Wednesday, January 19, 2022

அட்டன் நகர் வாழ் மக்களுக்கு சுகாதார சேவைகள் கிடைக்கின்றனவா?

 

 

நுவரெலியா மாவட்டத்தில்   பிரதேச செயலகங்கள் , பிரதேச சபைகள் மட்டுமின்றி இன்னும் சில மக்கள் சேவை வழங்கும்  அரச நிறுவன கட்டமைப்புகளும் அதிகரிக்கப்படல் வேண்டும்  என்பது இந்த மாவட்டத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அனைத்து அரசியல்வாதிகளுக்கும் நன்கு தெரியும்.  ஆனால் மக்களுக்கு எது அவசியமோ அதை செய்யாமலிருப்பது தான் மலையக அரசியலாக உள்ளது.

பெருந்தோட்டப்பகுதிகளின் சுகாதார சேவைகள் எந்தளவுக்கு மந்தமாக இருக்கின்றன என்பதற்கு  பல தோட்டப்பகுதிகளில் வளங்களின்றி இயங்கி வரும் டிஸ்பென்சரிகளே  சாட்சிகளாக இருக்கின்றன. தோட்ட வைத்தியசாலைகளை அரசாங்கம் பொறுப்பேற்கும் திட்டம் வெற்றியளிக்கவில்லை.

தோட்ட உதவி வைத்திய அதிகாரிகள் என்ற பிரிவினர் இல்லாவிட்டால், பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் நிலைமையை நினைத்துப்பார்க்க முடியாது. அதே போன்று பிரதேச செயலக பிரிவுகளில் உள்ள பிரதான நகரங்களில்   சுகாதார வைத்திய அதிகாரி காரியாலயங்கள் (MOH) கடந்த காலங்களில் ஆரம்பிக்கப்பட்டன. நகரங்கள் மற்றும் அதனை  அண்டிய தோட்டப்பகுதி மக்களில் , குறிப்பாக கர்ப்பிணித்தாய்மார்களுக்கான கிளினிக் மற்றும் தடுப்பூசிகள் பெறல், குழந்தைபேறுக்கு பின்னர் தாய்–சேய் பராமரிப்பு ஆலோசனைகள் , குழந்தைகளுக்கான தடுப்பூசிகள் என இன்னோரன்ன சேவைகளை இதன் மூலம் பெற முடிந்தது. எனினும் நுவரெலியா மாவட்டத்தில் அதிக சனத்தொகை கொண்ட பிரதேச செயலகப்பிரிவுகளாக அம்பகமுவையும் நுவரெலியாவும் உள்ளன.  இங்கு  13  சுகாதார வைத்திய அதிகாரி பிரிவுகளே உள்ளன. சுமார்  7 இலட்சத்து 90 ஆயிரம் மக்கள் தொகை கொண்ட நுவரெலியா மாவட்டத்தில் கடந்த காலங்களில் கொவிட் –19 தடுப்பூசிகளை விரைவாக வழங்க தாமதம் நிலவியமைக்கு இதுவும் ஒரு பிரதான காரணமாகும்.

நுவரெலியா மாவட்டம்

குறித்த ஒரு பிரிவில் அமைந்துள்ள  சுகாதார வைத்திய அதிகாரி காரியாலயமே அப்பிரதேசத்தின் பொது சுகாதாரம் தொடர்பான சகல விடயங்களுக்கும் பொறுப்பாக விளங்குகின்றது. பொது சுகாதார பரிசோதகர்கள் மற்றும்  குடும்ப நல உத்தியோகத்தர்களின் சேவைகள்  அளப்பரியன. நுவரெலியா மாவட்டத்தின் மொத்த சனத்தொகையில் 53 வீதத்துக்கும் மேற்பட்டோர் பெருந்தோட்டத்தொழிலாளர்களாவர். மேற்குறிப்பிட்ட  13   சுகாதார வைத்திய அதிகாரி பிரிவிலும் அதிக சனத்தொகையை கொண்ட  சுகாதார பிரிவாக (MOH)   அம்பகமுவ உள்ளது.  இப்பிரிவின் மக்கள் தொகையின் எண்ணிக்கை சுமார்  தற்போது சராசரியாக 1 இலட்சமாகும்.  அதே வேளை மிகக்குறைந்த மக்கள் தொகை கொண்ட சுகாதார வைத்திய பிரிவாக வலப்பனை உள்ளது. இப்பிரிவின் சனத்தொகை  47,978 ஆகும்.  இந்த தரவுகளின் அடிப்படையில் அம்பகமுவ பிரதேசம் இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டு, பிரதான நகரமாக உள்ள அட்டன் நகரத்தின் மையப்பிரதேசத்தில் ஒரு பிரதான   சுகாதார வைத்திய அதிகாரி காரியாலயம் உருவாக்கப்படல் வேண்டும் என ஆரம்பத்திலிருந்தே கோரிக்கைகள் முன் வைக்கப்பட்டு வருகின்றன. ஆனால் அது குறித்து எவரும் அலட்டிக்கொள்ளாத நிலைமைகளே உள்ளன. கொரோனா தடுப்பூசி வழங்கும் திட்டத்தின் கீழ் வயது அடிப்படையில் தடுப்பூசிகள் வழங்கப்பட்ட போது பிரச்சினைகள் வெளிவரவில்லை.

ஆனால் மூன்றாவது தடுப்பூசியான பூஸ்டர் வழங்கும் போது அதிக அம்பகமுவ பிரதேச செயலகப்பிரிவின் பல நகரங்கள் சிக்கல்களை எதிர்நோக்கின. அட்டன்– டிக்கோயா நகரசபை எல்லைக்குட்பட்ட பகுதியில் வாழ்ந்து வரும் 30–60 வயதுக்கிடைப்பட்டவர்களுக்கு பூஸ்டர் தடுப்பூசி வழங்கும் நிகழ்வு கடந்த வாரமளவில் இடம்பெற்றது. சுகாதார வைத்திய அதிகாரி காரியாலயம் கினிகத்தேனை நகரில் உள்ளது.  அங்கிருந்து சுகாதார உத்தியோகத்தர்கள்  அட்டன் நகருக்கு வந்து சேர்வதற்கே 10 மணியாகிவிட்டது. அன்று வியாழக்கிழமையாதலால் பலரும் தமது பிள்ளைகளை பாடசாலைக்கு அனுப்பி விட்டு காலை 7 மணியிலிருந்து தடுப்பூசி வழங்கும் மண்டபத்தின் முன்பாக வரிசையில் நின்று கொண்டிருந்தனர். ஏனென்றால் அதற்கு முதல் நாள் மாலை நகரசபையானது காலை 8 மணியிலிருந்து தடுப்பூசி வழங்கப்படும் என நடமாடும் ஒலிபெருக்கி சேவையை முன்னெடுத்திருந்தது. தடுப்பூசி வழங்க ஆரம்பித்த போது வரிசையில் நிற்பவர்களின் எண்ணிக்கை ஆயிரத்தை அண்மித்து விட்டது. ஒரு கட்டத்தில் நகர சபை லொறியில் சுகாதார உத்தியோகத்தர்கள் வந்திறங்கினர். அட்டன் நகரில் ஒரு சுகாதார வைத்திய அதிகாரி காரியாலயம் இருந்திருந்தால் இந்நிலைமை ஏற்பட்டிருக்காது.

அம்பகமுவ பிரதேச செயலாளர் பிரிவில் அம்பகமுவவை தவிர்த்து பொகவந்தலாவை மற்றும் மஸ்கெலியா ஆகிய இரண்டு சுகாதார வைத்திய அதிகாரி பிரிவுகளே உள்ளன. நுவரெலியா மாவட்டத்தில் உள்ள இரண்டு நகரசபைகளில் அட்டன்– டிக்கோயா நகர சபையும் ஒன்று. ஆனால் இந்த நகரில்  ஒரு பிரதேச வைத்தியசாலை கூட இல்லை.  பண்டாரநாயக்க டவுண் பகுதியில் ஒரு ஆரம்ப மருத்துவ பராமரிப்பு பிரிவு (Primary Medical Care Unit)  மட்டுமே உள்ளது.  இந்த பிரிவானது சுகாதார வைத்தியர் காரியாலயத்தின் நிர்வாகத்தின் கீழேயே வர வேண்டும். ஆனால் அட்டன் நகரில் அக்காரியாலயம் இல்லாததால் நுவரெலியா  பிராந்திய சுகாதார சேவைகள் பணிப்பாளர் காரியாலயம் (RDHS)  இதை நிர்வகிக்கின்றது. இவ்வாறு தான் அட்டன் நகரின் சுகாதார  சேவைகளின் நிலைமைகள் உள்ளன.  அட்டன் நகரில் சுகாதார வைத்திய அதிகாரி காரியாலயம் இல்லாததற்கு பிரதான காரணமே இங்கு வைத்தியசாலை ஒன்று இல்லாததாகும். ஏனென்றால் அட்டன் நகரை விட சனத்தொகையில் குறைந்த கொட்டகலை , லிந்துலை , பொகவந்தலாவை, மஸ்கெலியா, ராகலை ஆகிய  நகரங்களில் பிரதேச வைத்தியசாலைகள் இருக்கின்ற  காரணங்களினாலேயே  அங்கு MOH காரியாலயங்கள் உருவாகின என்றால் மிகையாகாது.     150 வருடங்களுக்கு மேல் பழைமை வாய்ந்த ஒரு நகரத்தில்  அதுவும் உள்ளூராட்சி சபைகளில் நகர சபையாக விளங்கும் அட்டன்– டிக்கோயா பிரதேசத்தில் ஒரு பிரதேச வைத்தியசாலையை உருவாக்குவதற்கு எந்த அரசியல் சக்தியும் ஆர்வம் காட்டவில்லை. இருக்கின்ற ஒரே ஆரம்ப மருத்துவ பராமரிப்பு பிரிவையும் தரம் உயர்த்துவதற்கு எவரும் சிந்திப்பதாக இல்லை. ஆனால்  நகர சபையை மாநகர சபையாக்க வேண்டும் என பல தடவைகள் பிரேரணைகள் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கின்றன.  

இங்கு வாழ்ந்து வரும் மக்களுக்கு முதலில் அடிப்படைத் தேவை என்ன என்பது குறித்து பிரதேச அரசியல் பிரமுகர்களும் அவர்களை வைத்து அரசியல் செய்யும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும் எப்போதும் சிந்திப்பதில்லை. அதன் காரணமாகவே நகர சபை எல்லைக்குட்பட்ட மக்கள் கிளங்கனில் அமைந்துள்ள ஆதார வைத்தியசாலைக்கு படையெடுக்கின்றனர்.  அந்த வைத்தியசாலையை தரமுயர்த்துவதற்குக் கூட இந்தியா தான் நிதியுதவி வழங்கியது.  மாகாண சுகாதார அமைச்சிடமோ அல்லது திணைக்களத்திடமோ சில விடயங்களைக் கேட்டுப்பெறுவதற்கே இங்கு எவருக்கும் தைரியமில்லாத போது யார்  மத்திய அரசாங்கத்திடம் கதைக்கப்போகின்றனர்? உள்ளூராட்சி சபைகளின் ஆயுட்காலம் அடுத்த மார்ச் மாதம் வரை  நீடிக்கப்பட்டுள்ளது. அட்டன் நகரில் ஒரு MOH காரியாலயம் அமைக்கப்படல் வேண்டும் என நகர சபையில் இதற்கு முன்னர் தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளன. ஆனால் அதை அடுத்த கட்டத்துக்கு எடுத்துச்செல்லும் முயற்சிகள் எதுவும் முன்னெடுக்கப்படவில்லை.

  சிறுவர்கள் விளையாடுவதற்கு பூங்காக்கள் தேவைதான், ஆனால் சிறுவர்களும் அவர்களின் பெற்றோர்களும் உரிய சுகாதார வசதிகளைப் பெற்றுக்கொள்வதற்கும் கட்டமைப்புகள் அவசியமல்லவா?

MOH பிரிவு

பொது சுகாதார பரிசோதகர் பிரிவு              

பொது சுகாதார   குடும்ப நல  உத்தியோத்தர்  பிரிவு    

மாவட்ட

ஆதார     வைத்தியசாலை 

பிரதேச               வைத்தியசாலை  

ஆரம்ப மருத்துவ

பராமரிப்பு பிரிவு

1

அம்பகமுவை

6

41

3

3

2

பொகவந்தலாவை

2

20

1

3

ஹங்குரான்கெத்த

3

30

1

3

4

கொட்டகலை

3

25

1

5

கொத்மலை

3

25

2

2

6

லிந்துலை

4

31

3

7

மஸ்கெலியா

3

25

1

1

1


உணவுக்கு இந்தியா – உறவுக்கு சீனா….!

  2500 வருடங்களுக்கு மேலான  இந்தியாவின் பாரம்பரிய வரலாற்று உறவை விட 65 வருட சீனாவின் இராஜதந்திர நட்பில் வீழ்ந்து கிடக்கின்றது இலங்கை அரசாங்கம். இல்லாவிட்டால் ‘சீனா எங்களின் உயிர்த்தோழன் ‘ என விளித்திருப்பாரா பிரதமர் மஹிந்த?  சீனாவின் வெளிவிவகார அமைச்சர் வாங் யீ யின் இலங்கை விஜயத்துக்குப்பிறகு சீன –இலங்கை உறவில் ஏற்பட்டிருக்கும் மாற்றங்களை விட, முன்னதாக இந்த அரசாங்கத்தில் சீனாவுடன் உருவான உர வர்த்தக முரண்பாடும் தீர்த்து வைக்கப்பட்டிருக்கின்றது எனலாம்.

இலங்கைக்கும் சீனாவுக்குமிடையே இராஜதந்திர உறவுகள் ஏற்படுத்தப்பட்ட 65 வருட பூர்த்தி மற்றும் இறப்பருக்குப் பதிலாக அரிசி ஒப்பந்தத்தின் 70 ஆண்டுகால நிறைவு ஆகியவற்றை முன்னிட்டு கொழும்பு துறைமுக நகரில் கடந்த வாரம் இடம்பெற்ற நிகழ்வில், ஜனாதிபதி கோட்டாபய , பிரதமர் மஹிந்த,  சீன வெளிவிவகார அமைச்சர் வாங் யீ ஆகியோர் உட்பட அரசாங்கத்தின் முக்கிய பிரமுகர்களும் பங்கு கொண்டிருந்தனர்.

இங்கு உரையாற்றியிருந்த பிரதமர் மஹிந்த, சீனா எமது உயிர்த்தோழன், வரலாற்றில் எவ்விடத்திலும் எம்மத்தியில் மனக்கசப்புகள் நேர்ந்ததில்லை என்று அழுத்தி உரைத்திருந்தார். வெளிநாடுகளிலிருந்து இலங்கைக்கு வருகை தரும் தலைவர்கள் அல்லது பிரதிநிதிகள் பங்கேற்பு நிகழ்வில், குறித்த நாடுகளுடனான வரலாற்று சம்பவங்கள் மற்றும்  இராஜதந்திர நட்பு, உதவிகள் போன்றவற்றை நினைவு கூர்ந்து அவர்களை உச்சி குளிர செய்வது ஒரு அரசியல் பண்பாடாகும். ஆனால் சீனாவுடனான நட்பு குறித்து பேசுகையில் ராஜபக்ஸ அரசாங்கம் ஒரு படி மேலே சென்று விட்டது.

அதற்குக் காரணம் இருநாடுகளுக்குமான 65 வருடங்களுக்கும் மேற்பட்ட  இராஜதந்திர மற்றும் வர்த்தக உறவில்  முதல் தடவையாக சீனா,  இலங்கையின் அரச வங்கியொன்றை கறுப்புப் பட்டியலில் சேர்த்தமையாகும். அதற்குக் காரணம்  சீனா ஏற்றி வந்த இரசாயன  உரக்கப்பலை  இலங்கை  திருப்பி அனுப்பியமையாகும்.  இது சீனாவுக்கு பெரும் கெளரவ குறைச்சலை ஏற்படுத்திய சம்பவமாகி விட்டது. ஏனென்றால்  ஆசிய வல்லரசான சீனாவின் உதவியை குட்டி நாடான இலங்கை எப்படி மறுக்கலாம்? குறித்த இரசாயன உரத்தில் ஆபத்தான பக்ரீயாக்கள் இருப்பது பரிசோதனைகளில் இருந்து தெரியவந்ததையடுத்து, உள்ளூரில் விவசாயத்துறை சார்ந்த அமைச்சு மற்றும் ஏனையோரின் அழுத்தங்கள் காரணமாக  சீனாவின் இரசாயன உரத்தை இலங்கை பெற்றுக்கொள்ளாது, கப்பலை திருப்பி அனுப்ப வேண்டி.யேற்பட்டது.

இவ்விடயத்தில் விவசாயத்துறை அமைச்சர் மகிந்தானந்த சற்று கண்டிப்புடன் இருந்தார். இதற்கு மறுப்பு கூற முடியாத சங்கடத்தில் ஜனாதிபதி கோட்டாபய இருந்தமைக்குக் காரணம் அவர் தான் இலங்கையில் இரசாய உர பயன்பாட்டை இல்லாதொழிக்கும் தீர்மானத்தை எடுத்திருந்தார். எனினும்  நாடு முழுதும் உள்ள விவசாயிகளிடமிருந்து எழுந்த எதிர்ப்பலைகள் காரணமாகவும் நாட்டில் உணவுத்தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டதும் இரசாயன உரத்தை மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அளவில் இறக்குமதி செய்யும் நிர்பந்தத்துக்கு அவர் தள்ளப்பட்டார். அப்படியான சூழ்நிலைகளிலேயே மேற்படி சீன உரக்கப்பல் இலங்கையை நோக்கி புறப்பட்டிருந்தது. எனினும் அந்த உரத்தில்  ஆபத்தான உள்ளீடுகள் இருப்பது உறுதி செய்யப்பட்டதால் கப்பலை கொழும்பு துறைமுகத்தில் நங்கூரம் இடுவதற்கான அனுமதியைக் கூட துறைமுக அதிகார சபை வழங்கியிருக்கவில்லை.

  மக்கள் வங்கியை கறுப்புப் பட்டியலில் சேர்த்த சீனா

நாம் எதைக்கொடுத்தாலும் இலங்கைப் பெற்றுக்கொள்ளும் என்ற எண்ணத்திலிருந்த  சீனா, உரக் கப்பல் விவகாரத்தில் சீற்றம் கொண்டது. இருநாடுகளுக்குமிடையிலான  வர்த்தக உறவுகளில் இது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.  உர கொடுக்கல் வாங்கல் தொடர்பில் இருநாடுகளுக்குமிடையேயான வர்த்தக ஒப்பந்தத்தின் படி, கடன்சான்று பத்திரத்துக்கான கொடுப்பனவை செலுத்தும்படியும் , உரக்கப்பலுக்கான நட்டஈடை கோரியும் சீனா குறித்த உர நிறுவனங்கள் ஊடாக இலங்கைக்கு நெருக்கடியை வழங்கியது மட்டுமின்றி அவ்வாறு கடன் சான்று பத்திரத்துக்கான கொடுப்பனவை செலுத்தாத அரச வர்த்தக வங்கியான மக்கள் வங்கியை தனது கறுப்புப்பட்டியலிலும் சேர்த்தது. மேற்படி வங்கியூடாக மேற்கொள்ளப்படும்  வர்த்தக ஒப்பந்தத்தை செய்திருக்கும் தனது நாட்டு வர்த்தக நிறுவனங்களையும் அது எச்சரித்திருந்தது.

ஏற்கனவே சீனாவின் தயவில் தலைநகரிலும் அம்பாந்தோட்டையிலும் வர்த்தக முதலீடுகளை செய்திருக்கும் இலங்கைக்கு இது மேலும் தலையிடியை கொடுக்கவே சீனா கோரிய 6.7 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர் நட்டஈடை செலுத்த முன்வந்தது. அதன் பிறகே சீன தூதுவரின் இலங்கை விஜயமும் அமைந்திருந்தது. அவர் வந்த நிகழ்ச்சியில் பிரதமர் மஹிந்த, சீனா எங்கள் உயிர்த்தோழன் என கூறிய பிறகே மக்கள் வங்கியை கறுப்புப் பட்டியலிருந்து நீக்கிய செய்தியும் வந்து சேர்ந்திருக்கின்றது. ஏற்கனவே மக்கள் வங்கி விடுத்திருந்த வேண்டுகோளின் அடிப்படையில் சீனத் தூதரகத்தின் பொருளாதார மற்றும் வர்த்தக செயலகம் இந்த அறிவிப்பை விடுத்திருக்கின்றது.

எனினும் இரு வர்த்தக நீதிமன்றங்களின்  உத்தரவுகளுக்கமையவே இந்த கொடுப்பனவை மக்கள் வங்கி நிறுத்தி வைத்திருந்தமை முக்கிய விடயம். இலங்கையுடன் வர்த்தக உறவுகளை பல ஆண்டுகளாக கொண்டு நடத்தும் எந்த நாடும் இது வரை இவ்வாறானதொரு நடவடிக்கையில் இறங்கியதில்லை. ஆகவே இதை மனக்கசப்பாக ஜனாதிபதியும் பிரதமரும்  ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டாலும், நாட்டு மக்களின் மனதில் அது ஆழப்பதிந்துள்ளமை முக்கிய விடயம்.   வர்த்தக உறவுகளில் உள்ள கொடுக்கல் வாங்கல் நடைமுறைகளில் அண்மைக்காலமாக சீனாவின் இந்த அணுகுமுறை இலங்கைக்கு புதியது. அதே வேளை இலங்கைக்கு விஜயம் செய்திருந்த சீனத் தூதுவர் தனதுரையில், இலங்கை –சீன நட்புறவில் மூன்றாம் தரப்பு தலையிடக்கூடாது என கூறியிருந்தமை முக்கிய விடயம். அந்த மூன்றாம் தரப்பு அருகிலுள்ள இந்தியா தான் என்பதை சிறுபிள்ளையும் அறியும் தானே..!

உணவுத் தேவைக்கு இந்தியா

 இந்தியாவிலிருந்து இலங்கைக்கு இறக்குமதியாகும்  பலதரப்பட்ட பொருட்களில் உணவுப்பொருட்கள் முக்கிய இடத்தை வகிக்கின்றன. 2020 ஆம் ஆண்டு மட்டும் இந்தியாவிலிருந்து இலங்கைக்கு இறக்குமதியாகிய பொருட்களின் பெறுமதி 3.01 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களாகும். நாம் அன்றாடம் பயன்படுத்தும் உணவுப் பொருட்களாகட்டும் , ஆடைகள், போக்குவரத்துக்கு பயன்படுத்தும் பஸ்கள், மருந்து பொருட்கள், ஆபரணங்கள் அனைத்திலும் இந்தியாவின் பங்களிப்பு உள்ளது. இலங்கையின் உணவுத்தேவையை பிரதானமாக நிறைவு செய்யும் நாடு இந்தியாவாகும். தற்போது கூட அரிசி நெருக்கடியில் சிக்கித்தவிக்கும் இலங்கை, ஒரு இலட்சம் தொன் அரிசியை இந்தியாவிலிருந்து இறக்குமதி செய்வதற்கு முடிவு செய்துள்ளது. இலங்கை அரசியலில் பல தலையீடுகளை இந்தியா செய்திருப்பது அனைவரும் அறிந்த ஒரு விடயம். இலங்கையுடன் அது பல ஒப்பந்தங்களை செய்துள்ளது. அரசியலமைப்பில் 13 ஆவது திருத்தச்சட்டம் என ஒன்று ஏற்படவே இந்தியாவே காரணம். இறுதி யுத்தத்தை வெற்றி கொள்ள பங்களிப்பை நல்கியிருந்தது. ஆசிய –பசுபிக் பிராந்தியத்தில் தனது இருப்பை தக்க வைக்க இலங்கையை கேந்திர ஸ்தானமாக பயன்படுத்த நினைக்கும் நாடுகளில் இந்தியாவே முதன்மையானது . எனினும் அண்மைக்காலமாக இலங்கையின் மீதான சீனாவின் தலையீடுகளும் முதலீடுகளும் இந்தியாவை சிந்திக்க வைத்திருக்கின்றன. இந்நிலையில் சீன வெளிவிவகார அமைச்சரின் முன்பாக, சீனா எங்கள் உயிர்த்தோழன் என பூரிப்புடன் கூறியிருக்கிறார் பிரதமர் மகிந்த. இலங்கைக்கு  சீனா நட்பு நாடு ஆனால் இந்தியா உறவு நாடு. இலங்கையில் 15 இலட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட  இந்திய வம்சாவளித்தமிழர்கள் வாழ்ந்து வருகின்றனர். தற்போதைய நிலைமையைப் பார்த்தால் எதிர்காலத்தில் சீனாவும் இலங்கையின் உறவு நாடாக மாறக்கூடும். ஏனென்றால் இப்போது  சீனர்கள் இலங்கையில்  ஆழ கால் பதித்து விட்டனர். ஒரு காலத்தில், இலங்கையிலிருக்கும் சீனர்களின் நலனுக்காக சீன– இலங்கை ஒப்பந்தங்கள்  ஏற்படுத்தப்பட்டாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.

Sunday, January 9, 2022

இந்தியாவையும் 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தையும் மட்டும் நம்பிக்கொண்டிருப்பதா?


 

தமிழீழ விடுதலை இயக்கத்தின் ஏற்பாட்டில் கடந்த நவம்பர் மாதம் 2 ஆம் திகதி யாழ்ப்பாணத்தில் ஒன்று கூடிய தமிழ்க்கட்சிகளின் தலைவர்கள் பின்னர் இரண்டு தடவைகள் தலைநகரிலும் சந்தித்து கலந்துரையாடியுள்ளனர். முதலாவது சந்திப்பின் போது 13ஆவது திருத்தச்சட்டத்தை முழுமையாக அமுல்படுத்தக் கோரியும் மாகாண சபை தேர்தல்களை நடத்தும்படியும் இந்தியாவுக்கு கோரிக்கை முன்வைத்து அனைத்துத் தமிழ் தரப்பினரும் ஒரு பொது ஆவணத்தை தயாரித்து இந்திய பிரதமருக்கு அனுப்பி வைப்பதென்ற முடிவு எடுக்கப்பட்டிருந்தது.

இலங்கையின் வடக்கு ,கிழக்கு மலையகத்தில் செறிவாகவும் ஏனைய பிரதேசங்களிலும் வாழ்ந்து வரக்கூடிய தமிழர்கள் என்று அழைக்கக்கூடிய மக்களில் மூன்று மதங்களையும் சேர்ந்தவர்கள் இருக்கின்றனர். இந்த மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் கட்சித்தலைவர்களே இந்த சந்திப்பில் கலந்து கொண்டனர்.

மூன்று சந்திப்புகளினதும் பின்னர் பொதுவான ஆவணமொன்றை தயாரித்து அனைத்து தமிழ்க்கட்சித் தலைவர்களினதும் கையொப்பங்களுடன் அதை இலங்கைக்கான இந்திய தூதுவர் ஊடாக இந்திய பிரதமருக்கு கையளிப்பது தொடர்பில் இணக்கம் காணப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இலங்கை அரசாங்கத்தின் புதிய அரசியலமைப்பில், 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தை நீக்கும் முயற்சிகள் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருவதாகக் கூறும் இந்த தரப்பினர், அதை தக்க வைத்துக்கொள்ளவும் அதிகார பகிர்வை ஏற்படுத்த இந்தியாவின் தலையீடு வேண்டும் என்றும் கூறுகின்றனர். முதலில் இந்த 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தினால் கடந்த 30 வருடங்களுக்கு மேலாக தமிழ்ப்பேசும் மக்கள் என்ன நன்மைகளைப் பெற்றார்கள் என்பதை அனைத்து கட்சிகளும் தாம் தயாரிக்கும் ஆவணத்தில் உள்ளடக்கியுள்ளனரா ? அதை பாரத பிரதமருக்கு அனுப்புவார்களா என்று கேட்கத்தோன்றுகின்றது. இலங்கையில் வாழ்ந்து வரும் வடக்கு கிழக்கு தமிழ் மக்கள் மற்றும் முஸ்லிம் மக்களுக்கும், ஊவா, மத்திய, சப்ரகமுவ மாகாணங்களில் செறிந்து வாழ்ந்து வரும் இந்திய வம்சாவளி மலையக மக்களுக்கும் இந்த 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தினால் என்ன நன்மைகள் கிடைத்தன அல்லது எதிர்காலத்தில் எவையெல்லாம் கிடைக்கப்போகின்றன என்பது குறித்து இவர்கள் தனியாக ஒரு ஆவணத்தை தயாரிக்க வேண்டும். அதன் பின்னர் தமிழப்பேசும் மக்களுக்கு நிரந்தர அரசியல் தீர்வை பெற்றுத்தருவதில் இந்த திருத்தச்சட்டத்தைப்பற்றி பேசுவதா வேண்டாமா என்ற முடிவுக்கு வரலாம்.

அதிகார பரவலாக்கம் என்ற அம்சத்தில் 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தின் கீழ் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட மாகாண சபைத் தேர்தல்களை மட்டுமே ஏன் இவர்கள் இலக்கு வைத்து வருகின்றனர் என்பது மிக முக்கியமான கேள்வி. மட்டுமின்றி இன்று வடக்கு கிழக்கு தமிழர்களினதும் மலையகத் தமிழர்களினதும் அரசியல் பிரச்சினைகள் வெவ்வேறானவை. வடக்கு கிழக்கு தவிர்ந்த தமிழர்கள் செறிவாக வாழ்ந்து வரும் மத்திய மாகாணத்தில் ஒரு தமிழர் முதலமைச்சராக வரக்கூடிய சாத்தியங்களே இல்லை. தமிழ்க்கல்வி அமைச்சு என்ற விடயத்தையும் தற்போதைய ஜனாதிபதி இல்லாது செய்துள்ளார். முதலமைச்சருக்கு மேலதிகமான அதிகாரத்தைக் கொண்ட ஆளுநர் பதவி மாகாணங்களுக்கு உள்ளது. பொலிஸ்/காணி அதிகாரங்கள் எப்போதும் மாகாணங்களுக்குள் அமுல்படுத்தப்படப் போவதில்லை. இதை எந்த அரசாங்கங்கள் வந்தாலும் அமுல்படுத்தாது.

ஏனென்றால் இந்த நாட்டின் பெரும்பாலான பெளத்த சிங்கள மக்களுக்கு ‘சமஷ்டி’ என்ற அர்த்தமும் ‘அதிகார பரவலாக்கம்’ என்ற விடயத்தைப் பற்றியும் போதிய விளங்கங்கள் இல்லை. அதிகாரங்களை பகிர்வது என்றால் அவர்கள் மனதில் தமிழர்களுக்கு நாட்டை பிரித்து கொடுப்பது என்ற அர்த்தம் மட்டுமே தெரியும். காலாகாலமாக பேரினவாதிகள் அதை மட்டுமே சிங்கள மக்கள் மனதில் விதைத்து வருகின்றனர்.

முதலில் இந்த நாட்டின் சிங்கள மக்களின் மனதை வெல்லும் நிகழ்ச்சி நிரல்களை தமிழப்பேசும் கட்சிகள் முன்னெடுத்தல் அவசியம். அதை எந்த தமிழ்த்தரப்பும் இது வரை முன்னெடுக்கவில்லை.

.தமிழ் மக்களின் நிரந்தர அரசியல் தீர்வு விடயத்தில், இன்னும் எவ்வளவு காலத்துக்குத்தான் இந்த தமிழ்க்கட்சிகள் 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தையும் இந்தியாவையும் நம்பிக்கொண்டிருக்கப்போகின்றன? பொலிஸ் காணி அதிகாரங்கள் இல்லாத மாகாண சபை முறையில் மலையக மக்களுக்கோ அல்லது வடக்கு கிழக்கு மக்களுக்கோ என்ன கிடைத்தது?

உறுப்பினர்களுக்கு வேண்டுமானால் சலுகைகள் கிடைத்திருக்கலாம். 13 ஆவது திருத்தத்தை அமுல்படுத்தி தமிழ் மக்களின் மனங்களை வெல்லுங்கள் என்கிறார் த.மு.கூ தலைவர் மனோ கணேசன். அவர் தலைவராக உள்ள இரண்டு கட்சிகள் நுவரெலியா மாவட்ட மக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துபவை. 3 பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களை அம்மாவட்டம் கொண்டுள்ளது. அவர் கூற்றுப்படி இத்திருத்தச்சட்டத்தை முழுமையாக அமுல்படுத்தினால் பெருந்தோட்ட மக்களுக்கு காணிகள் உரித்தாகுமா? அவை ஏற்கனவே நீண்ட கால குத்தகைக்கு பெருந்தோட்ட கம்பனிகளிடம் அரசாங்கத்தால் வழங்கப்பட்டுள்ளன. சட்டம் அமுல்படுத்தப்பட்டு அதிகாரம் பரவலாக்கப்படும் போது ஏற்கனவே இருக்கும் சட்டங்களையும் ஒப்பந்தங்களையும் எவ்வாறு வலுவிழக்கச்செய்வது போன்ற பல விடயங்களைப்பற்றியும் பேச வேண்டியுள்ளது.

அனைவரும் 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தைப் பற்றி பேசுவதால் கூட்டத்தோடு சேர்ந்து கோவிந்தா போடுவது போன்று கைகளை உயர்த்தி விட்டு வருவதல்ல தீர்வு. முதலில் தாம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மக்களுக்கு இந்த கோரிக்கை தீர்வை தருமா என சிந்திக்க வேண்டும்.

காணி அதிகாரங்களைப் பொறுத்தவரை வடக்கு கிழக்கு வாழ் மக்கள் தமது காணி உரித்தோடு வாழ்கின்றனர். அதன் காரணமாகவே யுத்த காலத்தில் இராணுவத்தினரின் அதிகாரத்துக்குள் இருந்த பிரதேசங்களும் காணிகளும் விடுவிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் மலையக பெருந்தோட்டப்பகுதிகளில் 200 வருட காலமாக காணி உரித்து இல்லாது இருக்கும் தொழிலாளர்களுக்கு இந்த சட்டம் முழுமையாக அமுல்படுத்தப்பட்டவுடன் காணி உரித்து கிடைத்து விடுமா? இதற்கு மனோ கணசேன் உத்தரவாதம் தருவாரா? இந்த திருத்தச்சட்டம் எந்த காலகட்டத்தில் எதற்காக ஏற்படுத்தப்பட்டது என்பது குறித்து இவர்கள் விளங்கிக்கொள்ளல் அவசியம். 87 ஆம் ஆண்டு வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்கள் மற்றும் அப்போது அங்கு உருவான அரசியல் கிளர்ச்சி நிலைகளை அடிப்படையாகக்கொண்டே 13 ஆவது திருத்தச்சட்டம் உருவானது.

இதே வேளை இக்கலந்துரையாடலானது எதிர்த்தரப்பிலுள்ள அனைத்து சிறுபான்மை கட்சிகளின் சங்கமமாகவே காணப்படுகின்றது. ஆளுந்தரப்பிலுள்ள தமிழ்க் கட்சிகளுக்கும் ஏற்பாட்டாளர்கள் அழைப்பு விடுத்திருக்கலாம். தனக்கு அழைப்பு விடுக்கப்படும் பட்சத்தில் தமிழ்க்கட்சிகளின் ஒன்றிணைந்த கூட்டத்தில் இ.தொ.கா பங்கேற்கும் என அதன் பொதுச்செயலாளரும் இராஜாங்க அமைச்சருமான ஜீவன் தெரிவித்துள்ளார்.

தமிழ்ப் பேசும் கட்சிகளின் ஒருங்கிணைவை விரும்பாதவர்கள் ஓதுங்கிக்கொள்ள வேண்டும் என த.மு.கூ தலைவர் மனோ கணேசன் அறிக்கை விடுகிறார். ஆனால் இந்த ஒருங்கிணைவில் கலந்து கொண்ட வேறு எந்த தமிழ்க்கட்சித் தலைவர்களும் அவ்வாறு கூறியிருக்கவில்லை. இவர்கள் எதிர்ப்பார்க்கும் தீர்வுகளும் முன்வைக்கும் ஆலோசனைகளும், இவர்கள் பொறுப்பு கூறவேண்டிய மக்களுக்கு எந்தளவுக்குத் தெரியும் என்பது முக்கிய விடயம். மக்களிடம் எல்லாம் சென்று கேட்டு விட்டு கட்சிகள் கலந்துரையாடலை நடத்த முடியாது என்று கூறுபவர்களும் உள்ளனர். அப்படியானால் மாகாண சபையிலிருந்து உள்ளூராட்சி தேர்தல் வரை மக்களிடம் செல்லும் பிரதிநிதிகள் , என்ன அடிப்படையில் மக்களுக்கு வாக்குறுதிகளை வழங்குகின்றனர்? கட்சிகளின் ஒன்றிணைவை விட இவர்கள் தமக்கு வாக்களிக்கும் மக்கள் மனதை வெல்லக்கூடியவர்களாக இன்னும் மாறவில்லை. எல்லாவற்றையும் விட சிறுபான்மையினரை சூழவுள்ள சிங்கள மக்களின் மனதை தமிழ்கட்சிகள் வெல்ல வேண்டும். அதை விடுத்து தமது தீர்மானங்கள், ஒன்றிணைவுகள் சிங்கள மக்களுக்கு எதிரானதல்ல என அறிக்கை விடும் போதே அது தமக்கு எதிரானது தான் என்ற மாயை அம்மக்களின் மனதில் தோன்றுவதை தவிர்க்க முடியாது. இலங்கை தமிழர்களின் அரசியல் தீர்வுக்கு இந்தியாவின் தலையீடு அவசியம் தான், அதை இவர்கள் மட்டுமே
கூறுகிறார்கள். ஆனால் அது குறித்து இந்தியாவும் அல்லவா நினைக்க வேண்டும்?

தொழிற்றுறையை அடகு வைக்கும் செயற்பாடுகள்…!


பண்டமாற்று முறை ஆதிகால வர்த்தக செலாவணி நடைமுறையாகும். ஒரு பொருளுக்குப் பதிலாக மற்றுமொரு பொருளைப் பெற்றுக்கொள்வது அல்லது வழங்குதல் இதன் செயற்பாடாகும். தற்போதைய நவீன காலத்திலும் இந்த முறையானது கூடுதலாக வறுமை நிலவும் நாடுகளிலும் பொருளாதார தேக்க நிலை உள்ள நாடுகளிலும் பின்பற்றப்படுகின்றது எனலாம்.

ஏனெனில் ஒரு பொருளை இறக்குமதி செய்யுமளவிற்கு அந்நிய செலாவணி இல்லாவிட்டால் பணம் கொடுப்பதற்குப் பதிலாக பொருளை கொடுக்க வேண்டி வரும். இப்போது அந்த நிலைமையில் தான் இலங்கையும் உள்ளது. அதே வேளை உணவுப்பொருட்களுக்கும் அத்தியாவசிய ஏனைய பொருட்களுக்கும் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டாலும் இந்த பண்டமாற்று முறை செயற்படுத்தப்படுகின்றது. காரணம் கையிருப்பில் உள்ள பணத்திற்கு அத்தியாவசிய பொருட்களை குறைந்த அளவாவது இறக்குமதி செய்ய வேண்டி நேரிடும்.

அதே வேளை இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பொருட்களுக்கான நிலுவைத் தொகையை செலுத்துவதற்கு டொலர்கள் இல்லாத பட்சத்தில் அதற்கு மாற்றீடாக அதே பெறுமதிக்கு மாற்று பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்ய வேண்டும்.

ஈரானிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட எண்ணெய்க்கான நிலுவைத்தொகையான சுமார் 251 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களை செலுத்த முடியாது திண்டாடி வரும் இலங்கை, அதற்கு மாற்றீடாக தற்போது தேயிலையை ஏற்றுமதி செய்வதற்கான ஒப்பந்தத்தில் கைச்சாத்திட்டுள்ளது.

ஆனால் இதில் முக்கிய விடயம் ஏற்கனவே இலங்கையில் உணவுப்பொருட்களுக்கான தட்டுப்பாடு நிலவுவதையும் அவற்றை போதுமான அளவுக்கு இறக்குமதி செய்வதற்குரிய அந்நிய செலாவணி இல்லை என்பது குறித்தும் விவசாய அமைச்சின் செயலாளர் பேராசிரியர் உதித்த ஜயசிங்க உறுதிப்படுத்தியுள்ளார். உணவுப்பொருட்களுக்குத் தட்டுப்பாடு ஏற்பட நேரிட்டால் நாம் பண்டமாற்று முறைக்கு செல்ல வேண்டி வரும் என ஏற்கனவே அவர் ஊடகங்களுக்கு தெரிவித்திருந்தார்.

இலங்கை தேயிலை வரலாற்றில் முதல் தடவையாக, நாடு செலுத்த வேண்டிய கடன் பாக்கி தொகைக்கு ஈடாக தேயிலை ஏற்றுமதி செய்யப்படவிருக்கின்றது. இதற்கு முன்னதாக நாட்டிற்கு வருமானம் பெற்றுத்தந்த துறையாக இது பிரதானமாக விளங்கியது. இப்போது நாடு செலுத்த வேண்டிய கடன் நிலுவைக்கு இத்துறை பிணையாளியாக வைக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் படி இந்த கடன் நிலுவையை செலுத்துவதற்கு மாதமொன்றுக்கு 5 மில்லியன் டொலர்கள் பெறுமதியான தேயிலையை ஏற்றுமதி செய்ய வேண்டும். இந்த செயற்பாடு ஜனவரி மாதத்திலிருந்து ஆரம்பிக்கப்படவுள்ளதாக பெருந்தோட்டத்துறை அமைச்சர் ரமேஷ் பத்திரன தெரிவித்துள்ளார்.

ஆகவே அடுத்த 50 மாதங்கள், அதாவது 4 வருடங்களுக்கு இலங்கைத் தேயிலையின் பெரும்பகுதி ஈரானுக்கே ஏற்றுமதியாகப்போகின்றது. எனவே அடுத்த வருடத்திலிருந்து தேயிலை உற்பத்திக்கு அரசாங்கம் முன்னுரிமை வழங்க வேண்டியுள்ளது. ஆனால் பெருந்தோட்டப்பகுதிகளில் தற்போது நிலவும் சூழ்நிலைகள் இந்த செயற்பாடுகளுக்கு எந்தளவு சாதகமான பெறுபேறுகளைத் தரப்போகின்றன என்று தெரியவில்லை. கூறப்போனால் அடுத்த 4 வருடங்களுக்கு இலங்கைத் தேயிலைத்துறையானது அடகு வைக்கப்பட்டுள்ளது என்றே கூற வேண்டியுள்ளது.

வருடந்தோறும் 340 மில்லியன் கிலோ கிராம் தேயிலையை எமது நாடு உற்பத்தி செய்கின்றது. கடந்த வருடம் மட்டும் 265 மில்லியன் கிலோ கிராம் தேயிலை ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டதில் வருமானமாக 1.24 பில்லியன் டொலர்கள் பெறப்பட்டன.

ஆனால் இதைப் பெற்றுத்தரும் தோட்டத்தொழிலாளர்களுக்கு உரிய வேதனம் கிடைக்கின்றதா? அரசாங்கத்தின் சம்பளத் திட்டத்தையே கம்பனிகள் சரிவர அமுல்படுத்தவில்லை. அதை விசாரிக்க ஆணைக்குழுவை தாபிக்க போகிறோம் என்கிறார் தொழில் அமைச்சர். மீண்டும் கூட்டு ஒப்பந்தத்துக்கே செல்ல வேண்டும் என ஆளுந்தரப்பில் அங்கம் வகிக்கும் இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் கூறுகின்றது. அப்படியானால் அடுத்த வருடத்திலிருந்து குறித்த தொகை பெறுமதியான தேயிலையைப் பெற்றுக்கொள்ளவா இந்த ஏற்பாடுகள் எல்லாம் என்ற கேள்வியும் எழுவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை.

இலங்கை, பணமாகவோ பொருளாகவோ ஏனைய நாடுகளிடம் பெற்ற கடன் தொகையை வட்டியுடன் அடுத்த வருடம் செலுத்த வேண்டுமென்றால் அத்தொகையானது 4.5பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களாக உள்ளது.

இவ்வாறான பாரிய தொகையை ஈடு செய்வதற்கு நாட்டில் வேறு என்ன தொழிற்றுறையை அடகு வைக்க முடியும் என அரசாங்கம் நிச்சியம் சிந்திக்கும். ஆனால் இத்துறையோடு இணைந்திருப்பவர்களுக்கு என்ன கிடைக்கின்றது என்பது மிகப்பெரிய கேள்வி. நாட்டின் தேசிய வருமானத்துக்கு கடந்த 150 வருடகாலமாக தொடர்ச்சியான பங்களிப்பு செய்து வரும் தேயிலை தொழிற்றுறையோடு இணைந்திருப்பவர்களின் வாழ்க்கை நிலைமைகள் குறித்து புதிதாக என்ன தான் கூற வேண்டியுள்ளது? அத்துறைக்குப் பிறகு அந்நிய செலாவணியைப் பெற்றுத்தரக்கூடிய துறைகளாக வளர்ச்சியடைந்த ஆடை ஏற்றுதி மற்றும் மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் பணிபுரிவோரின் பங்களிப்பு போன்ற அம்சங்கள் புத்துயிர் பெறுவதற்கு இந்த தேயிலைத்துறையே உயிர்நாடியாக இருந்தது.

ஆரம்பத்தில் பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்துக்கு கீழும் பின்னர் தொழிற்சங்கங்கள் ,அரசியல் கட்சிகளின் கட்டுப்பாட்டிலும் இருந்த தேயிலைத்தொழிற்றுறை இப்போது தற்போதைய அரசாங்கத்தின் பிடிக்குள் நேரடியாகவே சிக்குண்டுள்ளது.இந்த தரப்பினரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தரப்பினர் தொழிற்சங்கவாதிகளாக அரசாங்கத்தின் பக்கம் இருந்தாலும் பெருந்தோட்டத்துறை அமைச்சு அந்த தரப்பினரிடம் இல்லை. இது வரை அந்த அமைச்சுப் பொறுப்பு எந்த மலையக பிரதிநிதிகளின் கைகளுக்கும் செல்லாமல் பார்த்துக்கொள்வதில், மாறி மாறி வந்த அனைத்து அரசாங்கங்களும் மிகவும் எச்சரிக்கையாகவே இருந்துள்ளன.

ஆனால் நாட்டின் பெருங்கடனை அடைப்பதற்கு இவ்வாறானதொரு தொழிற்றுறையும் உயிர்ப்போடு இருப்பதை இந்த அரசாங்கமும் சிந்திப்பதாகத் தெரியவில்லை. அதை எடுத்துக்
கூறும் ஆளுமைகளும் மலையகத்தில் இல்லை என்பது வேதனைக்குரியதே !

Sunday, December 12, 2021

கண் இருந்தும் பார்வையை இழந்தவர்கள்…..!



பாகிஸ்தானின் பஞ்சாப் மாநிலம் சியால்கோட்டில் சித்திரவதைக்குட்படுத்தப்பட்டு எரித்து கொலை செய்யப்பட்ட இலங்கையர் பிரியந்த குமாரவுக்கு ஏற்பட்ட நிலைமையானது, தொழில் நிமித்தம் வேறு நாடுகளில் தங்கி வாழ்ந்து வரும் எந்த நாட்டவருக்கும் ஏற்பட்டு விடக்கூடாது.

இதை ஒரு துன்பியல் நிகழ்வாக கடந்து செல்ல முடியாதுள்ளது. சம்பவத்தின் பின்னணி மிக முக்கியமானது. பிரியந்த குமார முகாமையாளராக பணியாற்றிய ஆடை தொழிற்சாலையில் ஒரு குழுவினர் பதாதைகளை ஒட்டியதாகவும் அதை அகற்றக் கோரியமைக்காக, அவர் இஸ்லாம் மதத்தை நிந்தித்ததாகக் கூறியே தாக்குதல் நடத்தப்பட்டதாகவும் ஆரம்ப கட்டவிசாரணைகளிலிருந்து தெரியவந்துள்ளது.

பாகிஸ்தானை விட கடும் மத கட்டுப்பாடுகள் நிலவும் மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் கூட இலங்கையர்களுக்கு இவ்வாறான சம்பவங்கள் இடம்பெற்றதில்லை எனலாம். எனினும் ஒரு சில இனவாத குழுக்களின் இந்த மிலேச்சத்தனமாக செயற்பாட்டினால் இன்று ஒரு நாடேவெட்கித்தலைகுனிந்து நிற்கின்றது.

இதை விட இலங்கை நாட்டிலிருந்து மனிதாபிமான ரீதியான உதவிகளில் ஒன்றை அதிகம் பெற்ற நாடுகளில் பாகிஸ்தான் முதலிடம் வகிக்கின்றது. அது இலங்கையிடமிருந்து பெற்ற கண்தானமாகும். இதை பாகிஸ்தானின் முன்னணி கண் அறுவை சிகிச்சை நிபுணரான டாக்டர் நியாஸ் ப்ரோகி உறுதிப்படுத்தியுள்ளார். அவர் இலங்கையிடமிருந்து கண்களை தானமாக பெறும் அமைப்பின் பாகிஸ்தான் நாட்டுக்குரிய உறுப்பினராக விளங்குகிறார்.

‘ 1967 ஆம் ஆண்டிலிருந்து இது வரை இலங்கை எமக்கு சுமார் 35 ஆயிரம் கருவிழிகளை தானமாக வழங்கியுள்ளது...எமது நாட்டில் இலங்கையர் ஒருவருக்கு ஏற்பட்ட சம்பவத்தால் நாமும் துயரத்தில் இருக்கின்றோம், இச்சம்பவத்தால் நாம் வெட்கி தலை குனிறோம் ‘ என அவர் தெரிவித்துள்ளார். இலங்கையின் கண் தான சங்கத்துக்கு அவர் எழுதியுள்ள கடிதத்தில் இப்படி குறிப்பிடுகிறார்,

‘ இலங்கையர் எமக்கு கண் தானம் செய்தார், ஆனால் நாம் பார்வையை இழந்தவர்களாகி விட்டோம் ‘

பிரியந்த குமாரவுக்கு ஏற்பட்ட சம்பத்துக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து பாகிஸ்தானில் பல எதிர்ப்பு ஆர்ப்பாட்டங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. ‘ எம்மை மன்னித்து விடு இலங்கை நாடே’ என்ற வாசகங்கள் தாங்கிய பதாதைகளை அவர்கள் ஏந்தியிருந்தனர். இந்த சம்பவங்கள் எமக்கு ஒரு பாடத்தை உணர்த்துகின்றன. அங்கு கண் இருந்தும் பார்வையில்லாதவர்களாக இருப்போர் சாதாரண மக்கள் அல்லர்…இன, மதவாதத்தால் காருண்யமும் மனிதாபிமானமும் மறைக்கப்பட்டு மூளைச்சலவை செய்யப்பட்ட தீவிரவாத எண்ணப்போக்கு கொண்டவர்களே இவ்வாறான சம்பவங்களுக்குக் காரணகர்த்தாக்கள்.

இவ்வாறானவர்கள் சிறிய எண்ணிக்கையானோரே..ஆனால் சமூகங்களுக்கு மத்தியில் பெரும்கலவரத்தை தூண்டி விடுபவர்களாகவும் சந்தேகங்களை விதைப்பவர்களாகவும் உள்ளனர்.

பாகிஸ்தான் சம்பவத்துக்கு பிரதமர் இம்ரான்கான் பகிரங்கமாகவே மன்னிப்பு கோரியுள்ளார். இந்த சம்பவத்தோடு தொடர்பு பட்ட பிரதான சந்தேக நபர் உட்பட 250 பேர் வரையில் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர். அவர்களுக்கு அந்நாட்டின் பயங்கரவாத தடைச்சட்டத்துக்குக் கீழ் வழக்கு தொடரப்பட்டு தண்டனை பெற்றுக்கொடுக்கப்படும் என்றும் அவர் உறுதியளித்துள்ளார்.

ஆப்கானில் ஆட்சியை கைப்பற்றியுள்ள தலிபான்களைப் பற்றி உலகமே அறியும். அவர்களது ஆட்சியில் இப்படியான சம்பவங்கள் பழகிப்போனதொன்று. அதே போன்று மதத்தில் பெயரால் உலகெங்கினும் மோசமான தாக்குதல்கள் நடத்தியும் அப்பாவி வெளிநாட்டவர்களை கொடூரமாக கொலை செய்தும் வரும் ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ் அமைப்பு பற்றியும் அனைவரும் அறிவர். ஆனால் பிரதமர் இம்ரான் கானின் ஆட்சியில், பாகிஸ்தானில் ஜனநாயக பண்புகளை எதிர்ப்பார்த்திருந்த சர்வதேசத்துக்கு இவ்வாறான சம்பவங்கள் அதிர்ச்சியையும் சந்தேகங்களையும் ஏற்படுத்தியுள்ளன.

பாகிஸ்தான் மறைமுகமாக தீவிரவாதத்தையும் மதவாதத்தையும் ஊக்குவிக்கின்றதா என்ற சந்தேகம் இப்போது ஆசிய நாடுகளிடையே உருவாக ஆரம்பித்து விட்டது. கடந்து ஆகஸ்ட் மாதம் இதே பஞ்சாப் மாநிலத்தில் இந்துக்கள் அதிகம் வாழ்ந்து வரும் போங் எனும் நகரில் அமைந்துள்ள சித்தி விநாயகர் ஆலயம் முழுவதுமாக உடைத்து சேதமாக்கப்பட்டது. குறித்த நகரில் உள்ள மனநலம் குன்றிய 9 வயது இந்து சிறுவன், இஸ்லாமியரின் புனித இடமொன்றுக்கு வெளியே சிறுநீர் கழித்துள்ளார். எனினும் முறைப்பாட்டின் பேரில் கைது செய்யப்பட்ட சிறுவன் பின்பு பிணையில் விடுதலை செய்யப்பட்டதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்தே ஆலயம் சேதமாக்கப்பட்டுள்ளது.இந்த சம்பவத்துக்கும் பிரதமர் இம்ரான் தனது கண்டனங்களைதெரிவித்தது மட்டுமல்லாது அரச செலவில் ஆலயத்தை புனரமைப்பைதற்கும் உத்தரவிட்டிருந்தார்.

எனினும் பிரியந்த குமாரவோடு தொடர்புபட்ட சம்பவத்தின் பின்னணி பாரதூரமானது. அவரது இழப்புக்கு நட்டஈடு பெற்றுக்கொடுப்பதன் மூலம் அவரது குடும்பத்தினரின் நிரந்தர சோகத்தைஈடு செய்ய முடியாது. அதே வேளை பாகிஸ்தான் நாட்டின் ஒரு குழுவினரால் மேற்கொள்ளப்பட்ட இந்த படுபாதக செயலை வைத்து முழு பாகிஸ்தானியர்கள் மீதும் எவரும் தமது எதிர்ப்புணர்வை வெளிப்படுத்துவார்களாயின் அதை விட மடமைத்தனம் வேறோன்றுமில்லை.

இந்த சம்பவத்துக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்து பாகிஸ்தானின் பஞ்சாப் மாநில பிரதேசங்களில் முன்னெடுக்கப்பட்ட எதிர்ப்பு ஆர்ப்பாட்டங்களில் அதிகளவான இளையோர் கலந்து கொண்டு தமது கண்டனத்தை வெளிப்படுத்தியிருந்தனர். மத மற்றும் இனவாத செயற்பாடுகளை இளைய சமூகம் எந்தளவுக்கு வெறுக்கின்றது என்பதை இது எடுத்துக் காட்டும் அதே வேளை நம்பிக்கையையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

பாகிஸ்தான் சம்பவத்தின் எதிரொலியாக இலங்கையில் கண்டனங்களும் எதிர்ப்பார்ட்டங்களும் இடம்பெற்றிருந்தன. மற்றும்படி அனைவருமே இவ்விடயத்தில் பக்குவமாக நடந்து கொண்டமை முக்கிய விடயம். இச்சம்பவத்தில் இலங்கை மக்களினது பிரதிபலிப்புகள், பாகிஸ்தான்
சம்பவத்துக்குக் காரணமானவர்களுக்கு நல்ல படிப்பினையையும் தந்துள்ளது என்றால் மிகையாகாது.

Saturday, December 4, 2021

தொடர்ச்சியான புறக்கணிப்புக்குள்ளாகி வரும் அட்டன் புனித கப்ரியல் மகளிர் கல்லூரி தமிழ்ப்பிரிவு !


 காலனித்துவ ஆட்சி காலத்தில் நுவரெலியா மாவட்டத்தின் அட்டன் பிரதேசத்தில் பிரசித்தி பெற்ற ஆங்கில மகளிர் கல்வி நிறுவனமாக விளங்கிய பாடசாலையே புனித கப்ரியல் மகளிர் கல்லூரி.  10/10/1931 ஆம் ஆண்டு , அட்டன் புனித திருச்சிலுவை ஆலயத்தின் மிஷனரி பாடசாலையாக பிரான்ஸ்சிஸ்கன் சபை அருட்சகோதரி  வூஸ்டன் என்பவரால் 5 மாணவிகளுடன் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் இக்கல்லூரியின் பெயர் புனித கப்ரியல் ஆங்கில பாடசாலையாகும்.

பெருந்தோட்டப்பகுதி மாணவர்களுக்கு ஆங்கில வழி கல்வியையும் , சிறந்த பண்புகளையும்  கற்பிப்பதில், அன்பும், கருணையும்  மிகுந்த அருட்சகோதரிகள் தம்மை அர்ப்பணித்தனர். பிற்காலத்தில் இக்கல்லூரி மகளிர் பாடசாலையாக மாற்றம்பெறுவதற்கு முன்பதாக இங்கு ஆண் மாணவர்களும் (தரம் 1,2)  கல்வி கற்றனர் என்பது முக்கிய விடயம். 1934 ஆம் ஆண்டு திருச்சிலுவை ஆலயத்தின் அருட்தந்தை பஸில் ஹைட் அவர்களால் , புனித   ஜோசப் சமூக  அருட்சகோதரர்களின் நிர்வாகத்தின் கீழ் புனித ஜோன் பொஸ்கோ ஆண்கள் ஆங்கில கல்லூரி ஆரம்பிக்கப்பட்டவுடன் பெருமளவு ஆண் மாணவர்கள் இங்கு கற்கும்  வாய்ப்பைப் பெற்றனர். மத்தியில் புனித திருச்சிலுவை ஆலயம் பிரமாண்டமாய் விளங்க,  ஒருபுறம்  பொஸ்கோ ஆண்கள் கல்லூரி,    மறுபக்கம் புனித கப்ரியல் மகளிர் கல்லூரி ஆகிய இரு கல்வி நிறுவனங்களும் , அருட்சகோதரர்கள் –அருட்சகோதரிகளின் அர்ப்பணிப்பிலும் கண்டிப்பிலும்   கல்வி, ஓழுக்கம், விளையாட்டு, சீரிய பண்புகளினால் மாவட்டத்தில் புகழ் பூத்த கல்லூரிகளாக வளர்ச்சி பெற்று வந்தன.  

தமிழ் மற்றும் சிங்கள ஆங்கில பிரிவுகளை கொண்டு இப்பாடசாலை வளர்ச்சி பெற்று வந்த காலத்திலேயே மிஷனரி பாடசாலைகளை பொறுப்பேற்கும் திட்டத்தின் கீழ்  1963 ஆம் ஆண்டு அரசாங்கத்தால் மேற்படி பாடசாலை  பொறுப்பேற்கப்பட்டு,  புனித கப்ரியல் பாலிகா  வித்தியாலயம் என பெயரிடப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் 1 c தர பாடசாலையாக விளங்கிய கல்லூரி 2005 ஆம் ஆண்டு 1 AB தரத்துக்கு உயர்த்தப்பட்டது. 

அரசாங்கத்தின் கீழ் வரும் போது இது  சிங்கள பாடசாலையாக பொறுப்பேற்கப்பட்டதால், சிங்கள அதிபர்களே இதன் பிரதான பாத்திரத்தை வகிக்க தமிழ்ப்பிரிவுக்கு பொறுப்பாக ஒரு அதிபர் (பிரிவுத்தலைவர்)  நியமிக்கப்பட்டு வருகின்றார். பின்னர் மாகாண சபைகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பின்னர் மாகாண பாடசாலையாக விளங்கியதுடன், தற்போதைய அரசாங்கத்தில்,  தேசிய பாடசாலைகள் திட்டத்தில் உள்வாங்கப்பட்டுள்ளது.


  அரசாங்கத்தால் பொறுப்பேற்கப்பட்ட பின்னர், சிங்கள, தமிழ்ப்பிரிவுகள் சிறப்பாக இயங்கி வந்தாலும் கூட மாகாண பாடசாலையாக மாற்றம் பெற்ற பின்னர் இப்பாடசாலையின் தமிழ்ப்பிரிவானது வளப்பகிர்வில் தொடர்ச்சியாக புறக்கணிக்கப்பட்டு வரும் ஒன்றாக விளங்கி வருவதை அனைவரும் பார்த்தும் பேசியுமே வருகின்றனரே ஒழிய அதற்கான தீர்வுகளை இது வரை தேடிப்பெறுவதாக இல்லை. ஏனென்றால் மாகாணத்தின் பிரதான கல்வி அமைச்சு பாத்திரத்தை வகிக்கக் கூடிய மாகாண முதலமைச்சர்களின் கட்டுப்பாட்டிலேயே இப்பாடசாலை காலா காலத்துக்கு வளர்ச்சி பெற்று வந்துள்ளது. இதன் காரணமாக தமிழ்க் கல்வி அமைச்சு என்ற பிரிவின் கீழ் இக்கல்லூரியின் தமிழ்ப்பிரிவுக்குத் தேவையான வளங்களைப் பெற்றுக்கொடுப்பதில்,  கடந்த காலத்தில் தமிழ்க் கல்வி அமைச்சர்களாக விளங்கிய அனைவருமே தோல்வியைத் தழுவியவர்களாகவே தமது பதவி காலம் முழுக்க இருந்து விட்டு போய் விட்டனர். 

அல்லது இக்கல்லூரியின் தமிழ்ப்பிரிவு பிரச்சினைகள்  பற்றி வாய் திறப்பதற்கு அச்சங்கொண்டு கண்டும் காணாதது போன்று தமது பதவி காலத்தை முடித்துக்கொண்டனர். இவர்களே இப்படி இருக்கும் போது தமிழ்ப்பிரிவுக்கு நியமிக்கப்படும் அதிபர்களின் நிலைகள் பற்றி கூற வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அதே வேளை வலயக்கல்வி பணிமனையும் முதலமைச்சரின் ஆணைப்படியே நடக்க வேண்டிய நிர்பந்தமும் உள்ளது.  கட்டிடங்கள் ,தளபாடங்கள், பாட ஆசிரியர்கள் என சகல வளங்களிலும் புறந்தள்ளப்பட்ட ஒரு பிரிவாக தமிழ்ப்பிரிவு விளங்க, கிடைக்கும் அனைத்து வளங்களும் சிங்களப் பிரிவுக்கே சென்றடைந்தன. பொறுப்பு கூற வேண்டிய தரப்பினரே இவ்விடயத்தில்  வாய் மூடி மெளனமாக பாடசாலையை கடக்கையில் பாவம் மாணவிகள் என்ன செய்வர்? 

தற்போது சுமார் 1500 மாணவிகள் 77 ஆசிரியர்களுடன் இயங்கி வரும் இக்கல்லூரியில்  தொடர்ச்சியாக தரம் ஐந்து ,க.பொ. த. சாதாரண தரம் மற்றும் உயர்தரப்பிரிவுகளில் அதிக சித்திகளையும் பெறுபேறுகளையும் பெற்றுக்கொடுத்து வருபவர்கள் தமிழ்ப்பிரிவு மாணவிகளே. ஆனால் தொடர்ச்சியாக புறக்கணிக்கப்பட்டு வரும் தரப்பினரும் அவர்களே.   இந்நிலையில் இக்கல்லூரியின்  சிங்கள மற்றும் தமிழ்ப்பிரிவின் கடந்த 10 வருட கால,  தரம் 5 புலமைப்பரிசில் பரீட்சை , க.பொ.த. சா/தரம் மற்றும் உயர்தர பெறுபேறுகளை ஒப்பீட்டு ரீதியில் அறிந்து கொள்ள தகவல் அறியும் சட்டம் ஊடாக நாம் கேள்விகளை இவ்வருடம் மார்ச் மாதமளவில் கல்லூரி அதிபரிடம் கேட்டிருந்தோம்.  

எனினும் இதற்கான பதில்கள் கிடைக்காத பட்சத்தில் வலயக்கல்வி பணிமனையிடம் கேட்டபோது, தகவல் வழங்கும் சட்டத்தின் அடிப்படைகள் விளங்காத காரணங்களினால் கல்லூரி அதிபரிடமே பதில்களை கேட்குமாறு பதில் வழங்கப்பட்டிருந்தது. அடுத்த கட்டமாக நாம்  மேற்படி சட்டத்தின் வழிமுறைகளை பின்பற்றி தகவல் வழங்கும் ஆணைக்குழுவுக்கு மேன் முறையீடு செய்த போது,  இத்தகவல்களைப் பெற்றுக்கொடுக்க வலயக்கல்வி பணிமனையே நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என ஆணைக்குழுவின் உறுப்பினர் சிரேஷ்ட சட்டத்தரணி கிஷாலி பிண்டோ ஜெயவர்தன,  வலயக் கல்வி பணிமனையின் தகவல் வழங்கும் அதிகாரிக்கு நேரடியாக உத்தரவிட்டிருந்தார். 

அதன் படி கல்லூரியின் அதிபர் திருமதி வீரதுங்கவின் உறுதிப்படுத்தலின் கீழ், பின்வரும் தகவல்கள் எமக்கு கிடைக்கப்பெற்றன. 


தரம் 5 புலமை பரிசில் பரீட்சையில் வெட்டுப்புள்ளிகளுக்கு மேல் பெற்று சித்தியடைந்த மாணவர்களின்  விபரம் (2010–2020) 

ஆண்டு சிங்களப்பிரிவு தமிழ்ப்பிரிவு மொத்தம்    

2010                     05                         11                         16    

2011                     06                         13                         19    

2012                     03                         09                         12    

2013                     06                         12                         18    

2014                     05                         22                         27    

2015                     02                         13                         15    

2016                     03                         12                         15    

2017                     02                         16                         18    

2018                     03                         13                         16    

2019                     05                         26                         31    

2020                     03                         17                         20  


க.பொ,த சாதாரண தரப்பரீட்சையில் உயர்தரத்துக்கு நேரடியாக தகுதி பெற்ற மாணவிகள்

 ஆண்டு சிங்களப்பிரிவு தமிழ்ப்பிரிவு மொத்தம்    

2010                     31                            43                         74    

2011                     46                            50                         96    

2012                     34                            54                         88    

2013                     34                             62                 96    

2014                     27                             42                 69    

2015                     26                             54                 80    

2016                     31                             45                 76    

2017                     53                             46                 99    

2018                     47                             60                 107    

2019                     42                             78                 120    

2020  




க.பொ,த உயர்தரப்பரீட்சையில் சித்தி  பெற்ற மாணவிகள் (கலைப்பிரிவு)
 

 ஆண்டு சிங்களப்பிரிவு தமிழ்ப்பிரிவு மொத்தம்    

2010                 18                                 53                         71    

2011                 14                                 40                         54

2012                 10                                 42                         52    

2013                 12                                 56                         68    

2014                 19                                 58                         77    

2015                 16                                 40                         56    

2016                 25                                 42                         67    

2017                 21                                 40                         61    

2018                 21                                  26                     47    

2019                 19                                  23                         42    

2020                 40                                  24                         64  


பெறுபேறுகள் கூறும் பாடம்

தரம் 5 புலமைப்பரிசில் பரீட்சை பெறுபேறுகளைப் பார்க்கும் போது, கடந்த பத்து வருடங்களில் கல்லூரியின் சிங்களப்பிரிவில்  ஆகக்கூடிய அளவில் 6 மாணவிகளே வெட்டுப்புள்ளிகளுக்கு மேல் பெற்று சித்தி பெற்றுள்ளனர். தமிழ்ப்பிரிவு மாணவிகளின் சித்தியடைந்தோர் வீதம் மிகவும் சிறப்பாக உள்ளது. 2019 ஆம் ஆண்டு ஆகக்கூடுதலாக 26 பேர் சித்தி பெற்றுள்ளனர். அதே வேளை கடந்த 10 ஆண்டுகளின் க.பொ. த சாதாரண தர பரீட்சை பெறுபேறுகளை அவதானிக்கும் போது,  அதிக எண்ணிக்கையான தமிழ்ப்பிரிவு மாணவிகள் சித்தியடைந்திருப்பதையும் உயர்தரத்தில், 2010 ஆம் ஆண்டிலிருந்து அதிக எண்ணிக்கையான மாணவிகள் சித்தியடைந்து வந்தாலும் 2018 ஆம் ஆண்டிற்குப்பிறகு எண்ணிக்கையில் வீழ்ச்சி ஏற்பட்டிருப்பதையும் அவதானிக்கக்கூடியதாக உள்ளது. தொடர்ச்சியான  புறக்கணிப்புகள் ,வளப்பற்றாக்குறைகள் காரணமாக, தற்போது பெற்றோர்கள் தமது பிள்ளைகளை உயர்தரம் கற்க வேறு பாடசாலைகளை தெரிவு செய்யும் போக்கு காணப்படுகின்றது. 

நல்லாட்சி காலத்தில் ஒதுக்கப்பட்ட பணத்துக்கு என்ன நடந்தது? 

நல்லாட்சி காலத்தில் கல்வி இராஜாங்க அமைச்சராக விளங்கிய வே.இராதாகிருஷ்ணன் வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்கள் உட்பட மத்திய ,ஊவா ,சப்ரகமுவ மாகாண பாடசாலைகளுக்கு கல்வி அமைச்சின் நிதிகளைப் பெற்றுக்கொடுத்து பல பாடசாலை கட்டிடங்கள் உருவாக காரணமாக விளங்கினார். அவரது சொந்த தேர்தல் தொகுதியான நுவரெலியா மாவட்டத்தில் உள்ள அட்டன் கப்ரியல் கல்லூரிக்கு 2017 ஆம் ஆண்டு ஒக்டோபர் மாதம் 9 ஆம் திகதி அவர் விஜயம் செய்த போது, தமிழ்ப்பிரிவின் உயர்தர மாணவிகள் தமது பிரிவில் நிலவும் குறைகளை ஒரு அறிக்கையாக அவரிடம் கையளித்திருந்தனர். இதை முழுவதுமாக உள்வாங்கிய அவர் உடனடியாக தமிழ்ப்பிரிவுக்கு 4 மாடி கட்டிடம் ஒன்றை அமைப்பதற்கு  நிதி ஒதுக்கீடு செய்திருந்தார். மட்டுமின்றி இப்பாடசாலையின் அபிவிருத்தி தொடர்பில் தனக்கு தவறான அறிக்கைகளை அது வரை வழங்கி வந்த அதிகாரிகளின் அலட்சிய போக்கையும் கண்டித்திருந்தார்.  எனினும் இந்த நிதி ஒதுக்கீட்டுக்கு என்ன நடந்தது என்பது தெரியவில்லை. வலயக்கல்வி பணிமனையும் அதை கண்டு கொள்ளவில்லை. மாறாக தமது பிரச்சினைகளை இராஜாங்க அமைச்சருக்கு எடுத்துக்கூறிய மாணவிகள், பின்பு விசாரிக்கப்பட்டதாக முறைப்பாடுகள் கிடைத்திருந்தன. இதற்கு முன்பதாக மத்திய மாகாண சபை உறுப்பினராக விளங்கிய ஆர்.ராஜாராம் இக்கல்லூரி நிகழ்வொன்றுக்கு சென்றிருந்த போதும், தமிழ்ப்பிரிவு  மாணவிகள் அவரை அழைத்துச்சென்று வளப்பற்றாக்குறைகள் பற்றி சுட்டிக்காட்டியிருந்தனர். அதன் பிறகே அவர் இவ்விவகாரத்தை கல்வி இராஜாங்க அமைச்சரிடம் முன்வைத்திருந்தார் என்பது முக்கிய விடயம்.

அரசாங்கம் பொறுப்பேற்பதற்கு முன்னர்

  மிஷனரிகள் மற்றும் கத்தோலிக்க ஆலயங்களின் நிர்வாகங்களின் கீழ் இயங்கி வந்த கல்வி நிறுவனங்களை அரசாங்கம் பொறுப்பேற்கும், 1961 ஆம் ஆண்டின் 8 ஆம் இலக்க சட்டத்தின் கீழ்,  (Assisted Schools & Training Colleges (Supplementary provisions) Act No 8 of 1961 –Vesting Order)  இக்கல்லூரி பொறுப்பேற்கப்பட முன்னர் சிங்கள கலவன், ஆங்கில மற்றும் தமிழ்க் கலவன்  என்ற மூன்று பிரிவுகளாக  இயங்கி வந்தது. ஆரம்பப்பிரிவில் 1 மற்றும் ௨ ஆம் தரங்கள் வரை ஆண் மாணவர்களும் கல்வி கற்று வந்தனர். பின்னரே மகளிர் கல்லூரியாக பெயர் மாற்றம் கண்டது. 1972 ஆம் ஆண்டு இப்பாடசாலை வளாகம் நில அளவை திணைக்களத்தினால் அளவீடு செய்யப்பட்ட போது தமிழ்ப்பிரிவுக்கு உரித்தான நிலையான 9 கட்டிடங்கள் இருந்ததாக புள்ளி விபரங்கள் தெளிவாகக் கூறுகின்றன. சிங்களப்பிரிவுக்கு நிரந்தரமாக இருந்த கட்டிடங்களின் எண்ணிக்கை 3 ஆகும். ஆங்கிலப்பிரிவுக்கு 4 கட்டிடங்கள். எனினும் தற்போது தமிழ்ப்பிரிவுக்கு இருக்கும் கட்டிடங்கள் எத்தனை? இதில் புதிய கட்டிடங்கள் உள்ளனவா? போன்ற கேள்விகள் முக்கியமானவை. தமிழ்ப்பிரிவுக்கு காட்டப்படும் பாரபட்சமும், அலட்சியப்போக்குகள் பற்றி மட்டுமே இங்கு பேசப்படுகின்றது. மாறாக  சிங்களப்பிரிவுக்கு அதிக வளங்கள் உள்ளமை பற்றி  இங்கு பிரஸ்தாபிக்கப்படவில்லை. அதையும் பெற்றுக்கொடுத்தது அரசியல்வாதிகளும் கல்வி அதிகாரிகளும் தான். ஆனால் அவர்கள் ஏன் தமிழ்ப்பிரிவுக்கு மாற்றாந்தாய் மனப்பான்மையோடு நடந்து கொள்கின்றனர் என்பதே இங்கு எழுந்திருக்கும் கேள்வி. இந்த கேள்விகளில் உள்ள  நியாயத்தன்மைகளைப் பற்றி வாய் மூடி மெளனமாக இருக்கும் பழைய மாணவிகள், பெற்றோர்களுக்கு நன்கு புரியும். இந்த விவகாரம் குறித்து தைரியமாக பேசக்கூடிய தமிழ் அரசியல் பிரமுகர்கள் எவரும் நுவரெலியா மாவட்டத்தில் இல்லையென்பது முக்கிய விடயம். இனி இப்பாடசாலை  தமிழ்ப்பிரிவின் எதிர்காலம் பற்றி கல்லூரி பழைய மாணவர் சங்கம் மற்றும் பெற்றோர்களுமே அக்கறை கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர்.