வளர்ப்பு பிராணிகள் அல்லது சமூகத்துக்கு ஆபத்தாக வீதிகளில் திரியும் தெருநாய்களை அவசியமானால் கொல்லலாம் என காந்தி ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் தெரிவித்த விடயமும் இங்கு மேற்கொள் காட்டப்பட்டுள்ளது.

உலகின் மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாடாகவும் மக்கள் தொகையில் 146  கோடியை நெருங்கியுள்ள இந்தியாவானது கருணைக் கொலை விடயத்தில் முற்போக்குடனும் சட்டரீதியாகவும் சில தீர்மானங்களை எடுத்துள்ளமை வரவேற்கத்தக்கது  என்றும் விமர்சனங்கள் தெரிவிக்கப்படுகின்றன.

 

இனவாதமில்லாத ஆட்சியாளர்கள் என யாருமில்லை…!

‘தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கத்துக்கு எதிராக சிங்கள பெளத்தர்களை கிளர்ந்தெழச்செய்யும் நடவடிக்கைகளில் சில பேரினவாத கும்பல்கள் திட்டமிட்டு செயற்படுகின்றன. இதன் பின்னணியில் பொதுபலசேனா உள்ளிட்ட சில அமைப்புகளும் சில முன்னாள் அரசியல்வாதிகளும் செயற்படுகின்றனர். இதற்கு ஆதரவாக எதிர்க்கட்சித் தலைவர் சஜித் பிரேமதாசவும் அக்கூட்டங்களில் கலந்து கொள்கிறார். எனவே அவர் தமிழ் பேசும் மக்களுக்கு  எதிரானவர். ஆகவே ஐக்கிய மக்கள் சக்திக்கு ஆதரவு வழங்கிக்கொண்டிருக்கும்   தமிழ், முஸ்லிம் எம்.பிக்கள் அதிலிருந்து விலக வேண்டும்…’  இவ்வாறு பல பதிவுகள் கடந்த வாரம் சமூக ஊடகங்களை ஆக்கிரமித்திருந்தன.

இவ்வாறான பதிவுகளுக்குக்  காரணம் பெப்ரவரி 20 ஆம் திகதி கொழும்பு பெளத்தாலோக்க மாவத்தையில் இடம்பெற்ற அனைத்திலங்கை பெளத்த மகா சம்மேளன நிகழ்வில்  எதிர்க்கட்சித் தலைவர் சஜித் பிரேமதாச கலந்து கொண்டிருந்தமையாகும். அவர் ஒரு சிங்கள பெளத்தர் எனவே பெளத்தம் சார்ந்த நிகழ்வில் அவரை கலந்து கொள்ள வேண்டாம் என எவரும் தடுக்க முடியாது. அது அவரது உரிமை.  அடுத்த காரணம் இந்த நிகழ்வு அரசாங்கத்துக்கு எதிரானதாகும். அரசாங்கத்துக்கு எதிராக யார் என்ன நிகழ்வை முன்னெடுத்தாலும் அதில் ஓடோடிச்சென்று கலந்து கொள்ளும் வழக்கம்  எதிர்க்கட்சித் தலைவருக்கில்லை. ஆனால் 20 ஆம் திகதி இடம்பெற்ற நிகழ்வானது தற்போதைய அரசாங்கம் பெளத்த மதத்தை  பாதுகாக்க தவறி விட்டது என்றும் அதைப் பாதுகாக்க அனைவரும் ஒன்றிணைந்து அரசாங்கத்துக்கு எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்த  வேண்டும் என்பதை அடிப்படையாகக்கொண்டது.   நிறைவேற்று அதிகாரமிக்க ஜனாதிபதி கூட  பெளத்த பீடங்களின் ஆலோசனைக்கு கட்டுப்பட்டவர்களாக விளங்குகின்றனர். பெளத்தத்தை பாதுகாத்தல் என்பது அரசியலமைப்பில் உள்ளடக்கப்பட்டுள்ளதால் அதை மீற நாட்டின் தலைவருக்கு முடியாது.

சஜித்தை இனவாதி என்று  கூறுபவர்கள்,  தேசிய கட்சிகளான ஐக்கிய தேசிய கட்சி, ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திர கட்சி அல்லது பொதுஜன பெரமுன போன்ற கட்சிகளை  இனவாதமற்ற கட்சிகள் என்று கூற முடியுமா?  அக்கட்சிகளுடன்   கடந்த காலங்களில்   இணைந்து தேர்தல்களில் போட்டியிட்டு அமைச்சுப்பதவிகளை பெற்றவர்கள் தமிழர்களுக்கு எதிரானவர்களா? அல்லது தற்போது இக்கட்சிகளுக்கு ஆதரவாக உள்ள முன்னாள் இந்நாள் பிரதிநிதிகள் தமிழ்த்தரப்பினருக்கு எதிரானவர்களா? சுதந்திரத்துக்குப் பிறகு நாட்டில் உருவான அனைத்து சிங்கள கட்சிகளும்   சிங்கள பெளத்த தேசியவாத கொள்கைகளுடனேயே இன்று வரை பயணித்துக்கொண்டிருக்கின்றன. இந்த பயணத்தை தவிர்க்க முடியாது. அக்கட்சிகளோடு  இணைந்து அரசியல் பயணம் செய்வதைத் தவிர தமிழ்க் கட்சிகளுக்கு வேறு வழியில்லை தெரிவும் இல்லை  என்பதை உரியோர் உணர்ந்து கொள்ளல் அவசியம்.

1948 ஆம் ஆண்டு இந்தியத் தமிழர்களின் குடியுரிமையை பறித்து 1983 இல் தமிழர்களுக்கு எதிராக வன்முறையை தூண்டி விட்ட   ஐக்கிய தேசிய கட்சி, 1956 ஆம் ஆண்டு சிங்களம் மட்டும் சட்டம், 1964 இல் சிறிமா –சாஸ்த்ரி ஒப்பந்தம், பின்னர் தரப்படுத்தல் சட்டங்களை கொண்டு வந்தது மாத்திரமல்லாது முதலாவது குடியரசு யாப்பில் (1972) பெளத்த மதத்துக்கு அரச முன்னுரிமை வழங்கிய  ஸ்ரீலங்கா சுதந்திர கட்சி , 1970 களில் இந்திய விஸ்தரிப்பு வாதத்துக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டை கொண்டிருந்த மக்கள் விடுதலை முன்னணி ஆகிய அனைத்து கட்சிகளும், அதன் தலைவர்களும் இனவாத போக்குடைய மனநிலையிலும் பேரினவாத சிந்தனைகளுடன் இயங்கியதாலேயே மேற்படி சம்பவங்கள் நடந்தேறின. 

ஆனால்   அரகலயவுக்குப் பிறகு நாட்டின் பெரும்பாலான சிங்கள பெளத்தர்களின் மனநிலையில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.  பெளத்தத்துக்கு அழிவு ஏற்பட்டு விட்டது என என பிக்குகள்  கூறினாலும் அதை கடந்து செல்லும் மனப்பக்குவத்தை நாட்டு மக்களில் கணிசமானோர் பெற்றுள்ளனர். இனவாதத்தை முன்னிறுத்தி செய்யப்படும் அரசியலை இந்த நாட்டின் மிகக்குறைந்த எண்ணிக்கையானோரே விரும்புகின்றனர் என்பதை வெளிப்படுத்துவதாக அது உள்ளது.

ஆனால் பெளத்தாலோக்க அனைத்திலங்கை பெளத்த மகா சம்மேளனமானது இந்நாட்டின் பெளத்த பிக்குகளுக்கும் ஒரு அழுத்தமான செய்தியை கூறியுள்ளது. பெளத்தத்தை முன்னிறுத்தி இனி பிக்குகளையும் ஏமாற்ற முடியாது என்பதே அந்த செய்தி. மேற்படி நிகழ்வுக்கு எட்டாயிரம் பெளத்த பிக்குகளை திரட்டி அரசை ஆட்டங்காணச் செய்வோம் என ஏற்பாட்டாளர்கள் சூளுரைத்திருந்தார்கள். எதிர்ப்பார்த்த ஆதரவு இல்லையென்பதை அறிந்து பிறகு ஐயாயிரம் பிக்குகள் என்றார்கள். இறுதியில் முன்னுறுக்கும்  குறைவான பிக்குகளே இதில் பங்கேற்றிருந்தனர். அதிலும் அதிகமானோர்  ‘பொடி ஹாமதுரு’ என அழைக்கப்படும் இளம் பிக்குகளாக காணப்பட்டனர். இனவாத போக்குடன் பெளத்தத்தை முன்னிறுத்தி பெளத்த பிக்குகளால் முன்னெடுக்கப்பட்ட இந்த  சங்க பிரகடன நிகழ்வில், எதிர்ப்பார்க்கப்பட்ட  பிக்குகளே கலந்து கொள்ளாத நிலையில் இந்த நிகழ்வு பிசுபிசுத்து போயுள்ளது என்று தான் கூற வேண்டும்.

தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கத்தில்,   புத்த சாசனம், பிக்குகள் அத்துடன் பொதுமக்கள் எதிர்கொள்ளும் சமூக நெருக்கடிகளைத் தீர்ப்பதற்காக, நாட்டின் அனைத்துப் பிக்குகளும் பௌத்தத் தலைவர்களும் இணைந்து 'சங்கப் பிரகடனம்' ஒன்றினை வெளியிட்டனர். அதன்படி, அந்த பிரகடனம் ,  அனைத்து பிக்குகளினதும் கையெழுத்துக்களுடன்   ஜனாதிபதியிடம் கையளிக்கப்படவுள்ளதாக மொரட்டுவ, லுனாவ போதிராஜாராம விகாராதிபதி, கொழும்புப் பல்கலைக்கழகத்தின் சிங்களத் துறைத் தலைவர்   அகலகட சிறி சுமன தேரர் குறிப்பிட்டார். இங்கு பத்து அம்சங்களைக் கொண்ட சங்க சத்தியபிரமாணம் வெளியிடப்பட்டது. இந்த நிகழ்வில் சிவில் சமூக பிரதிநிதிகள் கலந்து கொண்டிருந்தனர்.

இனி விடயத்துக்கு வருவோம். பெளத்த மகா சம்மேளன நிகழ்வில் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் கலந்து கொண்டமையை விமர்சிப்போர் அவர் கலந்து கொண்டிராவிட்டால் எத்தகைய விமர்சனங்களை அவர் எதிர்நோக்கியிருக்கக் கூடும் என்பதையும் யோசிக்க வேண்டும். அவருக்கு இந்நிகழ்வில் கலந்து கொள்ளும்படி அழைப்பு விடுக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இந்த அரசாங்கம் பிக்குகளை கைது செய்கின்றது, பெளத்தத்தை பாதுகாக்க தவறி விட்டது என சஜித் பிரேமதாசவும் பாராளுமன்றில் பேசிக்கொண்டு தான் இருக்கின்றார். எனவே இந்த நிகழ்வு அவருக்கு ஒரு வாய்ப்பாக அமைந்தது. அப்படி பேசாவிட்டாலும் அவர் தீவிர பெளத்தர் என்பதை சொல்லித் தான் அறிய வேண்டும் என்பதில்லை. நல்லாட்சி காலத்தில் சஜித் வீட்டு வசதிகள் , கட்டுமானம் மற்றும் கலாசார விவகாரங்களுக்கான அமைச்சராக இருந்த போதே வடக்கில் அதிக பெளத்த விகாரைகள் உருவாகின என்ற விடயத்தை மறுப்பதற்கில்லை. அச்சந்தர்ப்பத்தில் தொல்லியல் திணைக்களமும் அவரது அமைச்சின் கீழே இருந்தது. நல்லாட்சி காலத்தில் வடக்கு கிழக்கில் ஆயிரம் விகாரைகள் அமைக்கும் திட்டம் திரைமறைவில் முன்னெடுக்கப்பட்டமை குறித்து அப்போது எவரும் வாய்திறக்கவில்லையென்பது முக்கிய விடயம்.

இந்நிலையில் சஜித்   தனது இடத்தை தக்க வைத்துக்கொள்வதற்கு என்னவெல்லாமோ முயற்சி செய்து இறுதியில் இனவாத போக்கோடு செயற்படும் கூட்டத்துடனும் ஐக்கியமாகி விட்டார் என்று இப்போது கூறப்படுகின்றது.  ஐக்கிய மக்கள் சக்தி என்பது பல கட்சிகளின் கூட்டமைப்பு ஆகும். தேர்தல் காலங்களில் மாத்திரமே இக்கூட்டணி கட்சிகள்,  ஒரு புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில், ஒரே சின்னத்தில் போட்டியிடல் மற்றும் தேசிய பட்டியல் பங்கீடு , நிபந்தனைகள் அல்லது நிபந்தனைகளற்ற ஆதரவு போன்ற விடயங்கள் குறித்து கலந்துரையாடுகின்றன.

அதற்கு அப்பால், தமக்கு வாக்களித்த மக்களின் நிலையறிந்து அரசியல் நகர்வுகளை மேற்கொள்வதற்கும் சுயாதீனமாக இயங்குவதற்கும் கூட்டணி  கட்சிகளுக்கு சுதந்திரம் உள்ளன. யாரும் எவரையும் கட்டுப்படுத்த வேண்டிய அவசியமில்லை. ஐக்கிய மக்கள் சக்தியோடு இணைந்து தேர்தல்களில் போட்டியிட்ட தமிழ் முற்போக்குக் கூட்டணியும் முஸ்லிம் காங்கிரசும் பாராளுமன்றத்தில் சுயாதீனமாக இயங்குவதை அவதானிக்கலாம். தமது மக்கள் பிரச்சினைகளைப் பற்றி இப்பிரதிநிதிகள் கேள்வியெழுப்புகின்றனர். விவாதம் செய்கின்றனர். எதிர்க்கட்சியிலிருந்தாலும் ஆளும் கட்சி கொண்டு வரும் நல்ல விடயங்களுக்கு வரவு செலவு திட்டத்திலும் வாக்களித்துள்ளனர்.  தோட்டத்தொழிலாளர்களின் சம்பள விவகாரத்தில்  தமிழ் முற்போக்குக் கூட்டணி வரவு செலவு திட்டத்துக்கு ஆதரவாகவே வாக்களித்தது. அதே போன்று ஐக்கிய தேசிய கட்சியை பிரதிநிதித்துவம் செய்யும் இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரசும் அவ்வாறே ஆதரவாக வாக்களித்தது.

இந்த யதார்த்தங்களையும் தெளிவையும் விமர்சனங்களை முன்வைப்போர் விளங்கிக்கொள்ளல் அவசியம். தமிழ்த் தரப்பினர் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து ஏன் தனித்துவமாக இயங்க முடியாது என சிலர் நாட்டின் அரசியல் வரலாற்றை அறியாமல் பேசலாம். பெரும்பான்மை  சிங்கள மக்களைக் கொண்ட இலங்கையில், அம்மக்களை ஒன்றிணைந்து பிரதிநிதித்துவம் செய்ய முடியாமல் தான்  இன்று  சிங்கள கட்சிகளே பிரிந்தும் தனித்தும் நின்று அரசியல் செய்கின்றன. சிங்கள தேசிய கட்சிகளுடன் இணைந்து அரசியல் பயணத்தை செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு தமிழ்க் கட்சிகள் தள்ளப்பட்டுள்ளமைக்குக் காரணம் நடைமுறையிலுள்ள தேர்தல் சட்டங்களாகும்.  இதையும் விளங்கிக்கொள்ளல் அவசியம். இலங்கையில் தமிழர்களுக்கு எதிராக இடம்பெற்ற அனைத்து சம்பவங்களையும்  இன்று வரை வரிசைப்படுத்தி பார்த்தால் அதற்குக் காரணமான அனைத்து தேசிய சிங்கள கட்சிகளும் இனவாதக் கட்சிகளாவே விளங்குகின்றன. காலத்துக்குக் காலம் அக்கட்சிகளுக்கு தலைமை தாங்கி ஆட்சி பீடமேறிய அனைவருமே இனவாதத்தையும் அதற்குக் கவசமாக பெளத்தத்தையும் முன்னிறுத்தியே ஆட்சி செய்துள்ளனர் என்பதே உண்மை. இதில் சஜித்தை நோக்கி மாத்திரம் விரல் நீட்டுதல் நியாயமாகாது.

 

 

 

 

 

விதைக்காமல் எவ்வாறு அறுவடை செய்வது?

  

தேசிய  மக்கள் சக்தி அரசாங்கமானது  சகல   பண்டிகைகளையும் சமய நிகழ்வுகளையும்  தேசிய ரீதியாக அனுஷ்டிக்கும் திட்டங்களை முன்னெடுத்து வருகின்றது. இனங்களிடையே தேசிய நல்லுறவை ஏற்படுத்தும் ஒரு முயற்சியாக இதை கருதலாம். கடந்த வருடம் தேசிய வெசாக் தினம் நுவரெலியாவில்  அனுஷ்டிக்கப்பட்டது. அதே போன்று தேசிய தீபாவளி பண்டிகை அட்டன் மாநகரில் கடந்த வரும் அரசாங்கத்தின் அனுசரணையோடு கொண்டாடப்பட்டது.  

இந்த வரிசையில் தேசிய பொங்கல் விழா    கடந்த 17 ஆம் திகதி    அட்டன் மாநகரில் இடம்பெற்றது. இந்த நிகழ்வு தேசிய பொங்கல் விழா எனக் கூறப்பட்டாலும் அரசாங்கம் நேரடியாக இதில்  அனுசரணை வழங்கியிருக்கவில்லை.  இந்த நிகழ்வானது தேசிய இளைஞர் சேவைகள் மன்றம் மற்றும் இலங்கை இளைஞர் கழக சம்மேளனத்தின் ஏற்பாட்டில் ‘ ஒற்றுமையை விதைப்போம் நாடு முழுவதும் அறுவடை செய்வோம் ‘ என்ற தொனிப்பொருளில் இடம்பெற்றது. நாட்டின் இளைஞர் சமூகங்களின் அபிவிருத்திக்காகவும் மேம்பாட்டுக்காகவும் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு அரச நிறுவனமாக இளைஞர் சேவைகள் மன்றம் விளங்குவதால்இ மன்றம் முன்னெடுக்கும் தேசிய ரீதியான நிகழ்வுகளுக்கு அரசாங்கமே பின்புலமாக செயற்படுகின்றது எனக் கூறலாம்.  ஒன்பது மாகாணங்களிலும் இயங்கும் இளைஞர் குழாமினை ஓரிடத்தில் ஒன்றிணைத்து இந்த பொங்கல் விழாவை நடத்துவதற்கு தீர்மானிக்கப்பட்டது. எங்கு நடத்துவது என  சில மாகாணங்களில் இதற்கான முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டாலும் சில இடங்களில் அதற்கான சம்மதங்கள் பெறப்படவில்லையென அறிகிறோம்.

இறுதித்தருணத்திலேயே மத்திய மாகாணத்தின் அட்டன் நகரில் நடத்துவதற்கு இணக்கம் காணப்பட்டது. வடக்கு கிழக்குக்கு வெளியே அதிகம் தமிழர்கள் வாழ்ந்து வரும் மாகாணமாக மத்திய மாகாணம் விளங்குகின்றது.  அதில் தமிழர்கள் செறிந்து வாழக் கூடிய மாவட்டமாக நுவரெலியா விளங்குவதால் அங்குள்ள பிரதான நகரான அட்டனில் இதை நடத்துவதற்கு இறுதித் தருணத்தில் தீர்மானிக்கப்பட்டு 13 ஆம் திகதி கலந்துரையாடல் இடம்பெற்றுள்ளது. நிகழ்வை 17 ஆம் திகதி நடத்துவதற்கு முடிவு காணப்பட்டு அட்டன் ஸ்ரீ மாணிக்கப்பிள்ளையார் ஆலயத்தில் சமய அனுஷ்டானங்களையும்இ கலை நிகழ்வுகளை ஆலய வளாகத்திலும் நடத்துவதற்கு ஏற்பாடுகள் முன்னெடுக்கப்பட்டன. அன்றைய தினம் இரவு அட்டன் பஸ் தரிப்பிட வளாகத்தில் தேசிய இளைஞர் சேவைகள் மன்றத்தின் இசைக்குழுவினதும் நடன குழுவினரதும் பங்களிப்புடனான இசை நிகழ்ச்சியும் இடம்பெற்றது.

தேசிய சேவைகள் மன்றம் மற்றும் அதனோடு இணைந்து செயற்படும் இளைஞர்கள் கழகங்களின் பங்களிப்போடு இந்த நிகழ்வு முன்னெடுக்கப்பட்டிருந்தாலும் தேசிய மக்கள் சக்தியின் பிரதேச இளைஞர் அணியினரின் தலையீடுகளும் பங்களிப்புகளும் இதில் இடம்பெற்றிருந்தன. ஒரு மாகாணத்துக்கு ஐம்பது பேர் என்ற கணக்கில் ஒன்பது  மாகாணங்களிலிருந்தும் நானூறுக்கும் அதிகமான இளைஞர் யுவதிகள் பஸ்களில் அட்டனுக்கு வருகை தந்திருந்தமை முக்கிய விடயம். மட்டுமின்றி அட்டன் புகையிரத நிலைய மேடையில் சுமார் ஆயிரம் பேருக்கு வாழை இலையில் மதிய உணவும் பரிமாறப்பட்டது. 

மேற்படி  நிகழ்வு ஏனைய மாகாணங்களிலிருந்து வருகை தந்திருக்கக் கூடிய  இளைஞர்களுக்கு புதிய அனுபவங்களை தந்திருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. ஆனால் தமிழர்கள் செறிந்து வாழ்ந்து வரும் அட்டன் பிரதேச இளைஞர்களுக்கும்இ மக்களுக்கும் பெருந்தோட்ட சமூகத்தினருக்கும் இந்த நிகழ்வு சில கசப்பான உணர்வுகளையும் ஏற்படுத்த தவறவில்லை.

இந்த நிகழ்வுக்கான அழைப்பிதழிலேயே தொனிப்பொருள் உணர்த்திய ஒற்றுமை காணாமல் போயிருந்தமை  முக்கிய விடயம். தொனிப்பொருள் மாத்திரமே தமிழில் எழுத்துப் பிழையுடன் காணப்பட்ட அதே வேளை ஏனைய தகவல்கள் சிங்கள மொழியில் இருந்தன. நிகழ்வு இடம்பெறுவதற்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பதாக அட்டன் நகரின்  சில பகுதிகளுக்கு மாத்திரம் இந்த அழைப்பிதழ்கள் விநியோகிக்கப்பட்டன. அழைப்பிதழில் தமிழை காணவில்லையே என சில தமிழ் இளைஞர்கள் தமது கொதிப்பை வெளிப்படுத்தியிருந்தனர்.  சமூக ஊடகங்களில் இது பேசு பொருளாகியிருந்தது. தேசிய மக்கள் சக்தியை பிரதிநிதித்துவம் செய்யும் பிரதேச இளைஞர் ஒருங்கிணைப்பாளர்கள் இதற்கு பொறுப்பான பதில்களை தரவில்லை.

அழைப்பிதழை தலைநகர் தேசிய இளைஞர் சேவைகள் மன்ற நிர்வாகிகளே அச்சிட்டனர் என்றும் தமக்கும் அதற்கும் சம்பந்தமில்லையென தமது பொறுப்பிலிருந்து நழுவிச்செல்லவே முயன்றனர். முழுமையான தமிழ் மொழியில் வேண்டுமென்றால் மறுநாள் அழைப்பிதழ் அச்சிட்டு தருகிறோம் என்ற சமாளிப்பு வார்த்தைகளும் வெளியாகியிருந்தன. அழைப்பிதழில் மொழி பிரச்சினை இவ்வாறு இருந்த அதே நேரம் நகரில்  பல முக்கியஸ்தர்களுக்கும் அரச நிறுவனங்களுக்கும்  அழைப்பிதழே வழங்கப்படவில்லையென்பது மற்றுமொரு சர்ச்சையானது. அட்டன் நகரின் முக்கியஸ்தர்கள் பல பேர் தமது பிரதேசத்தில்  இப்படி ஒரு நிகழ்வு இடம்பெறுவது குறித்து அறிந்திருக்கவில்லையென்றும் எவரும் அழைப்பிதழ் தரவில்லையென்றும் தெரிவித்தனர். மிக முக்கியமாக இந்நிகழ்வு குறித்து  ஊடகங்களுக்கு தெளிவூட்டலோ அல்லது அழைப்பிதழோ வழங்கப்படவில்லை.  

பொங்கல் பண்டிகையை சிறப்பாக கொண்டாடும் பெருந்தோட்டப்பகுதி மக்கள் மற்றும்  அங்கு வாழ்ந்து வரும் இளைஞர் சமூகத்தினரின் பிரசன்னம் இந்நிகழ்வில் இடம்பெற்றிருக்கவில்லை. காரணம் அவர்களுக்கும் இது குறித்த எந்த தகவல்களும் தெரிந்திருக்கவில்லை. நாட்டின் ஒன்பது மாகாணங்களிலுமுள்ள இளைஞர் யுவதிகள் அட்டன் நகருக்கு வந்தடைந்தாலும் அட்டன் பிரதேசத்தை அண்மித்த நகரங்கள் மற்றும் பெருந்தோட்டப்பகுதிகளிலிருந்து எவருக்கும் இந்நிகழ்வில் கலந்து கொள்வதற்கான சந்தர்ப்பங்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கவில்லை.

இவ்வாறான  சில குறைபாடுகளுக்குப்பின்னரே இந்த நிகழ்வு மிகவும் அவசர அவசரமாக இறுதித் தருணத்தில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டமை வெளிச்சத்துக்கு வந்தது. பொங்கல் பண்டிகையின் பாரம்பரியம்இ அது உணர்த்தும்  தத்துவங்களை ஏனைய இனத்தவர்கள் புரிந்து அறிந்து கொள்ளும் வகையில் இந்த நிகழ்வு இடம்பெறவில்லையென்ற குறை முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. நிகழ்வின் கருப்பொருளுக்கமைய ஒற்றுமையை எங்கு விதைப்பது யார் அதை அறுவடை செய்யப்போவது என்ற கேள்விகள் பலருக்கும் எழுந்திருந்தன. 

தேசிய இளைஞர் சேவைகள் மன்றத்தின் முயற்சியையும் அர்ப்பணிப்பையும் நிச்சியம் பாராட்டத்தான் வேண்டும். ஆனால் தமிழர்களின் பாரம்பரிய பண்டிகையை அதுவும் தமிழர்கள் செறிந்து வாழ்ந்து வரும் ஒரு பிரதேசத்தில் கொண்டாடும் போது எத்தகைய முன் ஏற்பாடுகளை முன்னெடுத்திருக்க வேண்டும் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருத்தல் அவசியம்.  நுவரெலியா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள பத்து பிரதேச செயலகங்களிலும் கடமையாற்றும் பத்து இளைஞர் சேவைகள் அதிகாரிகளில்  மூன்று பேர் மாத்திரமே தமிழர்கள்.  நுவரெலியாஇ தலவாக்கலை மற்றும் நோர்வூட் பிரதேச செயலகங்களில் இவர்கள் கடமையாற்றுகின்றனர்.  இந்நிகழ்வை வெற்றிகரமாக்குவதற்கு தம்மால் இயன்ற பங்களிப்பை இவர்கள் வழங்கியிருந்ததையும் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்.   மேற்படி நிகழ்வை முன்னெடுப்பதற்கான மனித வளம்இ நிதிஇ போக்குவரத்து  ஆகியவற்றில் நிலவிய  பற்றாக்குறைகள் இந்நிகழ்வு உரியோரை சென்றடைவதற்கு தடையாக இருந்திருக்கலாம்.

ஆனால் அரசாங்கம் இதற்கு பிரத்தியேகமாக சில பங்களிப்புகளை வழங்கியிருக்கலாம் என்பது பலரினதும் கருத்தாக உள்ளது. இலங்கையில் சமாதான நகரம் என்ற பெயர் அட்டனுக்கு உள்ளது. மலையக மக்களின் நீண்ட கால பிரச்சினைகளை தீர்க்கும் முகமாக தேசிய மக்கள் சக்தியினரால் உருவாக்கப்பட்ட தீர்வுகள் அடங்கிய ஆவணத்தொகுப்பின் பெயர் ‘அட்டன் பிரகடனம்’ என்பதாகும்.   அதை அட்டனில் வைத்து வெளியிட்டவர் இப்போதைய ஜனாதிபதி அநுர குமார திசாநாயக்க ஆவார். எனவே அட்டன் நகரில் ஏற்பாடு செய்யப்படும் தேசிய நிகழ்வுகளுக்கு அதன் முக்கியத்துவம் கருதி  ஒரு வகையில் அரசாங்கம் பொறுப்பு கூற வேண்டிய தேவை ஒன்று உள்ளது.

தேசிய இளைஞர் பொங்கல் நிகழ்வின் கருப்பொருள் ஒற்றுமையை விதைப்போம் நாடு முழுவதும் அறுவடை செய்வோம் என்பதாக இருந்தது. ஒன்பது மாகாணங்களிலிருந்தும் வருகை தந்த சுமார் ஐநூறு பேர் ஒன்பது பானைகளில் பொங்கல் வைத்து மகிழ்ந்தனர். தமக்குள் அவர்கள் கருத்துப் பரிமாற்றங்களை ஏற்படுத்தியிருக்கலாம். ஒற்றுமையையும் விதைத்திருக்கலாம்இ ஆனால் பொங்கல் விழா இடம்பெற்ற அட்டன் மற்றும் அதனை சூழவுள்ள பெருந்தோட்டப்பகுதி இளைஞர்கள் எத்தனைப் பேரை இவர்கள் சந்தித்தனர்இ ஒற்றுமையை விதைத்தனர் என்ற கேள்வி இப்பகுதி மக்களிடையே உள்ளது. நுவரெலியா மாவட்டத்தைப் பிரதிநிதித்துவம் செய்த தேசிய மக்கள் சக்தியின் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் சிலர் இந்நிகழ்வில் கலந்து கொண்டிருந்தனர். ஆனால் எதிர்க்கட்சி வரிசையில் எவரும் இதில் கலந்து கொண்டிருக்கவில்லை. அவர்களுக்கு உரிய முறையில் அழைப்பிதழ்கள் வழங்கப்பட்டனவா என்பது தெரியவில்லை. ஒற்றுமையை விதைப்பது பற்றி எவரும் பேசலாம்இ கருத்துத் தெரிவிக்கலாம். ஆனால் அதை எங்கு எப்படி விதைப்பது என்பது பற்றிய தெளிவு மிக அவசியம். விதைத்த பின்னர் அதை எவ்வாறு வளர்த்தெடுப்பது என்பது அதை விட பிரதானமான செயல். விதைக்கவே இல்லை எனும் போது எவ்வாறு அறுவடையைப் பற்றி பேசுவது?